Εκκλησιές και Μοναστήρια στα Εφτάνησα. Ζάκυνθος.

Κεντρική φωτογραφία για τον μήνα Φεβρουάριο.
Κύθηρα. Η Χώρα και στο βάθος το Καψάλι.

Ας μου επιτραπεί να πω ένα μεγάλο "ευχαριστώ" στην πολύ καλή μου φίλη Χαρά Θεοδωρίτση για την μεγάλη και σημαντική βοήθειά της. Χαρά μου σ΄ευχαριστώ.

Φτάσαμε και στη Ζάκυνθο. Το Φιόρο του Λεβάντε. Το λουλούδι της Ανατολής. Και στ΄αλήθεια είναι ένα λουλούδι. Εδώ λοιπόν για έναν όμορφο περίπατο σε κάποιες από τις εκατοντάδες μικρές εκκλησιές και τα μοναστήρια, που είναι διάσπαρτα σε όλο το νησί. 

Ζάκυνθος. Η Χώρα.

Η θρησκευτική λατρεία των Ζακυνθινών έχει πολύ βαθιές ρίζες. Μπορεί να πει κανείς ότι φτάνει στα αρχαία χρόνια αφού εκεί, στο νησί, εκείνα τα χρόνια, λατρεύεται πάρα πολύ η θεά Άρτεμις. Αργότερα οι Ζακυνθινοί θα ασπασθούν τον Χριστιανισμό. Το 34 μΧ. από το νησί της Ζακύνθου θα περάσει η Μαρία Μαγδαληνή πηγαίνοντας προς τη Ρώμη. Μαζί της οι Ζακυνθινοί θα έχουν την πρώτη γνωριμία με τον Χριστιανισμό. Μάλιστα προς τιμή της μεγάλης επισκέπτριας ένα ορεινό χωριό του νησιού θα το ονομάσουν Μαριές.
Στη διάρκεια της Ενετοκρατίας, το Βατικανό πιέζει τους κατοίκους του νησιού να προσχωρήσουν στην παπική εκκλησία αλλά δεν τα καταφέρνει. Και τούτο γιατί η θρησκευτική λατρεία των Ζακυνθινών είχε συνδεθεί με τους αγώνες των ποπολάρων εναντίων των ξένων κατακτητών. Οι Ζακυνθινοί ποπολάροι χτίζουν ολοένα και περισσότερες εκκλησιές στις οποίες γίνονται πολλές θρησκευτικές γιορτές.  

Αυτό το υπέροχο θέαμα παρουσιάζει η Ζάκυνθος από το λόφο του Στράνη.

Με το πέρασμα του χρόνου αυτές οι λαϊκές θρησκευτικές γιορτές γίνονται αναπόσπαστα κομμάτια από τη ζωή των ποπολάρων και έχουν φτάσει να υπάρχουν και σήμερα. 
Έτσι ένας μεγάλος αριθμός εκκλησιών είναι απλωμένος σε όλο το νησί. Πάμε λοιπόν έναν πρώτο περίπατο σήμερα να γνωρίσουμε κάποιες από αυτές. 
Ένα προσκύνημα  οπωσδήποτε στον συνονόματό μου Άγιο Διονύσιο τον οποίο δεν θα παρουσιάσω σ΄αυτούς τους περιπάτους αφού είχα κάμει μια ξεχωριστή παρουσίαση πριν από καιρό.  

Μοναστήρι Παναγιάς Σκοπιώτισσας.

Το Μοναστήρι της Σκοπιώτισσας πάνω στα αρχαία ερείπια.

Στην κορφή του όρους Σκοπός, στις πλάτες του χωριού Αργάσι, βρίσκεται το μικρό μισογκρεμισμένο μοναστήρι που κτίστηκε τον 15^ο αιώνα προς τιμή της Παναγιάς.
Χτίστηκε σε βυζαντινό ρυθμό πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού της Αρτέμιδας σε σχήμα σταυρού.
Η εκκλησιά αυτή είχε εμπλουτιστεί με τοιχογραφίες και φορητές εικόνες αξιόλογων καλλιτεχνών της εποχής από την οικογένεια Λογοθέτη,στην ιδιοκτησία της οποίας είχε περιέλθει από τους προηγούμενους Ενετούς ιδιοκτήτες. Κι΄ακόμη τον επόμενο αιώνα σημαντικά έργα τέχνης είχαν προστεθεί στο εσωτερικό της. 
Όλος αυτός ο θησαυρός δυστυχώς εξαφανίστηκε από την Ζάκυνθο και φυγαδεύτηκε σε άγνωστους τόπους. Σήμερα έχουν εντοπισθεί σε εκκλησιές της Βενετίας και σε διάφορες βιβλιοθήκες της Ευρώπης. 

Από τη θέση που βρίσκεται το μοναστήρι μέσα στη φύση μπορεί κανείς να δει ολόκληρο το νησί, μια θέα που δεν ξεχνιέται και που όπως φαίνεται από το όνομα Μπελβεντέρε,(όμορφη θέα) που του έχουν δώσει το εκτιμούσαν και οι Ενετοί.

Η είσοδος της Μονής.

Το εσωτερικό του μικρού ναού πλούσιο σε τοιχογραφίες ακόμη και σήμερα κάνουν την εκκλησιά να είναι ένα σημαντικό και ιστορικό μνημείο.
Οι μεγάλοι σεισμοί του 1893 προξένησαν μεγάλες ζημιές στην μικρή εκκλησιά ενώ οι σεισμοί του 1953 μπορεί να πει κανείς ότι την αποτελείωσαν. Σήμερα η εκκλησιά στέκει όρθια χάρη στην αναστήλωση που έγινε το 1962 από την Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων.

Μοναστήρι της Παναγιάς της Ελευθερώτριας.

Το μοναστήρι της Παναγιάς της Ελευθερώτριας.

