Φίλες μου και φίλοι αγαπημένοι. 
Με ιδιαίτερη υπερηφάνεια και συγκίνηση σας παρουσιάζω σήμερα έναν σημαντικό λειτουργό της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας, έναν μεγάλο ιερωμένο, έναν άνθρωπο που δίκαια έχει χαρακτηρισθεί σαν διδάσκαλος του γένους. Είναι ο....

Ηλίας Μηνιάτης.

Ο Κεφαλονίτης Επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων.

Ένας σημαντικός ρήτορας.

Ένας ανεκτίμητος άνθρωπος.

Ο επίσκοπος Ηλίας Μηνιάτης.

“Αγαπητοί μου Χριστιανοί. Τριακόσιες εξηντατέσσερες μέρες το χρόνο τον σταυρώνετε και φυλάτε μία για να αναπαύσετε την συνείδησή σας. Και με ρωτάτε πως να μετανοήσετε;”

O Ληξουριώτης ιεράρχης Ηλίας Μηνιάτης ήταν ο σημαντικότερος εκκλησιαστικός ρήτορας επί Τουρκοκρατίας και έχει μείνει γνωστός για τα σοφά του συγγράμματα.

Στο Ληξούρι της Καφαλονιάς γεννήθηκε ο μεγάλος αυτός άνδρας το 1669. Γονείς του ήσαν ο ιερέας Φραγκίσκος Μηνιάτης και μητέρα του η Μορεζίνα Περιστιάνου.

Από την μικρή του ηλικία παρουσίασε σημεία που προδιάγραφαν το λαμπρό του μέλλον. Και ο πατέρας του θα φροντίσει να του δώσει τις ευκαιρίες για να αξιοποιήσει  όλα αυτά.

Μόλις εφτά χρόνια πριν από τη γέννησή του Ηλία Μηνιάτη,  ιδρύεται στη Βενετία, με κληροδότημα του Κερκυραίου λογίου  Θωμά Φλαγγίνη, η Φλαγγείνιος Σχολή. Ήταν μια σχολή για Έλληνες μαθητές που επροορίζονταν για ανώτερα ορθόδοξα εκκλησιαστικά αξιώματα.

Και αυτή τη σχολή βάζει σαν στόχο για το μέλλον του γιού του, ο πατέρας, Φραγκίσκος Μηνιάτης.

Η Φλαγγείνιος σχολή, αριστερά και δίπλα ο ναός του Αγίου Γεωργίου, σε γκραβούρα της εποχής.

Σε ηλικία δέκα χρόνων ο πατέρας του θα καταφέρει να τον βάλει στη Φλαγγείνιο Σχολή. Στη Σχολή αυτή ο Ηλίας Μηνιάτης θα δείξει την πρόοδό του στα θεολογικά και φιλοσοφικά μαθήματα. Ιδιαίτερα τον διέκρινε μια φυσική ευγλωτία και η μεγάλη του κλήση στην ρητορική. Στη σχολή αυτή θα είναι κάτω από την προστασία και την φροντίδα του ιεροκήρυκα και δασκάλου της ελληνικής κοινότητας της Βενετίας, του Μελέτιου Τυπάλδου.

Ο Τυπάλδος, γεννημένος στην Κεφαλονιά και αυτός έχει διακρίνει τις ικανότητες και το ταλέντο του νεαρού Μηνιάτη και γίνεται ο μεγάλος δάσκαλός του.

Προς το τέλος του 17^ου αιώνα ο Τυπάλδος ανακηρύσεται Μητροπολίτης Φιλαδελφείας και ο Μηνιάτης γίνεται γραμματέας του ενώ την ίδια χρονιά γίνεται διάκονας και ιεροκήρυκας στη ορθόδοξη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στην Βενετία.

Το μέγαρο της Φλαγγείνιας Σχολής όπως είναι σήμερα.

Παράλληλα αρχίζει από το 1698 να διδάσκει και στη Φλαγγείνιο Σχολή.

Σαν το κύριο έργο, του μεγάλου αυτού ιεράρχη, θα πρέπει να χαρακτηριστεί το κήρυγμα. Και μάλιστα το κήρυγμα που επραγματοποιούσε σε απλή καθομιλουμένη γλώσσα, έτσι όπως η γλώσσα αυτή είχε καθιερωθεί κατά την διάρκεια της Τουρκοκρατίας, ώστε η διδασκαλία να είναι κατανοητή στο λαό.

Από τις σπουδές του στη Βενετία επηρεάστηκε τόσο ώστε ακολούθησε στο έργο του την παράδοση της περίτεχνης ρητορικής επεξεργασίας του λόγου.

Οι Κεφαλονίτες βλέποντας την αξία του τον καλούν να επιστρέψει στο νησί που γεννήθηκε. Και φυσικά ο μεγάλος ιεράρχης δεν μπορεί να αρνηθεί αυτή την πρόσκληση. Αφήνει την θέση που είχε στην Φλαγγείνιο Σχολή και επιστρέφει στο νησί που γεννήθηκε.

Το άγαλμα του μεγάλου Ιεράρχη, στο Ληξούρι.

Το 1710 χειροτονείται επίσκοπος Κερνίτζης και Καλαβρύτων. Όμως στην επισκοπή του δεν θα είναι αγαπητός για το λόγο ότι είχε σπουδάσει στη ρωμαιοκαθολική Βενετία.

