Στην Κεφαλονιά σήμερα.

Μετά από τους δυό όμορφους περιπάτους στις εκκλησιές της Ζακύνθου, ας περάσουμε στην Κεφαλονιά να γνωρίσουμε έναν άνθρωπο που έδεσε την ζωή του και την ύπαρξή του με την Ένωση των νησιών με την Ελλάδα. Αυτός είναι ο....

...Ηλίας Ζερβός-Ιακωβάτος

Ο κύριος εγκέφαλος της Ριζοσπαστικής κίνησης στα Εφτάνησα.

Ηλίας Ζερβός Ιακωβάτος.

Από το 1832, που το νεοσύστατο ελληνικό κράτος αρχίζει να χαράζει την πορεία του, αρχίζουν παράλληλα να διαφαίνονται και τα πρώτα προβλήματα.

Την ίδια περίοδο, στα Εφτάνησα, αρχίζει να διαμορφώνεται μια προσπάθεια για την Ένωση των νησιών με την Ελλάδα, η οποία θα συνοδευτεί και από μαχητικές εκδηλώσεις, όπως η εξέγερση στη Σκάλα της Κεφαλονιάς, η Επανάσταση των Ποπολάρων στη Ζάκυνθο και άλλες.

Όλα αυτά θα γίνουν η αιτία να δημιουργηθούν στα Ιόνια νησιά τρία πολιτικά κόμματα. Οι Προστασιανοί, το κόμμα των ευγενών, οι Μεταρυθμιστές και οι Ριζοσπάστες.

Οι Ριζοσπάστες ξεκινούν τη διαδρομή τους με προβολή στις αρχές της Ελευθερίας, της Εθνικής Ανεξαρτησίας της Λαϊκής Κυριαρχίας και της Κοινωνικής Διοίκησης. Πρωτεργάτες θα είναι ο Ηλίας Ζερβός-Ιακωβάτος και ο Ιωσήφ Μομφερράτος, τον οποίο θα δούμε στην επόμενη ανάρτηση. Άνθρωποι με μεγάλη μόρφωση και από οικογένειες ευγενών και πλούσιοι γαιοκτήμονες.

Οι δέκα πρώτοι Ριζοσπάστες.

Στα 1848 με έδρα την Κεφαλονιά ιδρύεται το Ριζοσπαστικό κόμμα και αρχίζουν οι αγώνες για την Ένωση των νησιών με την Ελλάδα.

Τα Εφτάνησα αποτελούσαν τότε ζωτικό χώρο για την στρατιωτική και πολιτική επικυριαρχία των Άγγλων στην περιοχή αλλά και για μια διέξοδο στη Μεσόγειο.

Ο Ηλίας Ιακωβάτος γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου του 1814 στα Γριζάτα της Σάμης.  Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πίζας και αποφοίτησε σαν αριστούχος από την Νομική σχολή. Κατά την διάρκεια των σπουδών του στην Ευρώπη ασπάσθηκε τις ιδέες του Σαιν Σιμόν και έγινε οπαδός της Γαλλικής Επανάστασης. Άριστος συγγραφέας, επιδέξιος ρήτορας και δημοσιογράφος αναδείχθηκε σαν ένας από τους θεωρητικούς των Εφτανησίων ριζοσπαστών και με λαϊκή αναγνώριση τόσο στα αστικά όσο και στα αγροτικά στρώματα. Από τις στήλες της εφημερίδας του “Φιλελεύθερος” άρχισε τον αγώνα του ενάντια στην τυρρανική διακυβέρνηση των Άγγλων σε βάρος του λαού των νησιών. Όπως ήταν επόμενο αυτό του στοίχισε αρκετές συλλήψεις, φυλακίσεις αλλά και εξορίες στα νησάκια Οθωνοί, Παξοί, Αντικύθηρα.

Οι εκπρόσωποι της Ιόνιας Βουλής. 

Στις εκλογές του 1850 εκλέγεται βουλευτής μαζί με ακόμη άλλους επτά του ριζοσπαστικού κόμματος και αναδεικνείεται σε πρόεδρο της Βουλής με αντιπρόεδρο τον Ιωσήφ Μομφερράτο. Όμως μετά το κλείσιμο της Βουλής από τους Άγγλους το 1857 θα εξοριστεί και πάλι στους Αντίπαξους όπου θα παραμείνει για πάνω από πέντε χρόνια.

Μετά την αποφυλάκισή του για λίγα χρόνια θα ζήσει στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα, όμως δεν θα αναμειχθεί πλέον στο ριζοσπαστικό κίνημα αλλά και σε καμμιά άλλη πολιτική δραστηριότητα.

Ο Κωνσταντίνος  Λομβάρδος.

Μέσα σ΄αυτό το μεγάλο κενό ο ριζοσπατισμός μεταλλάσεται και περνάει στα χέρια των “Νέων Ριζοσπαστών” όπως λεγόντουσαν, με επικεφαλής τον Ζακύνθιο γιατρό Κωνσταντίνο Λομβάρδο, στα χέρια του οποίου χάνει τον κοινωνικό του χαρακτήρα.