Στο χωριό Λαγοπόδο, λίγο έξω από το Μαχαιράδο με κατεύθυνση βόρεια, συναντάται στα αριστερά το μοναστήρι της Παναγιάς της Ελευθερώτριας το οποίο είναι άγνωστον πότε πρωτοχτίστηκε. Βρίσκεται σε μια πανοραμική περιοχή κοντά στον ναό της Αγίας Μαύρας και αποτελεί ένα σπουδαίο σύγχρονο μνημείο της υπαίθρου του νησιού της Ζακύνθου. Ερείπια τριακοσίων και πλέον ετών υπήρχα εκεί. Πάνω σ΄αυτά τα ερείπια ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος ίδρυσε το 1962 το Ησυχαστήριο και είναι και ο πνευματικός πατέρας του. 

Λέγεται πως στο εσωτερικό του υπάρχουν τα λείψανα των παιδιών που σκότωσε ο Ηρώδης στα Ιεροσόλυμα κι΄ακόμη πετρώματα από τους Αγίους τόπους και ο Σταυρός του Παναγίου Τάφου. Από τις παλαιότερες εικόνες αξιομνημόνευτη είναι η Παναγία η Βρεφοκρατούσα, η "Πεπονιότισσα" όπως την αποκαλούν οι ντόπιοι η οποία βρίσκεται σε ξυλόγλυπτη και χρυσομένη καθέδρα. 

Το θαυμάσιο κτίριο της εκκλησιάς είναι καμωμένο από πελεκητή πέτρα και η εξωτερική του εμφάνιση παραπέμπει σε κάστρο παρά σε μοναστήρι.

Χαρακτηριστικές είναι οι πολεμίστρες στους πύργους καθώς και η εναλλαγή του λευκού με το κόκκινο που υπογραμμίζει όλα τα παράθυρα και τις αψίδες του.

Το μοναστήρι έχει θέα προς τα πεδινά της Ζακύνθου και αποτελεί έκπληξη η πλούσια βλάστηση που το περιβάλει.

Είναι γυναικείο μοναστήρι και φιλοξενεί ένα μικρό αριθμό 

καλογριών,

Το μοναστήρι της Σπηλιώτισσας.

Γενική άποψη της Μονής της Σπηλιώτισσας.

Στο μεσόγειο οικισμό, τις Ορθονιές, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού της Ζακύνθου, είναι το μοναστήρι της Παναγιάς της Σπηλιά ή Σπηλιώτισσας. 
Το μοναστήρι έχει χτιστεί στην άκρη ενός γκρεμού τον 16ο αιώνα κοντά σε μια σπηλιά όπου βρέθηκε η εικόνα της Παναγίας. Ιδρύθηκε από τον μοναχό Ιωαννίκιο Κατσιβά 
Για πάρα πολλά χρόνια το μοναστήρι είχε ερειπωθεί από την εγκατάλειψη.  Οι σεισμοί του 1953 μετέτρεψαν σε ερείπια τη μικρή εκκλησιά και σώθηκαν μόνο το καμπαναριό και το καθολικό. Για χρόνια έμεναν όλα σε ερείπια όμως με την επιμονή και προσπάθειες του τότε Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου η μικρή εκκλησιά έχει επιδιορθωθεί. 
Το μοναστήρι κατείχε μεγάλη περιουσία που του επέτρεψε να οργανωθεί ως κτιριακό συγκρότημα. 
Τη νύχτα της 15ης του Μάη το 1747 κάποιοι που φιλοξενήθηκαν στην μονή έκλεψαν τις παλιές εικόνες και τους κώδικες. Η Ζάκυνθος έχασε τότε ανεκτίμητης και μοναδικής αξίας ιστορικά αλλά και καλλιτεχνικά κειμήλια.

Η εικόνα της Παναγιάς.

Στο καθολικό της μικρής μονής υπάρχει η εικόνα της Παναγίας η οποία, σύμφωνα με κάποια τοπική παράδοση τα χρόνια της Εικονομαχίας ήταν κρυμμένη σε μια σπηλιά.

Το Καθολικό της Μονής.

Το μικρό μοναστήρι που είναι ένα από τα πολυτιμότερα μνημεία της υπαίθρου του νησιού της Ζακύνθου γιορτάζει στις 7 Σεπτεμβρίου.

Μοναστήρι Υπεράγαθος.

Το μοναστήρι του Υπεραγάθου.

Σε κοντινή απόσταση από το χωριό Κοιλιωμένος, στη αρχαία τοποθεσία Περάγκαθο, βρίσκεται το μοναστήρι του Υπεραγάθου. Στο ίδιο μέρος υπήρχε η εκκλησιά του Αγίου Χριστοφόρου η οποία παραμένει άγνωστο από ποιόν είχε χτιστεί.
Στις αρχές του 17ου αιώνα οι αδελφοί Παρθένιος και Ευστάθιος Κωστής ιερωμένοι από το Μικρό Γαλάρο ίδρυσαν εκεί ανδρικό κοινοβιακό μοναστήρι και την εκκλησιά την μετονόμασαν σε Εισόδια της Θεοτόκου. 
Το 1671 το μοναστήρι αφιερώθηκε σαν  μετόχι στο όρος  Σινά. Είχε πάρει το όνομα της Αγίας Αικατερίνης αλλά εξακολουθεί να λέγεται και να γράφεται σαν Παναγία Υπεραγάθου.  
Το μοναστήρι καταστράφηκε πολλές φορές στο πέρασμα των αιώνων από σεισμούς και πυρκαγιές αλλά πάντα ξανακτιζόταν.

Οι καμπάνες της Μονής.
Την φωτογραφία δανείστηκα από την ιστοσελίδα ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ του φίλου μου Skouliki. 

Υπήρχαν παλαιά έργα τέχνης αλλά και περίφημοι αρχαίοι κώδικες που εξαφανίστηκαν από αρχαιοκάπηλους. Σήμερα υπάρχουν κάποιες ωραιότατες τοιχογραφίες οι οποίες όμως είναι σκεπασμένες με ασβεστόματα.  

Το πέρασμα του χρόνου έχει αφήσει μόνο λίγα υπόλοιπα από την λαμπρότητα που είχε στο παρελθόν. 