Την 1^η Αυγούστου του 1714 ο θάνατος θα τον βρει στην Πάτρα.

Μετά τον θάνατό του ο πατέρας του θα παραλάβει τη σωρό του και θα την θάψει στο ναό του Αγίου Νικολάου των Μηνιατών στο Ληξούρι, όπου στον προαύλιο χώρο βρίσκεται και το άγαλμά του.

Από το έργο του Ηλία Μηνιάτη έχει διασωθεί ένα μεγάλο μέρος το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1716 στη Βενετία και ακολούθησαν άλλες εικοσιτρείς εκδόσεις μέχρι το 1900.

Το εξώφυλλο του βιβλίου "Πέτρα Σκανδάλου."

To 1718 με επιμέλεια του πατέρα του εκδόθηκε το έργο του  “Πέτρα σκανδάλου” ΄Έργο ιστορικό – δογματικό που αναφέρεται στο σχίσμα Ανατολικής και Δυτικής εκκλησίας  Το έργο αυτό κίνησε το διεθνές ενδιαφέρον και μεταφράστηκε στα Λατινικά, Αραβικά και Ρωσσικά.

Ο Ηλίας Μηνιάτης ήταν ένας από τους πολύ μεγάλους που έχει αναδείξει το νησί της Κεφαλονιάς.

Παρακαλώ τις φίλες και τους φίλους να επισκεφτούν και το http://hellascafe.blogspot.com Kάτι πολύ ενδιαφέρον σας περιμένει.

ΠΗΓΕΣ

w.el-wikipedia.org

w. jerassimos.gr

w.books. gr

w. biblionet.gr

Φίλες μου και φίλοι αγαπημένοι.

Μετά την τρομακτική περιπέτεια, που είχαμε εδώ στην Νέα Υόρκη με τον τυφώνα Sandy, νοιώθω την ανάγκη σήμερα για έναν ήρεμο και όμορφο περίπατο. Να ηρεμήσουμε.  Έτσι λοιπόν......

...Σήμερα πάμε....

Κανόνι, Ποντικονήσι.

O λόφος Κανόνι όπως φαίνεται από το Ποντικονήσι

Το Κανόνι, κέντρο κοσμοπολίτικο, είναι ένας τόπος μαγευτικής ομορφιάς με μια υπέροχη θέα προς το νησάκι με το μοναστήρι της Βλαχαίρνας και το Ποντικονήσι. 

Το μοναστήρι της Βλαχαίρενας.

Είναι στ΄αλήθεια ένα “μπαλκόνι” με μια ανεπανάληπτη σε ομορφιά θέα. 

Άποψη από το Κανόνι.

Είναι μαγευτικό όλες τις ώρες της μέρας καθώς το γαλάζιο της θάλασσας και το πράσινο που υπάρχει γύρω συνθέτουν ένα μοναδικό τοπείο. Ιδιαίτερα εντυπωσιακό όμως είναι το ηλιοβασίλεμα καθώς μπορεί να δει κανείς τα πανέμορφα χρώματα του ήλιου που αντανακλούν στην θάλασσα και τον ορίζοντα.

Μαγευτικό το ηλιοβασίλεμα. Φώτο Λιάνας.

Ωστόσο και η διαδρομή από τη Χώρα για το Κανόνι προσφέρει πάρα πολλές χαρές. Και τούτο γιατί στην περιοχή βρίσκεται η αρχαία πόλη της Κέρκυρας η οποία ιδρύθηκε τον 8^ο αιώνα αλλά και ο αρχαίος ναός της Άρτεμης.

Η περιοχή Κανόνι οφείλει το όνομά της στα οχυρωματικά έργα των Γάλλων και την πυροβολαρχία που είχαν εγκαταστείσει εκεί το 1789 από την οποία ένα κανόνι σώζεται ως σήμερα και είναι εκτεθειμένο στην μικρή πλατεία της περιοχής.  

Το κανόνι από την πυροβολαρχία των Γάλλων.

Το Κανόνι ενώνεται με την απέναντι τοποθεσία Πέραμα με μια στενή πέτρινη γέφυρα η οποία δημιουργεί την λιμνοθάλασσα Χαλκιόπουλου. Φυσικά η γέφυρα προσφέρεται για ένα απολαυστικό περίπατο.

Η γέφυρα που ενώνει Κανόνι με Πέραμα.

Η λιμνοθάλασσα Χαλκιόπουλου αποτελεί έναν σημαντικό υδροβιότοπο που φιλοξενεί σπάνια είδη αποδημητικών πτηνών, όπως ο αγριοτσικνιάς, είδος απειλούμενο με εξαφάνιση. Επίσης στην λίμνη υπάρχει οργανωμένη ιχθυοκαλλιέργεια η οποία καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος ζήτησης του νησιού.

Να πω ακόμη ότι ακριβώς δίπλα στη λίμνη είναι το αεροδρόμιο Ιωάννης Καποδίστριας.  Και...

...περνάμε στο Ποντικονήσι.

Το πανέμορφο Ποντικονήσι.

Το Ποντικονήσι είναι ένας  καταπράσινος πυκνόφυτος βράχος.ακριβώς στην είσοδο της λιμνοθάλασσα του Χαλκιόπουλου. Το όνομά του προέρχεται από το μικρό του σχήμα.