Ξέχωρα από την δημοσιογραφική του δραστηριότητα με την εφημερίδα του Φιλελεύθερος, είχε και μεγάλη συγγραφική δραστηριότητα. Δημοσίευσε ιστορικά, κοινωνικά και ηθικολογικά έργα, τρεις συλλογές ποιημάτων και ένα δράμα. Το 1879 έγραψε ένα σημαντικό έργο. “Το ενωτικό ζήτημα και η αγυρτεία αποκαλυπτόμενα”  το οποίο όμως μέχρι σήμερα παραμένει ανέκδοτο. Επίσης το 1888 χρόνο που πέθανε ο Ζακυνθινός ριζοσπάστης Κων. Λομβάρδος έγραψε και το έργο “Ο εν Ζακύνθω ριζοσπαστισμός.” Και στα δύο αυτά έργα εξαπολύει μεγάλη επίθεση κατά του Λομβάρδου και των Ζακυνθίων ριζοσπαστών. Χαρακτηριστικό είναι ότι κατά τους εορτασμούς της Ένωσης την 21^η Μαϊου του 1864 ο Ιακωβάτος αλλά και ο Μομφερράτος, δεν συμμετείχαν αλλά παρέμειναν κλεισμένοι στα σπίτια τους. Το τέλος της ζωής του ήρθε στα 1894. ακριβώς τριάντα χρόνια μετά από την Ένωση των νησιών με την Ελλάδα.

ΠΗΓΕΣ

w.ngnm.net

w.vrahokipos.net

Εκκλησιές στα χωριά της Ζακύνθου.

Με την σημερινή ανάρτηση ολοκληρώνουμε το θρησκευτικό μας οδοιπορικό σε κάποιες από τις πάρα πολλές εκκλησιές της Ζακύνθου. Πιστεύω πως άξιζε. Θα το προσπαθήσω βέβαια, παρόμοια οδοιπορικά και στα άλλα νησιά μας.

Η Χώρα της Ζακύνθου από το λόφο της Μπόχαλη

Πριν όμως, με την καλοσύνη σας, δώστε μου την άδεια να ζητήσω συγνώμη, διότι στην προηγούμενη ανάρτηση οι πηγές μου με πρόδωσαν. Έτσι, τούτη τη φορά, για....να μην πάθω τα ίδια επιστράτευσα μια μεγάλη, σπάνια και υπέροχη πηγή, ειδική στα ζακυνθινά, που δεν είναι άλλη από τη γνωστή σε όλους μας αγαπημένη μου Χαρά. Της οφείλω χίλια “ευχαριστώ” για την αμέριστη βοήθειά της.

Ξεκινάμε λοιπόν σήμερα με μια επίσκεψη στην…

... Παναγιά την Κεριώτισσα.

Η είσοδος της εκκλησιάς και το πολύχρωμο καμπαναριό.

Στη νότια πλευρά του νησιού, πάνω στην κορφή ενός καταπράσινου λόφου, βρίσκεται ο οικισμός Κερί. Ένα πραγματικά ήρεμο και γοητευτικό χωρίο, γεμάτο παραδοσιακά πέτρινα σπίτια και στενά γραφικά δρομάκια. Η κεντρική πλατεία του Κεριού είναι πανέμορφη με εκπληκτική θέα στο Ιόνιο.Σ΄αυτόν τον οικισμό υπάρχει μια μεγάλη εκκλησιά. 

Το υπέροχο τέμπλο της εκκλησιάς.

Η Παναγιά η Κεριώτισσα. Η ιστορία της γίνεται γνωστή στα 1630 όταν οι Ενετοί, οι οποίοι την είχαν στην ιδιοκτησία τους, την παραχωρούν στους Κεριώτες με δουκικό διάταγμα. Είναι άγνωστη η αρχική μορφή της. Πάντως το 1745 έγινε μια ανακαίνιση και η ημερομηνία είναι χαραγμένη  πάνω από την νότια  είσοδο του ναού. Είναι μια από τις ομορφότερες και σημαντικότερες εκκλησιές της Ζακύνθου και ξεχωρίζει για την ιδιαίτερη αρχιτεκτονική της. Χρονολογία κατασκευής της εικόνας είναι το 1606 που αναγράφεται στο πίσω μέρος της. Η εικόνα είναι διπλής μορφής. Στο εμπρόσθιο μέρος εικονίζεται η Παναγία και στο οπίσθιο, το οποίο είναι και μισοκαμένο, εικονίζεται ο Άγιος Νικόλαος. Την εκκλησιά κοσμεί ακόμη ένα θαυμάσιο ξυλόγλυπτο τέμπλο. 

Η αναπαράσταση της λιτανείας.

Επίσης ένα χαρακτηριστικός συνθετικός πίνακας υπάρχει στο στηθαίο του γυναικονίτη και απεικονίζει την λιτανεία της Παναγίας τον καιρό των Ενετών. Είναι έργο αγνώστου ζωγράφου. Χαρακτηριστικό είναι οι ενδιαφέρουσες τοπικές ενδυμασίες της εποχής. Στο βάθος του πίνακα διακρίνονται η εκκλησιά και το καμπαναριό όπως ήταν τότε.Η εκκλησία φιλοξενεί αξιόλογες αγιογραφίες και έργα τέχνης, που αποτελούν αληθινή δόξα της περασμένης καλλιτεχνικής Ζακύνθου..