Ήταν ένας όμορφος περίπατος που άξιζε. Βέβαια το νησί της Ζακύνθου έχει πάρα πολλές μικρές εκκλησιές και μοναστήρια. 
Θα έχουμε λοιπόν και άλλους περιπάτους. 
Σας ευχαριστώ και νάσται όλοι σας πάντα καλά.

Θα χαρώ να σας δω και στο http://hellascafe.blogspot.com
Πάντα κάτι ενδιαφέρον θα βρείτε.

ΠΗΓΕΣ
Ντίνου Κονόμου.
ΖΑΚΥΝΘΟΣ 1478-1978 
*ΥΠΑΙΘΡΟΣ  ΧΩΡΑ*

w. gozakynthos.gr

w. zanteisland.com

w. zakynthos.livecity.gr
w. nyxthimeron.com
w. gtp.gr

Εκκλησιές και Μοναστήρια στα Εφτάνησα.Ιθάκη

Κεντρική φωτογραφία για τον μήνα Φεβρουάριο.
Κύθηρα. Η Χώρα και στο βάθος το Καψάλι.

Φίλες και φίλοι μου καλοί και αγαπημένοι. 
Μετά τη μικρή διακοπή για τη γνωριμία μας με τον Λορέντζο Μαβίλη, επιστρέφουμε και πάλι στους όμορφους περιπάτους μέσα από τους οποίους  επισκεπτόμαστε και γνωρίζουμε τα εκκλησάκια και τα μοναστήρια στα Εφτάνησα. Μετά από Κέρκυρα, Κεφαλλονιά, Λευκάδα νάμαστε σήμερα στην Ομηρική Ιθάκη. Ένα νησί όπου τα εκκλησάκια και τα μοναστήρια είναι αμέτρητα. Ελάτε σήμερα να γνωρίσουμε κάποια από αυτά.

Βαθύ. Πρωτεύουσα της Ιθάκης.

Είναι γεγονός ότι στο νησί της Ιθάκης από τα πολύ παλιά χρόνια υπάρχει ένας έντονος θρησκευτικός χαρακτήρας, αφού σε όλα σχεδόν τα χωριά, στα βουνά αλλά και σε όλη την ύπαιθρο  υπάρχουν πάρα πολλές όμορφες παλιές εκκλησιές, με μια μεγάλη και εντυπωσιακή ιστορία αλλά και με μοναδικά μνημειακά καμπαναριά. Σαν κορυφαίο από όλα αυτά θα πρέπει να αναφέρω την εκκλησιά του οικισμού της Ανωγής με το βενετσιάνικο καμπαναριό, την οποία και θα επισκεφθούμε σήμερα.  Όμως υπάρχουν και πολλά ξωκλήσια διάσπαρτα στα βουνά, πάνω σε βραχονησίδες κι΄ακόμα σχεδόν πάνω στη θάλασσα, πάνω στο κύμα όπως αυτό του Αγίου Ανδρέα στην είσοδο του λιμανιού της πρωτεύουσας του νησιού, στο Βαθύ το οποίο εκκλησάκι και θα γνωρίσουμε πρώτο.

Ο μικρός ναός του Αγίου Ανδρέα πάνω στο κύμα.

Το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα.
Στην είσοδο του λιμανιού της Ιθάκης, χτισμένο στις άκρες των βράχων και πάνω στο κύμα βρίσκεται το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα. Μικρό και ταπεινό με τη γαλάζια του πόρτα και τα μικρά παράθυρά του στ΄αλήθεια μοιάζει να καλωσορίζει τους επισκέπτες του νησιού.

Στην κορφή του λόφου διακρίνονται οι δυο φάροι.

Στον λόφο, πίσω από τη μικρή εκκλησιά υπάρχουν τα ερείπια ενός παλιού φάρου αλλά και ένας σύγχρονος. Στις 30 του Νοέμβρη γιορτή του Αγίου Ανδρέα το μικρό εκκλησάκι γεμίζει από κόσμο που έρχονται με βάρκες από το λιμάνι για την γιορτή.

Η εκκλησιά της Ανωγής.

Ιστορικό μνημείο η εκκλησιά της Ανωγής.

Στο χωριουδάκι της Ανωγής, το οποίο είναι σκαρφαλωμένο πάνω στο βουνό Νήριτο, σε ύψος 550 μέτρα από τη θάλασσα βρίσκεται η εκκλησιά, γνωστή σαν η εκκλησιά της Ανωγής, η οποία είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. 

Μια άποψη του οικισμού της Ανωγής.

Ελάχιστοι οι κάτοικοι του μικρού οικισμού, ούτε πενήντα, θύμα κι΄αυτό της αναγκαστικής μετανάστευσης, απλώνει τα όμορφα σπίτια του σε μια προσπάθεια να φωνάξει ότι κάποτε έκλεινε μέσα του τη ζωή.

Η είσοδος της εκκλησιάς.

Η εκκλησιά της Ανωγής θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα και αρχαιότερα μνημεία των Βαλκανίων και έχει χαρακτηριστεί ως διατηρητέο μνημείο. Σύμφωνα με τις πηγές που υπάρχουν πρέπει να χτίστηκε τον 12ο αιώνα και είναι ρυθμού βασιλικής μεγάλων διαστάσεων. Τον 16ο και 17ο αιώνα , τότε που η Ανωγή ήταν πρωτεύουσα της Ιθάκης,   η εκκλησιά λειτούργησε ως Μητροπολιτικός ναός. 
Στη εκκλησιά υπάρχουν θαυμάσιες εικόνες αγίων και αγγέλων σε όλους τους τοίχους και οι οποίες διατηρούνται σε καλή κατάσταση. Όλες οι εικόνες είναι ταξινομημένες σε πέντε αγιογραφικές ζώνες και διακρίνονται με ιταλικές επιρροές αλλά και επιρροές από τα μοναστήρια των Μετεώρων. 
Στους τοίχους υπάρχουν εντοιχισμένες στάμνες που λειτουργούν ενισχυτικά για την λεπτομερή ακουστική του ναού. 