Σύμφωνα με τον Όμηρο το Ποντικονήσι ήταν το καράβι του Οδυσσέα με το οποίο έφτασε στην Κέρκυρα κατά την επιστροφή του στην Ιθάκη μετά από δέκα χρόνια περιπλάνησης σε όλες τις θάλασσες του κόσμου. Κατά τη διάρκεια μιάς καταιγίδας ο θεός Ποσειδώνας το μεταμόρφωσε στον καταπράσινο βράχο που υπάρχει εκεί μέχρι σήμερα. 

Το εκκλησάκι πάνω στο Ποντικονήσι.

Πάνω στο νησάκι βρίσκεται το μικρό εκκλησάκι, αφιερωμένο στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος και γιορτάζει στις 6 Αυγούστου. Το εκκλησάκι κρύβεται σε μια πυκνή συστάδα δέντρων και ελάτων και είναι το μοναδικό κτίσμα που υπάρχει πάνω στο νησάκι.

Το μοναστήρι της Βλαχαίρενας και το Ποντικονήσι.

Το Ποντικονήσι είναι μιά από τις πλέον φωτογραφημένες περιοχές της Ελλάδας.

Το Ποντικονήσι έχει χαρακτηριστεί σαν μουσείο φυσικής κληρονομιάς και οι επισκέψεις είναι σύντομες και πάντα κάτω από την καθοδήγηση αρμοδίων φυλάκων. Η μόνη μέρα με κάπως πιό ελεύθερα μέτρα είναι η 6^η Αυγούστου ημέρα της εορτής της εκκλησούλας. 
Πάνω στο μικρό νησάκι δεν λειτουργεί κανενός είδους κατάστημα εκτός από έναν μικρό χώρο δίπλα στο εκκλησάκι που προσφέρει εκκλησιαστικά είδη.

Πάντως το πιό απολαυστικό είναι μια βόλτα με βάρκα περιμετρικά από το νησάκι. Κάτι που θα σας μείνει αλησμόνητο.

Ελπίζω πως θα έχουμε και άλλους τέτοιους όμορφους περιπάτους.

Φίλες και φίλοι.
Στην ιστοσελίδα μου http://hellascafe.blogspot.com  μπορείτε να διαβάσετε για την επίσκεψη της χρυσής αυγής  στα γραφεία της ομοσπονδίας και την φωτογράφησή τους εκεί.
Θα περιμένω και το σχόλιό σας.
Ευχαριστώ. 

ΠΗΓΕΣ

W.Kerkyrainfo@gr

W.El.Wikipedia.org.

W.experttravel.gr

W.Hotelsline.gr

Τα Εφτάνησα στον πόλεμο και την Κατοχή.

Αφιέρωμα στην επέτειο των εβδομήντα δύο χρόνων από την 28^η Οκτωβρίου του 1940, που η φασιστική Ιταλία του Μουσσολίνι μας κήρυξε τον πόλεμο.

Ο στρατός μας στα βουνά της Αλβανίας.

Σημαντική υπήρξε η συμμετοχή των Επτανησίων στον πόλεμο του ΄40. Απ΄όλα σχεδόν τα νησιά οι νέοι ντύθηκαν το χακί κι΄έφυγαν τραγουδώντας για το μέτωπο. Κι΄ήσαν πάρα πολλές οι θυσίες που προσέφεραν κι΄έγραψαν κι΄αυτοί το όνομά τους πάνω στα βουνά της Αλβανίας.

Η επιστροφή άρχισε.

 Όμως κάποια στιγμή τα νιάτα της Ελλάδας δεν μπόρεσαν να κρατήσουν τις σιδερόφραχτες στρατιές του Χίτλερ. Κι΄όλα τέλειωσαν. Η επιστροφή άρχισε.
Μετά την κατάρρευση του ελληνικού μετώπου στην Αλβανία, τον Απρίλιο του 1941, τα στρατεύματα των Γερμανών και των Ιταλών κατεβαίνουν στην Ελλάδα κουβαλόντας μαζί τους τον τρόμο, την καταστροφή, τον θάνατο, την δυστυχία, την πείνα.

Τμήμα της μεραρχίας AQUI  στο Αργοστόλι.

Τα Εφτάνησα, στις 28 Απριλίου καταλαμβάνονται από τα Ιταλικά στρατεύματα της μεραρχίας Άκουϊ ( Acqui) με διοικητή τον στρατηγό τον Αντόνιο Γκαντίν (Antonio Gandin ) και με δύναμη 12,000 ανδρών. 

Ο στρατηγός Antonio Gandin

Η διοίκηση των νησιών εγκαθίσταται στην Κεφαλονιά η οποία μετατρέπεται σε ένα απόρθητο φρούριο. Εκεί θα παραμείνει και η μεγαλύτερη δύναμη της μεραρχίας ενώ τα υπόλοιπα τμήματα θα διασκορπισθούν στα άλλα νησιά. Επικεφαλής της πολιτικής διοίκησης ορίστηκε ο Πιέρο Παρίνι (Piero Parini ).   