Και προχωράμε στο μοναστήρι της...

...Παναγίας της Σπηλιώτισσας.

Στο βόρειο τμήμα του νησιού, σ΄ένα μικρό μεσόγειο χωριό, τις Ορθωνιές, βρίσκεται το μοναστήρι της Θεοτόκου της Σπηλιώτισσας. Το μοναστήρι αυτό ιδρύθηκε από τον μοναχό Ιωαννίκιο Κατσιβά στα μέσα του 16^ου αιώνα. Είναι χτισμένο σε μια χαράδρα και μοιάζει σαν να στέκει στην άκρη ενός γκρεμού ενώ το περιβάλλον γύρω του είναι καταπράσινο και πλούσιο σε βλάστηση.

Η είσοδος στο προαύλιο της εκκλησιάς. 

Όπως σε όλη τη Ζάκυνθο, έτσι κι, εδώ συνεργάστηκαν οι περιστάσεις για τον αφανισμό μιάς αξιοθαύμαστης παράδοσης.

Στο καθολικό της Μονής υπάρχει η εικόνα της Παναγίας η οποία, σύμφωνα με κάποια τοπική παράδοση, τα χρόνια της Εικονομαχίας ήταν κρυμένη σε μιά σπηλιά.

Η εικόνα της Παναγιάς.

Επιτηρητής της μονής είχε διατελέσει και ο Δραγανίγος Σιγούρος, μετέπειτα Άγιος Διονύσιος, προστάτης του νησιού της Ζακύνθου.

Επόμενη επίσκεψή μας στην....

...Παναγία τη Σκοπιώτισσα.

Η εκκλησιά πριν επισκευαστεί

Στην κορυφή του όρους Σκοπού υπήρχαν, από μιαν άγνωστη έως τώρα εποχή, η εκκλησιά και το μοναστήρι της Παναγιάς της Σκοπιώτισσας. Στα μέσα του 15^ου αιώνα όλα αυτά θα περιέλθουν στην κυριότητα της αρχοντικής οικογένειας των Boniventi μετά από παραχώρηση των Δυναστών του νησιού Δε Τόκκο.

Έχει πάρει το όνομά του από το βουνό πάνω στο οποίο έχει χτιστεί.

Αν προσπαθούσε κανείς, γράφει ο Ντίνος Κονόμος, να καταγράψει τον πλούτο των καλλιτεχνικών θησαυρών που είχε το μοναστήρι θα εκάλυπτε δεκάδες σελίδες του βιβλίου.

Πνιγμένο μέσα στο πράσινο και με μια θέα υπέροχη, δικαιολογεί την ονομασία που του είχαν δώσει οι Ενετοί. Βelvedere, καλή θέα.

Και πραγματικά η θέα είναι κάτι που δύσκολα ο επισκέπτης θα την ξεχάσει. Το κτίριο του ναού είναι βυζαντινού ρυθμού και οικοδομημένο σε σχήμα σταυρού, ενώ το εσωτερικό του είναι πλούσιο σε αγιογραφίες. Το όλο οικοδόμημα είναι είναι χτισμένο πάνω στα ερείπια του αρχαίου ναού της Αρτέμιδας. Η εικόνα της Παναγίας, άγνωστο πως, φυγαδεύτηκε από το νησί και σήμερα βρίσκεται στην εκκλησιά St. Gertrud  στο γραφικό χωριό Morsbanch  στην Κολωνία.

Επίσης να αναφέρω ότι η εικόνα της Παναγίας συχνέ εμεταφέρετο στη Χώρα και ελιτανεύετο σε περιόδους σεισμών και λιμών.

Αξίζει μια επίσκεψη στο μοναστήρι της....

...Παναγίας της Ελευθερώτριας.

Μια άποψη της εκκλησιάς.

Λίγο πιό έξω από τον οικισμό του Μαχαιράδο, στη θέση Βόρτες  στον οικισμό Λαγοπόδο, βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγίας της Ελευθερώτριας. Πρώτη εντύπωση σαν το αντικρίσει κανείς είναι ότι μοιάζει πάρα πολύ με κάστρο. Ενδεικτικές οι πολεμίστρες στους πύργους σημάδι ότι είχαν το ρόλο προστασίας από επιδρομές πειρατών. Το τέμπλο της Μονής έχει ηλικία τριακοσίων ετών και προέρχεται από την εκκλησιά που ήταν στη θέση αυτή αλλά κατέρρευσε με τους σεισμούς. Στο καθολικό της μονής έχει τοποθετηθεί το παλιό ξυλόγλυπτο και το χρυσωμένο τέμπλο μαζί με τις ωραιότατες εικόνες της εκκλησιάς της Υπεραγίας Θεοτόκου Πηγαδακίων, που καταστράφηκε με τους σεισμούς του ΄53.Από τις παλαιότερες εικόνες αξιομνημόνευτη είναι αυτή της Παναγίας της Βρεφοκρατούσας, η Πεπονιώτισσα σε ξυλόγλυπτη και χρυσομένη καθέδρα που σωζόταν άλλοτε στην εκκλησιά του Κατασταρίου.
Φέρει ημερομηνία 1827 και είναι αργυρόγλυπτη. Στο εσωτερικό της υπάρχουν πετρώματα από τους Αγίους Τόπους. Χαρακτηριστική η εναλλαγή των χρωμάτων, το λευκό με το κόκκινο, που υπογραμμίζει όλα τα παράθυρα και τις αψίδες του. Η θέα από το μοναστήρι προς τα πεδινά της Ζακύνθου είναι εκπληκτική, ενώ όλα είναι πνιγμένα μέσα σε μια τρομερή βλάστηση.