Το. καμπαναριό. Ένα πραγματικό μνημείο.

Το ονομαστό καμπαναριό της εκκλησιάς είναι κτίσμα της ενετικής περιόδου. Υπολογίζεται ότι κατασκευάσθηκε το 1682 και είναι πέτρινο, ψηλό και επιβλητικό. Δεσπόζει στη μικρή πλατεία του χωριού απέναντι από την εκκλησιά, Το μεγάλο πανηγύρι της εκκλησιάς της Ανωγής γίνεται στις 14 Αυγούστου, παραμονή της μεγάλης γιορτής της Παναγιάς και λέγεται ότι είναι από τα καλύτερα του νησιού της Ιθάκης.



Η Παναγιά η Σπηλιώτισσα.

Η πρόσοψη της Παναγιάς της Σπηλιώτισσας.

Στο νότιο μέρος της Ιθάκης πάνω από τον όρμο Άντρι σε μια δύσβατη περιοχή βρίσκεται το εκκλησάκι της Παναγιάς της Σπηλιώτισσας.
Πρόκειται για ένα ξεχωριστό ξωκκλήσι αφού στεγάζεται σε μια σπηλιά της οποίας το άνοιγμα έχουν κλείσει φτιάχνοντας την πρόσοψη μιας εκκλησιάς. Έτσι πήρε και το όνομα Παναγιά η Σπηλιώτισσα. Πάνω της κουβαλάει μια πολύ όμορφη ιστορία τούτη η εκκλησιά.Δυο οικογένειες από το Περαχώρι που εργάζονταν στην περιοχή κόβοντας ξύλα και φτιάχνοντας κάρβουνα, οι οικογένειες Ζάβαρου και Αλευρά, είδαν να βγαίνει από τη σπηλιά ένα φως.

Το εσωτερικό της εκκλησιάς. 

Πλησίασαν και διαπίστωσαν ότι μέσα στη σπηλιά υπήρχε μια εικόνα της Παναγιάς. Μετέφεραν την εικόνα στο χωριό όμως αυτή εξαφανιζόταν και γύριζε στη σπηλιά. Αυτό έγινε τρεις φορές και τότε κατάλαβαν ότι η  Παναγιά δεν ήθελε να εγκαταλείψει τη σπηλιά της και αποφάσισαν και έφτιαξαν εκεί την εκκλησιά της. Με το πέρασμα των χρόνων η εικόνα χάθηκε και αντικαταστάθηκε με άλλη η οποία φυλάσσεται στον ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Περαχώρι και κάθε χρόνο στις 2 Ιουλίου μεταφέρεται με πομπή στη σπηλιά όπου τελείται η θεία λειτουργία. Η διαδρομή είναι φανταστική μέσα από τις ομορφιές του νησιού της Ιθάκης ενώ ο τόπος που βρίσκεται το ξωκκλήσι έχει μια ξεχωριστή ομορφιά. 


Η Παναγιά στα Περναράκια.

Το μοναστήρι της Παναγιάς της Ελεούσης.

Έξω από το χωριό της Εξωγής, στην κορφή του βουνού που ονομάζεται Περναράκια, βρίσκεται ένα παλιό μοναστήρι, τουλάχιστον του 17ου αιώνα το οποίο σύμφωνα με πηγές που υπάρχουν λειτουργούσε μέχρι τα χρόνια του Α! Παγκοσμίου πολέμου. Το μοναστήρι αυτό είναι αφιερωμένο στην Παναγιά της Ελεούσης.

Η θέα από το μοναστήρι. 

Η θέα από το μοναστήρι είναι καταπληκτική. Μπορεί κανείς να δει όλη τη βόρειο Ιθάκη, τις βόρειες ακτές της Κεφαλλονιάς, από τη Σάμη ως το Φισκάρδο, αλλά ακόμη και τα βουνά της Ζακύνθου. 
Στα χρόνια του Β! Παγκοσμίου πολέμου και κατά τη διάρκεια της Κατοχής ο ιερομόναχος Ιάκωβος Μαυροκέφαλος  ανακαίνισε το μοναστήρι σκοπεύοντας να αποσυρθεί σε αυτό.

Ο τάφος του ιερομόναχου Μαυροκέφαλου.

Όμως τον εκτέλεσαν οι Γερμανοί και σήμερα στον περίβολο της μονής υπάρχει ο τάφος του.
Υπάρχουν πάρα πολλά ξωκλήσια και μοναστήρια στην Ιθάκη. Πάνω στα βουνά, στις ακρογιαλιές, στα μικρά νησάκια. Πραγματικά αριστουργήματα της πολιτιστικής και θρησκευτικής μας ιστορίας. Σύντομα θα ξαναβρεθούμε στο Θειάκι για να τα γνωρίσουμε. Ειλικρινά αξίζει τον κόπο.

Όπως πάντα, φίλες και φίλοι μου αγαπημένοι, σας περιμένω στα http://eftanhsa.blogspot.com, όπου όλο και κάτι όμορφο και ενδιαφέρον θα βρείτε. 

ΠΗΓΕΣ
w. Greece-terrabook.com

w. ithakanews.gr
w. panoramio.com
w. greece.com
w. ionian-iswland.gr
w. kefaliniapress.gr. 
w. ithakanews.gr

Λορέντζος Μαβίλης.

Κεντρική φωτογραφία για τον μήνα Φεβρουάριο.
Κύθηρα. Η Χώρα και στο βάθος το Καψάλι.


Με την συγκατάθεσή σας αγαπημένοι μου φίλες και φίλοι σήμερα θα κάνουμε μια μικρή διακοπή από τους όμορφους περιπάτους στις εκκλησιές των νησιών μας για να γνωρίσουμε έναν ξεχωριστό άνθρωπο των ελληνικών γραμμάτων αλλά και έναν Άνθρωπο που λάτρεψε την Ελλάδα. Έναν άνθρωπο που έδωσε την ζωή του πολεμώντας για τη λευτεριά της Ελλάδας. Είναι ο ποιητής Λορέντζος Μαβίλης.   