Ο πολιτικός διοικητής Piero Parini

Από την πρώτη στιγμή οι Ιταλοί θέσανε τα Εφτάνησα σε αποκλειστική πολιτική και στρατιωτική διοίκηση σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ελλάδα, που ναι μεν βρέθηκε κάτω από την κατοχή των Γερμανών είχε όμως και κάποιες ελεγχόμενες ελληνικές υπηρεσίες. Αυτό δεν συνέβει στα Εφτάνησα. Σ΄αυτά διορίστηκαν πολιτικοί διοικητές σε όλα τα νησιά οι οποίοι υπάγονταν αποκλειστικά στο υπουργρίο Εξωτερικών της Ιταλίας και είχαν την εξουσιοδότηση να εκδίδουν διατάγματα γύρω από τα διοικητικά θέματα.

Σαν πρώτη τους ενέργεια ήταν να απαγορεύσουν  την χρήση της ελληνικής νομοθεσίας και να την αντικαταστήσουν  με την ισχύουσα ιταλική. Όπως ήταν επόμενο, οι Έλληνες δικαστικοί και δημόσιοι υπάλληλοι που αρνήθηκαν – σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο – να συμορφωθούν με την παράνομη αυτή ενέργεια υπέστησαν διώξεις. Οι ιταλικές αρχές αρνήθηκαν επίσης να επιτρέψουν την αποστολή βοήθειας από ανθρωπιστικές οργανώσεις μέχρι το 1943 όταν για πρώτη φορά έφτασε βοήθεια στην Ελλάδα μέσω του Ερυθρού Σταυρού. Ο λαός των Εφτανήσων είχε καταδικαστεί σε μιά βασανιστική πείνα.

Ένα από τα πλοία του Ερυθρού Σταυρού εκείνης της εποχής.

Στο εκπαιδευτικό σύστημα οι Έλληνες διευθυντές των σχολικών ιδρυμάτων αντικαταστάθηκαν με Ιταλούς αξιωματούχους ενώ το πρόγραμμα διδασκαλίας αντικαταστάθηκε με αυτό που εχρησιμοποιείτο στην Ιταλία.

Οι μεταβολές αυτές προκάλεσαν την έντονη αντίδραση του πληθυσμού των νησιών με αποτέλεσμα να γίνουν διώξεις κατά καθηγητών, μαθητών και των οικογένειών τους. Η εκμάθηση της ιταλικής γλώσσας στα σχολεία έγινε υποχρεωτική καθώς και ο φασιστικός χαιρετισμός των μαθητών (Saloutate Romanamente ) Αντίθετα περιορίστηκε η διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας. Οι Έλληνες εκπαιδευτικοί ήσαν υπό ιταλική εποπτεία, αφού τους απαγορεύτηκε οποιαδήποτε επαφή με την ελληνική διοίκηση της υπόλοιπης Ελλάδας.

Καθ΄όλη την διάρκεια της ιταλικής κατοχής στα Έφτάνησα συνελήφθησαν και εκτοπίστηκαν ή μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκεντρώσεως – Παξοί, Οθωνοί, Λαζαρέτο – περισσότεροι από 3.500 Έλληνες πολίτες. Σε αυτά τα στρατόπεδα σημειώθηκαν κρούσματα βασανηστηρίων κατά των κρατουμένων.

Παράλληλα, οι Ιταλοί καταχτητές, θα πάρουν και τα ανάλογα οικονομικά μέτρα. Έτσι μέσα στο 1941 θα εκδόσουν δικό τους  νόμισμα, το οποίο ονόμασαν Μεσογειακό νόμισμα.

( CASA MEDITERRANEA DI CREDITO PER LA GRECIA )

Πάνω, η Μεσογειακή δραχμή. Κάτω το Ιόνιο νόμισμα.

Επειδή όμως ήταν κάτι που δεν εξυπηρετούσε τα σχέδιά τους την 22^α Φεβρουρίου του 1942 θα το αντικαταστήσουν και θα θέσουν σε κυκλοφορία τα Ιόνια χαρτονομίσματα, την λεγόμενη Ιόνια δραχμή. (  BIGLIETO A CORSO LEGALE PER LE ISOLE ΙΟΝΙΕ ) Και ταυτόχρονα απαγορεύουν τη χρήση κάθε άλλου νομίσματος. Έτσι καταληστεύεται ο πλούτος των νησιών του Ιονίου από τις ιταλικές δυνάμεις κατοχής. Οι ελληνικές τράπεζες έπαψαν σχεδόν να υπάρχουν και η εξάρτηση από την Ρώμη έγινε σχεδόν απόλυτη.

Στα Εφτάνησα, γενικώς, εφαρμόσθηκε πολιτική εθνικής και πολιτιστικής γενοκτονίας κατά του ελληνικού στοιχείου σε όλες τις βαθμίδες της καθημερινότητας και της κοινωνικής ζωής. Οι πολίτες αποτρέπονταν από την χρήση της ελληνικής γλώσσας και η ιταλική έγινε η επίσημη γλώσσα των Εφτανήσων.

Μερικά από τα νομίσματα εκείνης της εποχής
 από την συλλογή μου

Με όλα τα πάρα πάνω μέτρα οι Ιταλοί προετοίμαζαν το έδαφος για την τυπική προσάρτηση των Εφτανήσων με την Ιταλία. Ήταν αυτό η φιλοδοξία του Μουσσολίνι, να καταστήσει εκ νέου την Ιταλία μια μεγάλη δύναμη, μια νέα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Φυσικά η προσπάθεια συτή ματαιώθηκε από την άρνηση του Χίτλερ.