Να κλείσουμε τον περίπατό μας μ΄ ένα πέρασμα από την μονή του..

...Αγίου  Ιωάννου του Προδρόμου.

Μια από τις πλευρές της μονής του Άη-Γιάννη του Πρόδρομου.

Είναι ένα μοναστήρι της μεταβυζαντινής περιόδου και βρίσκεται στον Λαγκαδά, στη βόρια πλευρά του βουνού Μέλισσα με θέα την Κεφαλονιά και την Πελοπόννησο.

Ιδρύθηκε τον 16^ο αιώνα και με το πέρασμα του χρόνου γνώρισε δόξες πολλές.

Στον 17^ο αιώνα το μοναστήρι πλουτίστηκε με δωρεές και διάφορες εκκλησιές με πολύτιμα έργα τέχνης. Από αναγραφή του Νοεμβρίου του 1753 προκείπτει ότι στον περίβολο του μοναστηριού υπήρχαν δυο εκκλησιές, επτά σπίτια και ένας πύργος για την προστασία από τους πειρατές.

Άλλη μια άποψη της μονής.

Ο ναός διαθέτει έργα τέχνης μεγάλης αξίας και σώθηκαν από τους σεισμούς του 1953 όμως το Μοναστήρι έχει καταστραφεί. Λόγω της θέσης του οι προσκυνητές το χρησιμοποιούσαν και σαν χώρο ανάπαυσης. Στο εσωτερικό του υπάρχουν έργα μεγάλης αξίας. Υπάρχουν εικόνες των γνωστών αγιογράφων Πουλάκη και Μπάφα. Ακόμη υπάρχει ένα πολύτιμο ξύλινο προσκυνητάρι. Στο συγκρότημα υπάρχει και ένα μικρό Αββαείο. Πλάϊ σε ένα κτίριο δύο ορόφων υπάρχει ένας πύργος με κυκλική βάση, ο οποίος ήταν χτισμένος για προστασία της Μονής από τους πειρατές. Η θέση που βρίσκεται το Μοναστήρι προσφέρει εκπληκτική θέα.

Έτσι τελειώνουμε τον θρησκευτικό μας περίπατο στην πανέμορφη Ζάκυνθο και θα έχουμε κι΄άλλους παρόμοιους περιπάτους και στα υπόλοιπα νησιά του Εφτανησιώτικου συγκροτήματος.

ΠΗΓΕΣ

Ντίνος Κονόμος.  “Ζάκυνθος – Πεντακόσια χρόνια

                                   Ύπαιθρος – Χώρα.”

w. Zanteisland.com

w. gr.ecozante.com

w. el-wikipedia

w. zakynthos.gov.gr

w. ethnos.gr

Εκκλησιές στα χωριά της Ζακύνθου.

Ένας όμορφος θρησκευτικός περίπατος.

Η Ζάκυνθος δίκαια κατέχει τον τίτλο του θρησκευτικού νησιού των Εφτανήσων. Όχι βέβαια πως τα υπόλοιπα υστερούν. Απλά, στη Ζάκυνθο το θέμα “θρησκεία” δείχνει να έχει κάποιες άλλες διαστάσεις. Εκτός από τον Άγιο Διονύση, προστάτη του νησιού, τον Άγιο Νικόλαο στο Μώλο και τον Άγιο Μάρκο, που βρίσκονται μέσα στην πόλη, πάρα πολλές οι εκκλησιές, τα ξωκκλήσια και τα μοναστήρια σε όλο το νησί. Αξίζει λοιπόν ένας περίπατος μιάς κάποιας γνωριμίας. Και ξεκινάμε από τον…..

…Άγιο Νικόλαο Κοιλιωμένου.

Άποψη του οικισμού Κοιλιωμένο.

Το Κοιλιωμένο είναι ένα ορεινό χωριό της κεντρικής Ζακύνθου. Οι λιγοστοί  κάτοικοί του ασχολούνται με την γεωργία και την κτηνοτροφία.

Είναι ένας οικισμός γνωστός για τις πέτρινες κατοικίες του, τυπικό δείγμα της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής του νησιού. Μερικά από τα σπίτια χρονολογούνται από τον 16^ο αιώνα.

Η εκκλησιά του Αγίου Νικολάου.

Το χωριό έχει και το όνομα της εκκλησιάς του, Άγιος Νικόλαος μιας παλιάς ιστορικής εκκλησιάς. Η εκκλησία αυτή είναι γνωστή για το μεγαλοπρεπές καμπαναριό της. Πραγματικά πρόκειται για ένα έργο τέχνης. 

Το πάνω μέρος του αριστουργηματικού καμπαναριού.