"Τώρα που είμαι, με το συμπάθιο, κι΄εγώ Doctor, επιθυμώ να έχω ακόμη την αγάπη και την εκτίμηση των φίλων μου και δεν σκοπεύω ν΄αλλάξω ούτε ζωή ούτε αρχάς. Ό,τι θα κατορθώσω εις την ζωή μου θα το κατορθώσω μένοντας συνεπής χωρίς να απαρνηθώ ούτε μία μόνη πράξη, ούτε μια μόνη στιγμή της περασμένης μου ζωής ή αλλιώς δεν θα κατορθώσω τίποτε"
...έγραφε στον φίλο του Ανδρέα  Κεφαλληνό μετά από μια αποτυχία του να εκλεγεί βουλευτής.

Μια φωτογραφία του Λορέντζου Μαβίλη,

Ο Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στην Ιθάκη στις 6 Σεπτεμβρίου του 1860. Η οικογένειά του είχε εγκατασταθεί στην Κέρκυρα όπου εκεί ήταν πρόξενος της Ισπανίας ο παππούς του, από το μέρος του πατέρα του. Μητέρα του ήταν η επίσης Κερκυραία Ιωάννα Καποδίστρια-Σούφη ανιψιά του Κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. 
Μεγαλωμένη σ΄ένα αγρόκτημα η μητέρα του ποιητή, έμαθε κι΄αγάπησε τη γλώσσα του λαού, τα τραγούδια και τις παροιμίες του και την αγάπη της αυτή την μετέδωσε στον γιο της Λορέντζο.

Αυτή η πινακίδα είναι εντοιχισμένη στο σπίτι του ποιητή.

Στην Κέρκυρα πέρασε και το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του ο Λορέντζος.
Μεγάλη επίδραση στην προσωπικότητα του Μαβίλη άσκησε ο Ιάκωβος Πολυλάς τον οποίον γνώρισε στην Αναγνωστική Εταιρεία της Κέρκυρας και του οποίου υπήρξε φίλος και μαθητής. Είχε μάθει και μιλούσε Ιταλικά, Γαλλικά, Ισπανικά και Γερμανικά.
Τελειώνοντας τις γυμνασιακές του σπουδές στην Κέρκυρα φοιτά για ένα διάστημα στο πανεπιστήμιο της Αθήνας και στα 1880, σε ηλικία είκοσι χρόνων αποφάσισε να μεταβεί στη Γερμανία, στο Μόναχο, για να σπουδάσει φιλολογία και φιλοσοφία. Για δεκατέσσερα χρόνια φοίτησε σε διάφορες σχολές. Εκεί γνωρίστηκε με τις θεωρίες του Νίτσε και του Σοπενχάουερ από τις οποίες θεωρίες επηρεάστηκε πάρα πολύ. Κατά την διάρκεια των σπουδών του στη Γερμανία τον απασχόλησαν και τα σανσκριτικά φιλοσοφικά κείμενα και μετέφρασε αποσπάσματα από το ινδικό έπος του Μαχαμπχαράτα.

Το εξώφυλλο ενός από τα λίγα βιβλία του Μαβίλη.

Στην Γερμανία είχε κάμει και την σύνθεση των πρώτων λυρικών ποιημάτων του, κυρίως σονέτων. Γράφει σονέτα τα οποία επεξεργάζεται με επιμέλεια και καταφέρνει να πειθαρχεί τα υψηλά νοήματα του περιεχομένου στα περιορισμένα σύνορα του είδους. 
Ο Λορέντζος Μαβίλης υπήρξε ολιγογράφος ως ποιητής και διέπρεψε στο είδος του σονέτου που είχαν καλλιεργήσει οι Γάλλοι "Παρνασσιστές"
Μετασολωμικός ποιητής ανήκε στην παράδοση της Επτανησιακής Σχολής όπως αυτή διαμορφώθηκε από τον Διονύσιο Σολωμό.
Το σκάκι τον απασχόλησε πάρα πολύ και μάλιστα συνέθεσε σκακιστικά προβλήματα τα οποία δημοσιεύτηκαν σε γερμανικά έντυπα. Μάλιστα το 1886 έγινε ο ιδρυτής του Σκακιστικού Συλλόγου του Πανεπιστημίου στο Μόναχο.

Ο ποιητής με την στολή της εκστρατείας.

Επιστρέφει στην Ελλάδα και το 1896 συμμετέχει στην επανάσταση της Κρήτης, πολεμώντας μαζί με τους αντάρτες στα κρητικά βουνά.
Κατά τον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 συγκέντρωσε εβδομήντα Κερκυραίους εθελοντές και πήγαν να πολεμήσουν στην Ήπειρο. Εκεί σε κάποια μάχη τραυματίστηκε στο χέρι. Είναι άξιο να σημειωθεί ότι τα έξοδα της εκστρατείας των εθελοντών τα κάλυπτε ο ίδιος.
Το 1910 εκλέγεται βουλευτής της Κέρκυρας με το κόμμα των Φιλελευθέρων όπου σε κάποια συνεδρίαση της Βουλής το 1911 υπερασπίζεται τη δημοτική γλώσσα και απευθυνόμενος στους καθαρευουσιάνους τους φώναξε το ιστορικό "Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει. Υπάρχουν χυδαίοι άνθρωποι οι οποίοι ομιλούν την καθαρεύουσα."
Το 1912 κατά την διάρκεια του πρώτου Ελληνοτουρκικού πολέμου, γίνεται επικεφαλής του λόχου των εθελοντών Γαριβαλδινών και σκοτώνεται στη μάχη του Δρίσκου,

Η πλάκα πάνω στο μνημείο του.