Χίτλερ και Μουσσολίνι την εποχή της δόξας τους

Τον Σεπτέμβρη του 1943 η Ιταλία θα συθηκολογήσει, ο Μουσσολίνι θα εκτοπισθεί και θα θανατωθεί και ο Μπαντόλιο θα κηρύξει τον πόλεμο κατά της Γερμανίας. Τότε η Κεφαλονιά και η Κέρκυρα θα βρεθούν στο επίκεντρο των συγκρούσεων των πρώην συμμάχων Γερμανών – Ιταλών. Η Κεφαλονιά θα βομβαρδιστεί άγρια για μέρες και οι Γερμανοί θα δολοφονήσουν 7,000 άνδρες της Μεραρχίας ΑΚΟΥΙ.

Η καθημερινή επίσκεψη των αεροπλάνων
 θέαμα συνηθισμένο τότε.

Η Κέρκυρα, ανήμερα της γιορτής του Σταυρού, 14 Σεπτεμβρίου, θα βομβαρδιστεί με εμπριστικές βόμβες με αποτέλεσμα να καεί το μεγαλύτερο μέρος της Χώρας. Σπίτια, ιστορικά και αρχιτεκτονικά μνημεία και ανεκτίμητοι πολιτιστικοί θησαυροί θα γίνουν στάχτη. Μεταξύ αυτών η Ιόνιος Ακαδημία, το ιστορικό θέατρο Σαν Τζιάκομο, το μεγαλύτερο ξενοδοχείο, τότε, των Βαλκανίων, Μπέλλα Βενέτσια και πολλά άλλα.

Θα ακολουθήσει η κατοχή των νησιών του Ιονίου από τους Γερμανούς και οι κάτοικοι θα γνωρίσουν ακόμη μεγαλύτερα βάσανα.

Το 1944 ο πόλεμος θα τελειώσει. Η Ελλάδα θα ελευθερωθεί. Μαζί της και τα Εφτάνησα. Κι΄οι κάτοικοί τους θα αρχίσουν να γιατρεύουν τις πληγές, που τους είχε αφήσει στο πέρασμά τους ο πόλεμος. 

Αγαπητοί μου φίλες και φίλοι.
Παρακαλώ επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μου http://hellascafe.blogspot.com 
Σας περιμένουν κάτι ωραία για την ναζιστική οργάνωση Χρυσή Αυγή.
Παρακαλώ θα ήθελα τη γνώμη σας.
Ευχαριστώ.

Γεράσιμος  Μαρκοράς

Ο Κερκυραίος ποιητής που γεννήθηκε στην Κεφαλονιά, αγνόησε τις νομικές του σπουδές  και ερωτέυθηκε την ποίηση.

Αναμφισβήτητα ο Γεράσιμος Μαρκοράς είναι μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Επτανησιακής Σχολής και υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της δημοτικής.

Ο Γεράσιμος Μαρκοράς.

Ήταν μαθητής του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού και φυσικά ανήκε στους σολωμικούς ποιητές αυτής της Σχολής.

Η ποίησή του σημάδεψε ανεξίτηλα την πορεία της Εφτανησιακής Σχολής.

Γιός του δικαστικού και λογίου Γεωργίου Μαρκορά και της

Μαρίνας Βλασσοπούλου γεννήθηκε στην Κεφαλονιά το 1826

όπου εκεί υπηρετούσε ο πατέρας του ως εισαγγελέας. Η

οικογένειά του ήταν αριστοκρατική και μιά από τις παλαιότερες

οικογένειες της Κέρκυρας. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε

στην Κεφαλονιά, όμως τις γυμνασιακές του σπουδές είχε στην

Κέρκυρα, όπου μάλιστα διευθυντή του Γυμνασίου είχε τον

Ανδρέα Κάλβο.

Το γραφείο του Μαρκορά στο εξοχικό του, στην Στρογγυλή της Κέρκυρας.

Σε ηλικία εικοσιτριών ετών έφυγε στην Ιταλία για να σπουδάσει

νομικά. Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ιταλία ήρθε σε επαφή με το πνεύμα των έργων του Δάντη και του Αριόστο, από τους οποίους επηρεάστηκε πολύ. Ο θάνατος του μεγαλύτερου αδελφού του, Στυλιανού, το 1852, τον υποχρέωσε να επιστρέψει στην Κέρκυρα όπου εκεί τελείωσε στις σπουδές του στην Ιόνιο Ακαδημία και έλαβε το διδακτορικό του δίπλωμα.

Το 1853 ετοίμασε τις πρώτες του μεταφράσεις σε έργα του Όμηρου και του Σίλλερ ενώ το 1857 με αφορμή το θάνατο του Σολωμού έγραψα το ποιήμα “το πρώτο Ψυχοσάββατο”

Παρά τις σπουδές του στα νομικά ερωτεύθηκε την ποίηση και αφoσοιώθηκε κυριολεκτικά σε αυτήν. Το 1864 συνέγραψε τον ελληνικό βασιλικό ύμνο, ένα ποιήμα αφιερωμένο στην άφιξη του Γεωργίου του Α! στην Κέρκυρα αμέσως μετά την Ένωση των νησιών με την Ελλάδα. 

Το 1854 παντρεύεται την Αικατερίνη Δούσμανη, κόρη του Γερουσιαστή, κόντε Αντωνίου Δούσμανη. Όμως η σύζυγός του θα πεθάνει το 1870 και ο Μαρκοράς θα περάσει το υπόλοιπο της ζωής του με την συντροφιά της αδελφής του.