Το καμπαναριό, το οποίο να σημειώσω, βρίσκεται χωριστά από την εκκλησιά και ανάμεσά τους περνάει ένας δρόμος, στηρίζεται σε μια μεγάλη τετράγωνη βάση. Χαρακτηρίζεται από τέσσερεις ορόφους. Οι δύο πρώτοι αποτελούν την βάση ενώ στον τρίτο υπάρχουν δύο αψίδες και στον τέταρτο, μιά εξαγωνική βάση  με πολυάριθμες ανάγλυφες παραστάσεις.

Δεύτερη επίσκεψη η....

...εκκλησιά της Αγίας Μαύρας.

Η είσοδος της εκκλησιάς

Βρίσκεται στο Μαχαιράδο. Ένα πανέμορφο και γραφικό χωριό, το δεύτερο σε μέγεθος χωριό του νησιού, που βρίσκεται δυτικά από την πόλη της Ζακύνθου. 

Άποψη της εκκλησιάς της Υπαπαντής.

Πολλά τα αξιοθέατα στο όμορφο αυτό χωριό με ξεχωριστό την εκκλησιά της Υπαπαντής, ένα κτίσμα του 14^ου αιώνα που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονικής της.

Το καμπαναριό.

Στο Μαχαιράδο και η εκκλησιά της Αγίας Μαύρας στη οποία φιλοξενείται και η εικόνα της Αγίας, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση χρονολογείται από τον 3^ο μΧ αιώνα και προέρχεται από την Αίγυπτο όπου έζησε και εμαρτύρησε η Αγία. 

Η εικόνα της θαυματουργής Αγίας.

Η εικόνα πλαισιώνεται από πάρα πολλά τάματα μεταξύ των οποίων και ένα κόσμημα της βασίλισσας Όλγας.

Να περάσουμε και από τον....

...Άγιο Λύπιο.

Η μονή  του Αγίου Λύπιου.

Το εκκλησάκι αυτό πραγματικά είναι ένα κάδρο ομορφιάς και ιστορίας. Βρίσκεται στο δρόμο, που οδηγεί από την πόλη της Ζακύνθου προς το Καλαμάκι, στην περιοχή Καλλιτέρο. Είναι ένα γραφικό ξωκκλήσι, μιάς κάποιας ξεχωριστής αρχιτεκτονικής, σκαρφαλωμένο σ΄ένα λόφο και κρυμμένο μέσα στα πεύκα. Το εκκλησάκι μοιάζει να είναι ένα κομμάτι του βράχου έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να ξεχωρίσει που τελειώνει η μικρή εκκλησιά και που αρχίζει ο βράχος. 

Κι΄αυτή η ιδιαιτερότητα είναι που το κάνει μοναδικό. Στο γύρω τοπίο οργιάζει η βλάστηση. Από τη μικρή εκκλησιά το μόνο που έχει απομείνει είναι το μικρό της καμπαναριό, βαμμένο στο γαλάζιο και λευκό, με δύο μικρές καμπάνες κι΄έναν σταυρό στην κορυφή.  Δίπλα υπάρχει ένα μέρος από το κτίσμα που ήταν η μικρή εκκλησιά.

Χαρακτηριστική είναι η είσοδο στη Μονή.

Την Κυριακή του Θωμά κάθε χρόνο το εκκλησάκι γιορτάζει και κόσμος πολύς συγκεντρώνεται στο πανηγύρι, απολαμβάνοντας και την ομορφιά της άνοιξης.

Στο εκκλησάκι αυτό αναφέρεται και ένα μέρος από το μυθιστόρημα του Διονυσίου Σολωμού “η γυναίκα τση Ζάκυθος”.

Και προχωράμε στην ...

...Παναγία την Αναφωνήτρια.

Η εκκλησιά της Παναγιάς της Αναφωνήτριας βρίσκεται στην περιοχή Πλεμοναρίου. Ο οικισμός της Αναφωνήτριας έχει πάρει το όνομά του από το όνομα της εκκλησιάς. Είναι μια περιοχή κυριολεκτικά πνιγμένη στο πράσινο. Η εκκλησιά, σε ρυθμό τρίκλινης βασιλικής, πιθανότατα έχει χτιστεί τον 15^ο αιώνα από τον Κόμητα Κεφαλονιάς και Ζακύνθου, Λεονάρδο Τόκκο. Η εικόνα, σύμφωνα με την παράδοση, είναι βυζαντινής προέλευσης και έφτασε στο νησί κάποια στιγμή του 12^ου αιώνα από την Κωνσταντινούπολη. Επίσης υπάρχουν πάρα πολλές σημαντικές τοιχογραφίες.

Η εικόνα της Παναγιάς της Αναφωνήτριας

Στο οικιστικό συγκρότημα ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει  ο μεσαιωνικός πύργος του 15^ου αιώνα που βρίσκεται ακριβώς αμέσως μετά την είσοδο. Αυτός ο πύργος, μερικώς κατεστραμμένος σήμερα, έχει στην κορυφή του τέσσερεις αψίδες κι΄έναν σταυρό. 

Ο πύργος - καμπαναριό της εκκλησιάς. 

Σήμερα χρησιμοποιείται σαν καμπαναριό ενώ αρχικά είχε χτιστεί για λόγους προστασίας. Στην μονή της Αναφωνήτριας εμονάχησε ο Άγιος Διονύσιος και εκεί συναντήθηκε με τον φονιά του αδελφού του τον οποίον εφυγάδευσε.