κοντά στα Ιωάννινα στις 28 Νοεμβρίου του 1912. Η ελληνική ιστορία δεν έχει ανάλογο παράδειγμα. Βουλευτής να φορά την στρατιωτική στολή, να μάχεται στην πρώτη γραμμή και να πέφτει ηρωικά για την τιμή και την λευτεριά της πατρίδας του. Ευτυχώς που δεν ζει στις μέρες μας για να πάρει μια γεύση της Βουλής των Ελλήνων.
Αρχικά η σορός του ενταφιάσθηκε σε ένα κοντινό μοναστήρι.

Το μνημείο του ποιητή στο χώρο που σκοτώθηκε.

Όμως το 1933 κατασκευάσθηκε μνημείο στο χώρο που σκοτώθηκε και εκεί τοποθετήθηκαν τα οστά του.
Λέγεται ότι διατηρούσε ερωτικό δεσμό με την ποιήτρια Μυρτιώτισσα, κατά κόσμον Θεώνη Δρακοπούλου η οποία αφοσιώθηκε στην ερωτική ποίηση και μάλιστα ένα από τα πλέον σπουδαία ποιήματά της, το "Τι άλλο καλέ μου"είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Λορέντζου Μαβίλη.
                   
                   Τι άλλο, καλέ μου, ζητάς από μένα
          και στέκεις θλιμμένος μπροστά στη μορφή μου,
            αφού κι΄η καρδιά μου, αφού κι΄η ψυχή μου,
             -κι΄ας είσαι νεκρός- πλημμυρούν από σένα.

Το ποιήμα αυτό ανήκει στη συλλογή της Μυρτιώτισσας "Κίτρινες φλόγες" που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1925, δεκατρία χρόνια μετά το θάνατό του.

Η προτομή του.

Ο Μαβίλης είναι ο κύριος εκπρόσωπος του σονέτου, κατ΄εξοχή σονετογράφος της ελληνικής ποίησης. Στα ποιήματά του εξυμνεί την Ελλάδα όμως αναφέρεται και στην μυθική και ιστορική παράδοση και στη ζωή.
Αυτή με λίγα λόγια είναι η ζωή και το έργο ενός μεγάλου ποιητή και ενός υπέροχου ανθρώπου.
Ενδεικτικά λίγοι στίχοι από τα έργα του.


Λήθη.
Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε
την πίκρα της ζωής. Όντας βυθίσει
ο ήλιος και το σούρουπο ακολουθήσει
μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και νάναι.

Στην πατρίδα.
Πατρίδα σαν τον ήλιο σου ήλιος αλλού δεν λάμπει.
Πως εις το φως του λαχταρούν η θάλασσα κι΄οι κάμποι,
πως λουλουδίζουν τα βουνά, τα δασ΄ οι λαγκαδιές
στέλνοντάς του θυμίαμα μυριάδες μυρωδιές. 

Φίλες και φίλοι.
Θα χαρώ να σας δω και στο 
http://hellascafe.blogspot.com
Θα βρείτε κάτι που μπορεί να σας ενδιαφέρει



ΠΗΓΕΣ
w. el.wikipedia.org
w. iefimerida.gr
w. proskynitis.com
w. biblionet.gr
w. livepedia.gr
w. ngradio.gr
w. anti-recearcher.com

Εκκλησιές και μοναστήρια στα Εφτάνησα. Λευκάδα

Κεντρική φωτογραφία για τον Ιανουάριο. 
Κεφαλλονιά. Λειβαθώ και το νησάκι Δίας.

Καλημέρα και καλή βδομάδα σε όλους τους καλούς φίλους που περνάνε από τούτο "το σπιτικό."
Στη πανέμορφη Λευκάδα σήμερα. Στη Λευκάδα με τα χίλια χρώματα. Στη Λευκάδα, που έχει πάρει τον τίτλο "Το στεριανό νησί" λόγω της γέφυρας που την ενώνει με την Αιτωλοακαρνανία. Την Λευκάδα με τις αμέτρητες εκκλησιές, τα μοναστήρια και άλλους ιερούς χώρους. Ας δούμε σήμερα κάποιες απ΄αυτές τις πολλές.
Ξεκινάμε από την...

...Εκκλησιά του Αγίου Σπυρίδωνα.

Μέσα στη πόλη, στην κεντρική πλατεία υπάρχει η μικρή εκκλησιά του Αγίου Σπυρίδωνα. Ένα ιδιαίτερα σημαντικό ιστορικό, εκκλησιαστικό μνημείο. Η μικρή αυτή εκκλησούλα, η οποία είναι ιδιωτική χτίστηκε στα τέλη του 17^ου αιώνα. Είναι ρυθμού μονόχωρης βασιλικής, με εμφανείς επιρροές από την ενετική αρχιτεκτονική, χαμηλή και χωρίς τρούλο. Το τέμπλο της έχει επιμεληθεί ο Ζακυνθινός ξυλόγλυπτης Ι. Γρόππας ενώ την εικονογράφηση έκαμε ο ενετικής καταγωγής κρητικός Τομάζο Τζεν.
Στη συνέχεια περνάμε από...

...την Παναγιά των Βλαχερνών.

Είναι ένα μικρό γραφικό εκκλησάκι που βρίσκεται μέσα στον ελαιώνα της Λευκάδας. Πρόκειται για ένα ιστορικό εκκλησάκι που χτίστηκε στα 1740. Στον εξωτερικό του τοίχο υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα που αναφέρει ότι την Κυριακή των Απόκρεω του 1821 συγκεντρώθηκαν εκεί δώδεκα οπλαρχηγοί και προύχοντες της Λευκάδας και της Ρούμελης και ορκίστηκαν ότι θα πολεμήσουν για την απελευθέρωση της πατρίδας.
Παίρνουμε μια βαρκούλα και απλώνουμε πανιά για την...

...Αγία Κυριακή.