Μιά αφιέρωση του Παλαμά στον Μαρκορά. 

Την περίοδο εκείνη οι αγώνες των νησιών για την Ένωση με την Ελλάδα έχουν ενταθεί. Η συμμετοχή του Μαρκορά γι΄αυτόν τον σκοπό είναι μεγάλη. Το 1863 δημοσιεύει ανώνυμα τις πολιτικές σάτυρες Ο Λέλεκας και ο Σπαρτσίνης που θα αφήσουν εποχή.

Το 1866 θα ταξειδέψει στην Αθήνα όπου θα γνωρίσει θερμή υποδοχή από την Β! Αθηναϊκή Σχολή.

Φυσικά η ποιητική δημιουργία του Μαρκορά συνεχίζεται.

Το 1875 αρχίζει να αποκτά πανελλήνια φήμη, αλλά και την προσοχή των αθηναϊκών ποιητικών κύκλων, με την δημοσίευση του ποιήματός του 
“O όρκος” ένα ποιήμα εμπνευσμένο από το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου.

Με έντονη προτροπή του Θεόδωρου Βελλιανίτη το 1890 θα εκδόση την ποιητική συλλογή “Ποιητικά Έργα”μέσα στην οποία περιλαμβάνεται και ο Όρκος

Η φωτογραφία του Μαρκορά στο γραφείο του. 

Με την έκδοση της συλλογής του αυτής καθιερώνεται πλέον στους λογοτεχνικούς κύκλους της Αθήνας. Έτσι η επίσκεψή του στην πρωτεύουσα το 1896 θα προκαλέσει στους λογοτεχνικούς κύκλους νέες συζητήσεις για την ποίησή του. 
Θα ακολουθήσει το 1899 η συγκεντρωτική έκδοση με τίτλο “Μικρά Ταξείδια”με την οποία και πλέον καθιερώνεται.

Στην ποίησή του ο Μαρκοράς δείχνει επηρεασμένος από τον δάσκαλό του, Σολωμό. Στα ποιήματά του υπήρξε μελωδικός, αφηγηματικός και επιδέξιος χειριστής της δημοτικής. Ήταν φυσιολάτρης και πατριδολάτρης, κάτι που επηρέασε έντονα την ποίησή του. 

Ο Ιάκωβος Πολυλάς. 

Στην έκδοση των “Ευρισκομένων” του Σολωμού από τον Πολυλά ήταν ο κύριος βοηθός του. Μαζί με τους Ψυχάρη, Παλαμά, Καρκαβίτσα, και Πολυλά συνέβαλε στην επιβολή της δημοτικής και στην αναγέννηση των ελληνικών γραμμάτων. Ο Μαρκοράς τοποθετείται στην λογοτεχνική παράδοση της Εφτανησιακής Σχολής και κατέχει τον τίτλο του τελευταίου εκπροσώπου της.

Πέθανε στην Κέρκυρα στις 29 Αυγούστου του 1911. Λίγους μήνες πριν παρασημοφορήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία.
Tον Αύγουστο του 2011, με την συμπλήρωση των εκατό χρόνων από τον θάνατό του, η δισέγγονή του Σταθούλα Μαρκορά, η οποία διατηρεί το εξοχικό σπίτι του ποιητή στην Στρογγυλή της Κέρκυρας, άνοιξε το σπίτι και παρουσίασε σε ορισμένους προσκεκλημένους τα αντικείμενα του Γεράσιμου Mαρκορά. Από την εκδήλωση αυτή είναι και οι φωτογραφίες της Έφης Φωτίου για το ΕΘΝΟΣ gr.

Αγαπητοί μου φίλες και φίλοι.
Σας παρακαλώ να επισκεφθείτε και την άλλη ιστοσελίδα μου http://hellascafe.blogspot.com  και θα ήθελα ένα σχόλιό σας σχετικά με όσα γράφω.
Ευχαριστώ.
Δ,Κ

ΠΗΓΕΣ

w.el.wikipedia.org

w.corfutv.gr

w.enebi.gr

w.livepedia.gr

w.corfuin.con

w.corfuheritage.com  
w. ΕΘΝΟΣ. gr.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

Πέρασα από τη Λευκάδα….

....και παρέα μαζί σας είχαμε έναν μικρό περίπατο στο νησί.

Είδαμε  πολλά και ....τα απολαύσαμε.

Μιά άποψη της Λευκάδας. 

Η Λευκάδα, στ΄αλήθεια, είναι ένα νησί με μεγάλη πνευματική παράδοση. Η γεωγραφική της θέση, όπως άλλωστε και των άλλων νησιών του Ιονίου, της εξασφάλιζε πάντοτε μια πιό στενή σχέση με την Δύση στα χρόνια, που η Ηπειρωτική Ελλάδα γνώριζε τον πνευματικό μεσαίωνα της Τουρκοκρατίας.

Κύριο αξιοθέατο της Λευκάδας αποτελούν οι εκκλησίες της. 

Το τέμπλο του Αγίου Νικολάου.