Η εκκλησιά σήμερα έχει πάψει να είναι μοναστήρι και λειτουργεί σαν ναός του χωριού.

Και προχωράμε στην...

...Μονή Αγίου Γεωργίου Κρημνών.

Η είσοδος στο μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου των Κρημνών.

Στο χωριό Αναφωνήτρια, εκτός από την εκκλησιά της Παναγιάς υπάρχει και το μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου των Βράχων ή Κρημνών. Η μονή ιδρύθηκε το 1535 από τον ιερομόναχο Μακάριο και τον μοναχό Βαρλαάμ Μπελέτη. Το 1553 η μονή καταστράφηκε από επιδρομές των πειρατών και ξαναχτίστηκε, αυτή τη φορά σε ενετικό ρυθμό. 

Ο πύργος αυτός είχε χτιστεί για την προστασία από τους πειρατές.

Μπαίνοντας στην αυλή της μονής στο κέντρο είναι ο πύργος με κυκλική βάση, οικοδόμημα αμυντικό και εδώ για τον φόβο των πειρατών.  Στην αριστερή πλευρά της αυλής είναι τα κελιά των μοναχών και δεξιά ένα μικρό εκκλησάκι. 

Η μονή παλαιά διέθετε μια αξιόλογη βιβλιοθήκη. Στην μονή αυτή ασκήτεψε ο Άγιος Γεράσιμος μετέπειτα προστάτης της Κεφαλονιάς. Η μονή είναι χτισμένη σ΄ένα μικρό ακρωτήρι από όπου η θέα προς τη θάλασσα είναι φανταστική.

Και θα κλείσουμε τον περίπατό μας στην πανέμορφη παραλία του Αγίου Νικολάου. Η οποία παραλία έχει την τύχη να φιλοξενεί πάνω σ΄ένα από τα βράχια της μια μικρή εκκλησούλα, η οποία πιό πολύ είναι γνωστή σαν...

...“η Παναγιά στη θάλασσα.”

Το μικρό εκκλησάκι της Παναγιάς στη θάλασσα.

Πρόκειται για ένα μικρό εκκλησάκι για το οποίο κανείς δεν γνωρίζει πολλά και στους πιό πολλούς είναι άγνωστο.  Κανείς δεν ξέρεις τίποτα για το όνομά του και την ανέγερσή του. Με τους σεισμούς του 1953 καταστράφηκε μερικώς αλλά οι κάτοικοι της περιοχής το ανοικοδόμησαν. Το εκκλησάκι αυτό παραμένει κλειστό και μη επισκέψιμο.

Ωραίος, υπέροχος και απολαυστικός περίπατος τον οποίο υπόσχομαι να επαναλάβουμε στην επόμενη ανάρτηση, αφού οι εκκλησιές στο νησί της Ζακύνθου είναι πάρα πολλές.

ΠΗΓΕΣ
w.zanteisland.com
w.gr.ecozante.com
w.el.wikipedia.org.
w.zakynthos.gov.gr
w.ethnos.gr

Οι Φάροι στα Εφτάνησα.

Πανέμορφα αρχιτεκτονικά μνημεία που στολίζουν τα νησιά μας.

Στα Κύθηρα σήμερα. Τελευταία επίσκεψη στους φάρους των Εφτανήσων.

Κύθηρα. Ένα μέρος της Χώρας και το Κάστρο.

Τελευταίος μας σταθμός στο οδοιπορικό την γνωριμίας μας με τους φάρους των Εφτανήσων, είναι τα Κύθηρα. Το χιλιοτραγουδημένο πανέμορφο νησί που είναι ακουμπισμένο πάνω στα αντάμωμα των δυό μεγάλων πελάγων.Του Ιόνιου και του Κρητικού. Δύο φάρους έχουμε στα Κύθηρα και έναν στα Αντικύθηρα. Ελάτε να τους γνωρίσουμε.

Ο Φάρος στο Καψάλι.

Μια γενική άποψη του οικισμού και του φάρου.

Ένας πανέμορφος οικισμός είναι το Καψάλι, χτισμένος σ΄έναν θαλάσσιο κόλπο, στα ριζά του βουνού, που πάνω του βρίσκεται το κάστρο της Χώρας. Στο μικρό νησάκι που είναι στην είσοδο του κόλπου βρίσκεται ο φάρος. Είναι στη νότια πλευρά του νησιού. Ο φάρος είναι κυλινδρικός με σχετικά χαμηλό ύψος πύργου που δεν ξεπερνά τα 6μ. Το ύψος του από την επιφάνεια της θάλασσας είναι στα 25μ. 

Ο φάρος στο Καψάλι.

Για πρώτη φορά λειτούργησε στα 1853 με πηγή ενεργείας το πετρέλαιο. Η μοίρα του κατά την διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου ήταν φυσικά η ίδια με την μοίρα όλων των άλλων. Παρέμεινε σβυστός. Άναψε πάλι το 1945 όπως και οι περισσότεροι από τους άλλους φάρους των Ιόνιων νησιών.

Το 1952 αντικαταστάθηκε ο παληός μηχανισμός του με αυτόματο πυρσό ασετυλίνης ενώ το 1985 μετατράπηκε σε ηλιακό με ακτινοβολία τα 10ν.μ.