Στον όρμο του Βλυχού, απέναντι από το Νυδρί βρίσκεται το μικρό νησάκι της Αγίας Κυριακής. Πάνω στο νησάκι βρίσκεται το μικρό εκκλησάκι που έχει δώσει το όνομά του στο νησί. Είναι ένα μικρό πολύ αγαπημένο εκκλησάκι χτισμένο μέσα στο βράχο. Ντυμένο με τα χρώματα της θάλασσας, του ουρανού και των δέντρων είναι πολύ ρομαντικό και πολλά νεαρά ζευγάρια το επιλέγουν για γάμους. Πρόκειται για μια μικρή μονόχωρη αίθουσα με ξύλινη κεραμοσκεπή στέγη. Όλη η μικρή εκκλησιά είναι γεμάτη με αγιογραφίες που πιθανότατα έγιναν στις αρχές του 17^ου αιώνα. Η όλη ατμόσφαιρα στο εσωτερικό δημιουργεί κατάνυξη στον επισκέπτη.
Και τώρα ελάτε να γνωρίσουμε μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα μικρή εκκλησιά. Τον...

...Ναό του Παντοκράτορα.

Μέσα στην πόλη της Λευκάδας, στο κέντρο της αγοράς βρίσκεται ο ναός του Παντοκράτορα. Πρόκειται για μια μικρή εκκλησία με ξεχωριστή αξία, Είναι ιδιοκτησία της οικογένειας Βαλαωρίτη.Η εκκλησιά αυτή ξεχωρίζει από την πρόσοψή της η οποία είναι σε ρυθμό μπαρόκ με πολλά γοτθικά στοιχεία. Οικοδομήθηκε το 1700 και αφιερώθηκε στον Παντοκράτορα για την επέτειο της απελευθέρωση από τους Τούρκους. 
Με τους μεγάλους σεισμούς του 1869 η εκκλησία κατεστράφη και ξαναχτίστηκε μετά από λίγα χρόνια. Διακοσμήθηκε με έργα των Σπύρου Βεντούρα και Διονυσίου Καλυβωκά ενώ παράλληλα είχε το πρώτο νεοκλασικό τέμπλο στη Λευκάδα.
Οι αγιογραφίες της ανήκουν σε πολύ γνωστούς Επτανήσιους αγιογράφους.
Πίσω από το ιερό βήμα βρίσκεται ο τάφος του εθνικού μας ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη ο οποίος στα ποιήματά του τραγούδησε τους αγώνες του Γένους για την Ελευθερία, ενώ στο εσωτερικό της βρίσκονται θαμμένοι και άλλοι εξέχοντες Λευκαδίτες,
Κι΄ελάτε τώρα να δούμε μια ακόμη μικρή αξιόλογη εκκλησιά του νησιού. Την...

...Αγία Παρασκευή.

Μια πολύ αξιόλογη εκκλησιά στη Λευκάδα είναι η Αγία Παρασκευή στον οικισμό της Καρυάς. Πρόκειται για ένα καλοδιατηρημένο κτίσμα που χρονολογείται στις αρχές του 19ου αιώνα. Στολίδι του είναι το λεπτοδουλεμένο ξυλόγλυπτο τέμπλο σε απλό ρυθμό μπαρόκ έργο του Π. Προσαλέντη, που δημιουργήθηκε το 1850 και παραμένει σχεδόν ανέπαφο από τη φθορά. . Η εικόνα της Αγίας Παρασκευής έχει φιλοτεχνηθεί από τον Γ. Πατσαρά και παρουσιάζει ένα ωραιότατο σύνολο. Ακόμα στην εκκλησιά υπάρχουν δυο ελαιογραφίες του Σπυρίδωνα Γαζή με θέματα από την Παλαιά Διαθήκη και αυτές είναι "Η Θυσία του Αβραάμ"  και "ο Ιώβ".
Και κλείνουμε τον περίπατό μας με μια επίσκεψη σ΄ένα πολύ ιερό τόπο. Το...

...Ησυχαστήριο των Αγίων Πατέρων.

Από τα πλέον παλαιότερα χριστιανικά και ιστορικά μνημεία είναι το Ησυχαστήριο των Αγίων Πατέρων, κοντά στον οικισμό Νικιάνα. Μέσα στην σπηλιά του Ησυχαστηρίου έζησαν ασκητικά οι τρεις Άγιοι Πατέρες, οι οποίοι ακολούθησαν σ΄αυτή τη σπηλιά τον Άγιο Αγάθαργο, Επίσκοπο της Λευκάδας, όταν γύρισε στο νησί μετά από την Α! Οικουμενική Σύνοδο στη Νίκαια της Βιθυνίας το 325 μΧ. 

Μέσα στη σπηλιά, διαμορφωμένη σήμερα σε ναό βρίσκονται οι τάφοι των Αγίων Πατέρων  και μάλιστα από τον τάφο του ενός αναβλύζει αγίασμα του οποίου η στάθμη δεν ελαττώνεται ποτέ.
Σύντομος σήμερα ο περίπατος μας αλλά άξιζε. Άλλωστε θα ξαναπερπατήσουμε στα δρομάκια του νησιού της Λευκάδας. Έχουμε ακόμα πολλά να δούμε.


ΠΗΓΕΣ
w. lefkada.gr
w. lefkadapatridamou.com

Εκκλησιές και μοναστήρια στα Εφτάνησα.Κεφαλλονιά.

Κεντρική φωτογραφία για τον μήνα Ιανουάριο.
Κεφαλλονιά. Λειβαθώ και το νησάκι Δίας.

Την θρησκευτική παράδοση της Κεφαλλονιάς την συναντάει ο επισκέπτης σε κάθε του βήμα. Οι εκκλησιές, τα μικρά ξωκλήσια και τα μοναστήρια αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της θρησκευτικής ιστορίας του νησιού. Ελάτε λοιπόν να κάνουμε μαζί έναν περίπατο σήμερα και να γνωρίσουμε κάποια από αυτά τα μνημεία τέχνης και ιστορίας. 

Μονή Αγίου Γερασίμου. 

Ο ναός του Αγίου Γερασίμου όπως είναι σήμερα.

Στους πρόποδες του Αίνου, σε μια καταπράσινη κοιλάδα στο χωριό Ομαλά, κοντά στον κάμπο με τα σαράντα πηγάδια,  βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Γερασίμου, του προστάτη της Κεφαλλονιάς. Είναι ένα από τα πλέον αξιοθέατα της Κεφαλλονιάς και προσελκύει επισκέπτες από όλον τον κόσμο. Κοντά στο μοναστήρι υπάρχουν τα χωριά Φραγκάτα και Βαλσαμάτα. 