Πρόκειται, στο σύνολό τους, για βασιλικές επηρεασμένες οπωσδήποτε από την ενετική αρχιτεκτονική με εφτανησιακή, συνήθως, εικονογράφηση και όμορφα, αριστοτεχνικά ξυλόγλυπτα τέμπλα. Οι περισσότερες ιδρύθηκαν στους 17^ο και 18^ο αιώνα. Την εικονογράφησή τους  επιμελήθηκαν σπουδαίοι αγιογράφοι. Στο εσωτερικό των εκκλησιών αυτών, πριν την δημιουργία του Δημοτικού Νεκροταφείου, θάβονταν Μητροπολίτες και εξέχοντες ενορίτες ενώ στον περίβολο θάβονταν οι υπόλοιποι ενορίτες.

Ας δούμε μιά  από αυτές τις εκκλησιές. Τον ναό του Παντοκράτωρα. Τον διάλεξα γιατί όπως μου είπαν είναι ένα από τα αξιοθέατα του νησιού. Στο εσωτερικό του φιλοξενεί μοναδικά έργα θρησκευτικής τέχνης διασήμων αγιογράφων αλλά και σπάνιες εικόνες. 

Ο ναός του Παντοκράτορα.

Χτίστηκε το 1864, χρονιά που τα νησιά ενώθηκαν με την Ελλάδα και ανήκε στην οικογένεια του ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Μάλιστα μέσα στο ναό βρίσκεται και ο τάφος του ποιητή.

Το όρος Νίριτος.

Πέρασα από την αρχαία πόλη Νίριτος. Ένα αρχαίο μνημείο μεγάλης ιστορικής αξίας, το οποίο αποτελεί δείγμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Βρίσκεται στα ανατολικά της πόλης της Λευκάδας και σε απόσταση μόλις δύο χιλιομέτρων, στην περιοχή Καλλιγόνι. 

Το χωριό Πόρος στο όρος Νίριτο

Εκεί βρισκόταν η αρχαία πόλη της Λευκάδας. Σήμερα υπάρχουν τα ερείπια ενός περιτοιχισμένου οικισμού, που χρονολογούνται από τα αρχαϊκά έως τα ρωμαϊκά χρόνια. Υπάρχουν δύο νεκροταφεία της αρχαίας πόλης, μνημεία διάσπαρτα, οικοδομικά λείψανα, τάφοι και αγροικίες. Η αρχαία πόλη εγκαταλείφθηκε το 1300 πΧ. περίπου ενώ οι συνεχείς σεισμοί την αφάνησαν.

Το καμπαναριό της Παναγίας των Εισοδίων. 

Νομίζω ότι είναι ώρα για ένα διάλειμα. Χρειάζεται ένα μεζεδάκι λευκαδίτικο και ένα ντόπιο κρασάκι. Ας τα γευτούμε.

Η λευκαδίτικη κουζίνα βασίζεται στη χρήση των αγνών ντόπιων υλικών αλλά και στις ιδιαίτερες συνταγές του νησιού. Ελάτε να δοκιμάσουμε το λευκαδίτικο μπουρδέτο, το μπακαλιάρο μπιάνκο, τη μαριδόπιτα, το φρυγαδέλι. 

Και φυσικά μετά από αυτούς τους μεζέδες ένα ποτηράκι κρασί λευκαδίτικο είναι ο,τι πρέπει. Λευκά και ερυθρά κρασιά με χρώματα ζωηρά και αρώματα μεθυστικά. Το κρασί το λευκαδίτικο έχει υμνηθεί στα έργα των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων και φτάνει μέχρι σήμερα σε αμέτρητες ποικιλίες. Από όλες αυτές η πιό σπάνια και ξακουστή το σκούρο κόκκινο Βερτζαμί ή Barzamino που έφεραν μαζί τους οι Ενετοί το 1684 και καλλιεργείται μέχρι σήμερα όμως σε υψόμετρο από  200 μέχρι 700 μέτρα στα επίσημα κρασοχώρια της Λευκάδας, Καρυές και Εγκρουβή.

Μετά από τον υπέροχο μεζέ και το λευκαδίτικο κρασάκι ώρα να το ρίξουμε και λίγο έξω.  Τι λέτε;

Πέρα από τη φυσική της ομορφιά η Λευκάδα, σας δίνει τη δυνατότητα να παραυρεθείτε σε αρκετές εκδηλώσεις που θα σας αφήσουν όμορφες αναμνήσεις. Απολαύστε την Γιορτή Λόγου και Τέχνης και το Διεθνές Φεστιβάλ Φολκλόρ, που περιλαμβάνουν θέατρο, μουσική, εκθέσεις ζωγραφικής και εκθέσεις φωτογραφίας, βραδυές ποίησης, μπαλέτο, καντάδες, βαρκαρόλα, χορωδιακές βραδυές και συναυλίες. 

Η αναπαράσταση του λευκαδίτικου γάμου.

Όμως εκτός από την πόλη, εκδηλώσεις γίνονται σε όλο το νησί. Στις Καρυές γίνεται αναπαράσταση του Λευκαδίτικου γάμου. Ένα φανταστικό τετραήμερο πανηγύρι με μουσική, χορό, φαγητό, κρασί. Καλεσμένοι όλοι σας. Στην Εγκρουβή έχουμε τη γιορτή του κρασιού. Μπορείτε να πιήτε όσο θέλετε. Και αλλού θα διασκεδάσουμε με τ΄ Άη-Γιάννη τα Λάμπαρδα και πολλά άλλα.

Τ΄ Άη-Γιάννη τα Λάμπαρδα.