Ο φάρος στο Σπαθί.

Ο φάρος στο Σπαθί.

Στη βόρεια άκρη του νησιού των Κυθήρων, στο ακρωτήρι Σπαθί ή Μουδάρι και πάνω στους άγριους βράχους,  βρίσκεται ο ομώνυμος φάρος. Αποτελείται από έναν κυκλικό πύργο ύψους 25 μέτρων και κατοικία φαροφυλάκων. 

Διακρίνεται η ανθεκτική κατασκευή του. 

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα ανθεκτική κατασκευή που να μπορεί να αντέχει στους βόρειους ανέμους που πνέουν ισχυροί στη θάλασσα των Κυθήρων. Βρίσκεται σε απόσταση 550 μ. από την θάλασσα και έχει εστιακός ύψος 30μ. Το 1857 λειτούργησε για πρώτη φορά και φυσικά με πηγή ενεργείας το πετρέλαιο. Τροποποιήθηκε το 1890. 

Μια γενική εικόνα του φάρου και των οικημάτων.

Εφοδιάστηκε με νέα μηχανήματα πετρελαίου και η φωτοβολία του έφτασε τα 20ν.μ. Κι΄αυτός σβυστός κατά την διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου και φυσικά επαναλειτούργησε και αυτός το 1945. Το 1984 ηλεκτροδοτήθηκε ενώ το 1989 έγινε αυτοματοποίηση και μετατροπή σε ηλιακό με φωτοβολία τα 19ν.μ.

Ο Φάρος των Αντικυθήρων.

Σκαρφαλωμένος πάνω στα άγρια βράχια ο φάρος των Αντικυθήρων.

Και περνάμε στον τελευταίο φάρο των Ιόνιων νησιών. Στα Αντικύθηρα.

Στο απομακρυσμένο και δύσβατο ακρωτήρι , στις Απολυτάρες, στα Αντικύθηρα, στη νότια πλευρά του νησιού, βρίσκεται ο ομώνυμος φάρος. Είναι σε απόσταση 80μ. από τη θάλασσα και έχει εστιακό ύψος 40μ. Ο πύργος του, ύψους 8μ. είναι κυλινδρικός. Πρωτολειτούργησε το 1926 με πηγή ενεργείας το πετρέλαιο και φωτοβολία τα 19 ν. μ. 

Μια κοντινή εικόνα.

Είχε και αυτός την τύχη των άλλων κατά την διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου και παρέμεινε σβυστός, αλλά υπέστει και πολλές ζημιές. Επαναλειτούργησε το 1945 με τοποθέτηση προσωρινού φανού ασετυλίνης. Το 1953 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες επισκεύης του κτιρίου και τοποθετήθηκαν νέα μηχανήματα πετρελαίου. 

Ο φάρος των Αντικυθήρων μέσα στο άγριο τοπείο

Το 1985 αυτοματοποιήθηκε και μετατράπηκε σε ηλιακό με ακτίνα φωτοβολίας τα 17 ν.μ.

Κι΄εδώ τελείωσε η γνωριμία μας με τους φάρους των Ιόνιων νησιών αλλά και με την ιστορία τους. Ελπίζω πως κάτι πρόσφερα.

ΠΗΓΕΣ
w.Faroi.com
w.meganisinews.com
w.7 gum. Laris.com
w.el-wikipedia.org
w.nemertes.gr
w.ionianskipper.com
w.trans latum.gr
w.enosipaxion.gr
w.kefalonitikanea.gr
w.matehist.gr
w.Lefkada.at
Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη
Εφημερίδα Ελευθεροτυπία
Εφημερίδα Το Βήμα
Εφημερίδα Ριζοσπάστης.

Καλημέρα σας φίλες και φίλοι από την ολόλευκη Νέα Υόρκη

Άποψη της πόλης της Λευκάδας.

Στην Λευκάδα σήμερα, για να γνωρίσουμε έναν μεγάλο λειτουργό της Δικαιοσύνης αλλά κι΄έναν ακόμη πιό μεγάλο εργάτη των Ελληνικών γραμμάτων. Έναν άνθρωπο που ανάλωσε τη ζωή του για τα ελληνικά γράμματα και την απελευθέρωση της πατρίδας μας από τους Τούρκους.  Αυτός είναι ο.....

Ιωάννης Ζαμπέλιος.

Πλούσιο το Πάνθεον των γραμμάτων και του λόγου στην Λευκάδα. Πολλές οι μορφές που το στολίζουν με κάποια θέση στο χώρο του. Ανάμεσα σε όλους αυτούς τους μεγάλους μια ξεχωριστή θέση κατέχει και ο Ιωάννης Ζαμπέλιος. Ο άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στα γράμματα και στην λευτεριά της πατρίδας από τους Τούρκους.

Η μόνη φωτογραφία του που υπάρχει.

Ήταν λίγα χρόνια πριν από το τέλος της Ενετοκρατίας στα Εφτάνησα και συγκεκριμένα στα 1787 όταν γεννήθηκε στη Λευκάδα ο Ιωάννης Ζαμπέλιος, ο άνθρωπος που σημάδεψε τα ελληνικά γράμματα.

