
Στην Λευκάδα σήμερα ο περίπατός μας . Και μάλιστα στο πιό όμορφο σημείο του νησιού. Στη θάλασσα που φιλοξενεί τα νησιά των Τηλεβοϊδών. Για να γνωρίσουμε το πιό όμορφο από όλα. Το Μεγανήσι.
Το Μεγανήσι λοιπόν, το μεγαλύτερο σε μέγεθος νησί από το σύμπλεγμα των Τηλεβοϊδών νήσων, τα γνωστά Πριγκηπονήσια της Ελλάδας, είναι στ΄αλήθεια μιά από τις πάρα πολλές ομορφιές που προσφέρει το νησί της Λευκάδας.

Γεμάτες σπήλαια οι ακτές στο Μεγανήσι.
Το Μεγανήσι έχει κατοικηθεί από τους αρχαιοτάτους χρόνους και μάλιστα διατηρεί την παράδοση ότι αυτό ήταν το νησί του Κύκλωπα Πολύφημου της Οδύσσειας. Στους αρχαίους χρόνους, στην περίοδο του Στράβωνος, ήταν γνωστό με το όνομα Τάφος ή Τάφια ενώ ο Όμηρος το αναφέρει σαν “νησί των Ταφίων.” Το όνομα αυτό ίσως είναι παρμένο από τη μυθολογία, που αναφέρει τον Τάφιο σαν γιό του Ποσειδώνα και βασιλιά της περιοχής. Κάποια άλλη εκδοχή θέλει το Μεγανήσι να είναι το νησί Αστερίς που επίσης αναφέρεται από τον Όμηρο.
Μετά από δύο χρόνων συστηματικών αρχαιολογικών ερευνών βρέθηκαν πάνω στο νησί περίπου είκοσι χιλιάδες αρχαία κινητά ευρήματα της εποχής του ανθρώπου του Νεάντερταλ.
Ο Μυκηναϊκός τάφος
Ο οικισμός Βαθύ
Το Κατωμέρι
Το Σπαρτοχώρι, το πιό όμορφο από όλα, με τα δαιδαλώδη σοκάκια βρίσκεται σκαρφαλωμένο στην κορφή ενός λόφου προσφέροντας μια εξαιρετική θέα προς τη μεριά της Λευκάδας και τις ακτές της Ακαρνανίας. Λημάνι του είναι τα Σπήλια. Στα ανατολικά του βρίσκεται το Κατωμέρι, ένα γραφικό χωριό με παραδοσιακές γειτονιές και λίγο πιό πέρα το Βαθύ που απλώνεται γύρω από το ομώνυμο λιμανάκι.
Το πανέμορφο Σπαρτοχώρι
Στους λόφους, που είναι πάνω από το λιμάνι του Αθερινού, στα ανατολικά από το Κατωμέρι, θα δείτε κάποιους παληούς ανεμόμυλους, που ήσαν στις δόξες του μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.
Στην άκρη του οικισμού Βαθύ, υπάρχει η εκκλησιά του Αγίου Βησσαρίωνα. Από εκεί ξεκινάει ο δρόμος για την πανέμορφη παραλία Φανάρι. Έργο τέχνης το μικρό μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου που σύμφωνα με την παράδοση χτίστηκε το 1477. Είναι χτισμένο στα δυτικά του νησιού σε μιά γραφική παραλία γεμάτη βότσαλα.
Η σπηλιά του Παπανικολή
Ένα άλλο χαρακτηριστικό του νησιου είναι οι πάρα πολλές θαλάσσιες σπηλιές που έχει με πιό γνωστή τη σπηλιά του Παπανικολή Η σπηλιά αυτή βρίσκεται στο νότιο μέρος του νησιού και λέγεται ότι εκεί κρυβόταν το υποβρύχιο κατά τη διάρκεια του πολέμου και από εκεί πραγματοποιούσε τις επιθέσεις του στα πλοία των κατακτητών.
Η πλατεία στο Κατωμέρι
Το Μεγανήσι προσφέρει ακόμη πιό πολλά. Προσφέρει τόσα ώστε κάθε καλοκαίρι οι επισκέπτες του να φεύγουν γοητευμένοι από τη γνωριμία του. Ίσως κάποια άλλη φορά να πούμε ακόμη πιό πολλά.


Στους δύο κάθετους τοίχους του ναού, αριστερά και δεξιά υπάρχουν τοιχογραφίες του 12ου ή 13ου αιώνα έργα ενός ζωγράφου ονόματι Θεδώρου. Οι σταλακτίτες και σταλαγμίτες που υπάρχουν στο εσωτερικό του σπηλαίου προσφέρουν θέαμα μοναδικό με την ποικιλία των χρωμάτων σε ασποχρώσεις του μάυρου, άσπρου και κόκινου. Όλοι οι θάλαμοι του σπηλαίου συγκινωνούν μεταξύ τους με μικρά ανοίγματα.



Στο συγκρότημα αυτό θα δοθεί το όνομα «Ελληνικό Μελόδραμα» και θα κάνει την πρώτη του εμφάνηση στο Δημοτικό Θέατρο Αθηνών στις 14 Απριλίου του 1900, με την όπερα του Τζιάκομο Πουτσίνι, «Μποέμ» Η παράσταση αυτή πέρασε στην ιστορία σαν η πρώτη παράσταση μελοδράματος που παρουσιάστηκε εξ’ ολοκλήρου στα ελληνικά και μάλιστα σε γλώσσα δημοτική.
Από τους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896





Από το σημείο αυτό υπάρχει φανταστική θέα προς τους δυό μεγάλους βράχους που με σχήμα πυραμίδας εξέχουν από την θάλασσα. Την Μεγάλη και την Μικρή Μυζήθρα.
Από τη θέση του Φάρου μπορεί να θαυμάσει κανείς ένα από τα πλέον φημισμένα ηλιοβασιλέματα του Ιονίου. 