Η αυλή της Μονής.

Η Μονή είναι χτισμένη πάνω στα ερείπια μιας παλιά Μονής του έτους 1200μΧ της εποχής των Σταυροφοριών. Εκεί, στο μοναστήρι αυτό, μέσα σε ασημένια λάρνακα αρχικά φυλασσόταν το λείψανο του Αγίου το οποίο έχει μεταφερθεί στην νέα εκκλησιά. Το σώμα του Αγίου είναι ντυμένο με τα άμφια της ταφής του.

Η ασημένια λάρνακα με το λείψανο του Αγίου.

Από τα Τρίκαλα Κορινθίας ο μοναχός Γεράσιμος - κατά κόσμον Γεώργιος Νοταράς - ήλθε σ΄αυτή την περιοχή της Κεφαλλονιάς το 1561. Καταγόταν από την μεγάλη βυζαντινή οικογένεια των Νοταράδων. Ανακαίνισε το παλιό μοναστήρι, που  βρισκόταν στη θέση αυτή και ήταν αφιερωμένο στην Παναγιά,και αφιερώθηκε στην κατασκευή της μονής.

Το εσωτερικό της σπηλιάς.

Κάτω από το μοναστήρι υπάρχει μια σπηλιά την οποία άνοιξε ο Άγιος όπου εκεί έφτιαξε το κελί του. Εκεί, σ΄αυτό το σπήλαιο εμόνασε για δέκα περίπου χρόνια ακολουθώντας έναν αυστηρό ασκητικό τρόπο ζωής. Στο σπήλαιο κάτω μπορεί να κατέβει κανείς από μια στενή σκάλα σχεδόν κάθετη. Εκεί υπάρχουν δύο μικρά δωμάτια τα οποία συγκοινωνούν με μια τρύπα.

Ο ένας από τους πλάτανους που φύτεψε ο Αγιος

Στο μοναστήρι του Αγίου σώζονται ακόμη και σήμερα τα τρία πλατάνια τα οποία είχε φυτέψει ο Άγιος.
Η ατμόσφαιρα στο εσωτερικό της Μονής είναι ιδιαίτερα κατανυκτική. Εκεί μέσα σε μια ασημένια λάρνακα βρισκόταν το σώμα του Αγίου που όμως μεταφέρθηκε στην καινούργια εκκλησιά που χτίστηκε μετά από τους σεισμούς του 1953. 

Η είσοδος της Μονής.

Προς τιμή του Αγίου γίνονται δυο μεγάλα πανηγύρια τον χρόνο, στις 16 Αυγούστου, ημέρα του θανάτου και 20 Οκτωβρίου, ημέρα ανακομιδής των λειψάνων του.

Μονή Κηπουραίων.

Η Μονή Κηπουραίων.

Πάνω σ΄ενα ψηλό βράχο, στις δυτικές ακτές του Ληξουρίου περίπου 90 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας βρίσκεται χτισμένη η Μονή των Κηπουραίων. 
Η Μονή χτίστηκε το 17ο αιώνα και έχει πάρει  το όνομά της από τους πολλούς κήπους που διατηρούσαν εκεί οι μοναχοί για να εξασφαλίζουν τα προς το ζειν.

Η είσοδος της Μονής κατεστραμένη από τους σεισμούς.

Το χτίσιμο της Μονής άρχισε το 1759 από τον Αρχιμανδρίτη Χρύσανθο Πετρόπουλο, από τους Παξούς, ο οποίος το αφιέρωσε στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού.
Σε σύντομο διάστημα δημιουργήθηκε εκεί ανδρικό κοινόβιο το όποιο, στα χρόνια της ακμής του το προσωπικό του αριθμούσε ογδόντα μέλη. 

Η αυλή της Μονής των Κηγπουραίων.
Για πρώτη φορά η Μονή, μόλις λίγα χρόνια μετά το χτίσιμό της, στα 1767 θα καταστραφεί από μεγάλο σεισμό που χτύπησε το νησί.Αργότερα σε μια περίοδο πείνας που χτύπησε το νησί της Κεφαλλονιάς η Μονή θα αντιμετωπίσει πρόβλημα λειτουργίας ενώ οι σεισμοί του 1953 θα της προξενήσουν μεγάλες ζημιές οι οποίες μόλις τη δεκαετία του ΄90 θα διορθωθούν. 

Στην Μονή φιλοξενούνται τα λείψανα διαφόρων Αγίων καθώς επίσης και η θαυματουργή εικόνα της Αγίας Παρασκευής, μοναδικό κειμήλιο της κατεστραμμένη Μονής του Ταφιού.

Ο πατήρ Ευσέβιος.

Εντυπωσιακή μορφή της Μονής των Κηπουραίων για πάρα πολλά χρόνια ήταν ο πατήρ Ευσέβιος ο οποίος ήταν τελείως μόνος για πάνω από τριάντα χρόνια. Όλοι οι επισκέπτες μιλούσαν για την καλοσύνη του και την ευγενή προσωπικότητ΄λα του. Εκεί υποδεχόταν τους επισκέπτες στις 25 Μαρτίου και 14 Σεπτεμβρίου που γιορτάζει το Μοναστήρι. Ο πατήρ Ευσέβιος τον περασμένο Σεπτέμβρη έφυγε για τους ουρανούς αφήνοντας μόνο το αγαπημένο του Μοναστήρι.

Θα σας πρότεινα μια επίσκεψη στο http://hellascafe.blogspot.com  
Σας περιμένει κάτι σχετικό με τις εκλογές στην Ελλάδα μας.





ΠΗΓΕΣ
w. el.wikipedia.org
w. urbanspeleology.com
w. kefaloniaview.gr
w. micro-kosmos.gr
w. greece,terrabook.com
w. ionianplaza.com