Η οικογένειά του ήταν από τις πλουσιότερες του νησιού και οι πρόγονοί του υπήρξαν αξιόλογοι κληρικοί και λόγιοι. Θα περάσει τα παιδικά του χρόνια στη Λευκάδα όπου και θα έχει τις πρώτες εγκύκλιες σπουδές του. Στη συνέχεια θα φύγει για την Ευρώπη όπου στην Ιταλία και το Παρίσι θα σπουδάσει νομικά, φιλολογία και φιλοσοφία.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ιταλία θα γνωριστεί με τον ζακύνθιο Ούγκο Φώσκολο - σύντομα θα έχω μιάν ανάρτηση γι΄αυτόν - ο οποίος θα ασκήσει έντονη επίδραση στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, ενώ μια δεύτερη πνευματική μορφή που σφράγισε τη ζωή του ήταν ο Αδαμάντιος Κοραής. 

Ο Αδαμάντιος Κοραής.

Οι σχέσεις του με τον μεγάλο των Ελληνικών γραμμάτων ήσαν σχέσεις δασκάλου με μαθητή.

Στα 1810 το αποικιοκρατικό καθεστώς στα Εφτάνησα θα αλλάξει. Τους Ενετούς θα διαδεχτούν οι Άγγλοι. Κι΄ ήταν τότε που ο Ζαμπέλιος θα εγκαταλείψει την Ευρώπη και θα επιστρέψει στη Λευκάδα, όπου θα διοριστεί εισαγγελέας ενώ παράλληλα θα γνωριστεί με τους αγωνιστές και θα μυηθεί στην Φιλική Εταιρεία. Έτσι θα αφιερώσει πλέον τη ζωή του στο έργο της εθνικής αποκατάστασης του υπόδουλου ελληνισμού. Ενισχύει πολλούς πρόσφυγες που έχουν βρει καταφύγιο στα Εφτάνησα ενώ παράλληλα με δική του πρωτοβουλία οργανώνεται μια ομάδα η οποία με μικρά πλοία μεταφέρουν στους αγωνιστές της απέναντι Ακαρνανίας, πολεμοφόδια και τρόφιμα. Οι κινήσεις του αυτές θα πέσουν στην αντίληψη των Άγγλων οι οποίοι και τον συλλαμβάνουν. Τις κατηγορίες που του προσάπτουν αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη τόλμη και θάρρος δηλώνοντας ότι είναι Έλληνας και απλά πράττει το καθήκον του.

Εν τω μεταξύ, με την αλλαγή των κατακτητών στα Εφτάνησα και μετά τον πνευματικό σκοταδισμό των Ενετών, αρχίζουν οι προϋποθέσεις για την πνευματική ανάπτυξη. 

Ο Ηπειρώτης λόγιος Αθανάσιος Ψαλίδας.

Ιδρύονται τα πρώτα αλληλοδιδακτικά σχολεία με ευθύνη του κράτους και το 1829 ιδρύεται το Λύκειο της Λευκάδας με πρώτο διευθυντή τον φημισμένο Ηπειρώτη Αθανάσιο Ψαλίδα. Αργότερα, στο Λύκειο αυτό θα διδάξουν οι Κ.Στρατούλης, Ι. Σταματέλος και Ι. Σικελιανός, πατέρας του μεγάλου μας ποιητή.

Ο Ιωάννης Ζαμπέλιος συνεχίζει την νομική του διαδρομή ενώ παράλληλα ασχολείται και με την συγγραφή.

Το 1826 διορίζεται δικαστής στην Κεφαλονιά ενώ το 1834 θα πάρει την έδρα του δικαστικού συμβούλου στην Κέρκυρα όπου θα παραμείνει μέχρι το 1851. Το χρόνο αυτό θα παραιτηθεί από τα δικαστικά του αξιώματα, θα παραμείνει στην Κέρκυρα και θα αφοσοιωθεί ολοκληρωτικά στην συγγραφή.

Ο Ιωάννης Ζαμπέλιος πάνω από όλα είναι ένας διανοούμενος, που έχει να προσφέρει πάρα πολλά. Με την ιδιότητα του αυτή θα συγγράψει δώδεκα τραγωδίες. Μία από αυτές, “ο Τιμολέων” θα παρουσιαστεί στα 1820 στο θέατρο του Βουκουρεστίου και θα γίνει θριαμβευτικά δεκτή. Άλλες τραγωδίες του είναι ο Καραϊσκάκης, ο Παλαιολόγος, ο Καποδίστριας και άλλες, οι οποίες και αυτές όλες σχεδόν θα παρουσιαστούν σε σκηνές παραδουνάβιων χωρών. Θα ενθουσιάσουν τους Έλληνες και θα φρονιματίσουν την εθνική συνείδηση.

Στις τραγωδίες του αυτές ο Ζαμπέλιος ακολουθεί το πνεύμα του νεοελληνικού διαφωτισμού ενώ, αισθητικά και σε γενικές γραμμές ακολουθεί τις αριστοτελικές αρχές. Το πνευματικό έργο που έχει αφήσει ο μεγάλος αυτός Λευκαδίτης δημιουργός είναι στ΄αλήθεια ανεκτίμητο.

Ο Ιωάννης Ζαμπέλιος θα τελειώσει τη ζωή του στην Κέρκυρα στα 1856.