Κι΄ας ακούσουμε τι λένε οι Λευκαδίτες για την μουσική ιδιομορφία του νησιού. Οι μουσικές προτιμήσεις των διαφόρων περιοχών του νησιού αντικατοπτρίζουν και την πολιτιστική του ανομοιογένεια. Τα χωριά της Λευκάδας ακούνε λαϊκά και ρεμπέτικα, αποτέλεσμα της μόνιμης επαφής που είχαν με την Ρούμελη. Η πόλη προτιμάει μουσική με χορωδίες και μαντολινάτες, δείγμα της στένης σχέσης της με την Ιταλία και γενικά με την Δύση, αφού σε όλη τη διάρκεια της Ενετοκρατίας και ως την Ένωση των Νησιών με την Ελλάδα, τα παιδιά των πλουσίων οικογενειών σπούδαζαν ιατρική ή νομική στην Ιταλία και έφερναν μαζί τους, όταν γύριζαν, τον πολιτισμό και τις αξίες της Δύσης. Οι Ενετοί από την άλλη, προωθούσαν την κουλτούρα τους σε όλα τα Εφτάνησα με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα να είναι ευδιάκριτη η μεγάλη επιρροή τους  στη μουσική παιδεία των νησιών.

Ώρα να περάσουμε και λίγο στην πόλη. Στην είσοδο μας περιμένει το Κάστρο της Αγίας Μαύρας. 

Το κάστρο της Λευκάδας.

Τούτο το κάστρο το έχτισε ο Φράγκος ηγεμόνας Ιωάννης Ορσίνι στις αρχές του 14^ου αιώνα. Το Κάστρο πήρε το όνομά του από το εκκλησάκι της Αγίας Μαύρας που βρισκόταν στην ίδια θέση του κάστρου. Η εκκλησιά αυτή έδωσε το όνομά της και στο νησί της Λευκάδας για μια μεγάλη περίοδο της ιστορίας του. Αγία Μαύρα λεγότας η Λευκάδα για πάρα πολλά χρόνια. 

Η εικόνα της Αγίας Μαύρας.

Το Κάστρο βρίσκεται στη άκρη του μικρού πορθμού που σχηματίζεται μεταξύ της Λευκάδας και της απέναντι ακτής της Ακαρνανίας και περιβάλλεται από τάφρο. Το Κάστρο χτίστηκε κυρίως για αμυντικούς λόγους καθώς από αυτό οι Λευκαδίτες προσπαθούσαν να απωθήσουν τις επιδρομές των Τούρκων.

Αξίζει τον κόπο να πάμε λίγο πιό πάνω για να δούμε τη λιμνοθάλασσα της Λευκάδας.

Η λιμνοθάλασσα αποτελεί ένα από τα αξιοθέατα του νησιού με πάρα πολύ μεγάλη οικολογική αξία και πολύ μεγάλη φυσική ομορφιά.

Ερωδιός. Ένας από τους κατοίκους της λιμνοθάλασσας.

Έχει χαρακτηριστεί σαν υδροβιότοπος με ιδιαίτερη οικολογική σημασία και αποτελεί σταθμό για πολλά σπάνια πτηνά όπως είναι οι διάφορες ποικιλίες ειδών γλάρων, οι καλλιμάνες, οι πάπιες, οι χήνες, οι κύκνοι και οι ερωδιοί.

Μερική άποψη της λιμνοθάλασσας.

Η λιμνοθάλασσα αυτή, από την συνθήκη της RAMSAR έχει χαρακτηριστεί σαν υδροβιότοπος διεθνούς σημασίας  Να πούμε ακόμη ότι μέσα στη λιμνοθάλασσα υπάρχουν ιχθυοκαλλιέργειες  με ειδικές πραδοσιακές καλαμωτές όπου τα ψάρια ζούνε και μεγαλώνουν μέσα σε ένα φυσικό περιβάλον.

Ο ζωικός κόσμος της λιμνοθάλασσας.

Ακούω παράπονα ότι κουραστήκατε. Σιγά καλέ. Λίγο  ποδαρόδρομο κάναμε και πήραμε το μεζεδάκι μας και ήπιαμε το κρασάκι μας. 

Τελειώνουμε με μια επίσκεψη στο Αλαβάστρινο Σπήλαιο. Αυτό το σπήλαιο βρίσκεται στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης πολύ κοντά στην πόλη της Λευκάδας. 

Οι σταλαγμίτες στο Αλαβάστρινο σπήλαιο.

Οι σταλαγμίτες του προσφέρουν ένα υπέροχο θέαμα σε ομορφιά αλλά και σε περίεργους σχηματισμούς και μερικοί ξεπερνούν τα πέντε μέτρα σε ύψος. Το είδος των σταλαγμιτών έχει χαρακτηριστεί σπάνιο (πινακοειδές) και αρκετοί από αυτούς είναι κατάλευκοι και διάφανοι σαν αλάβαστρο, από όπου πήρε και το όνομά του το σπήλαιο, ενώ πολλοί από αυτούς είναι κατακόκινοι.

Σας κούρασα; Δεν νομίζω. Φάγατε, ήπιατε, διασκεδάσατε  και κάτι μάθατε . Και χωρίς να πληρώσετε. Άξιζε τον κόπο. Έτσι;  Νάσται καλά.

Φίλες και φίλοι μου.
Θα σας παρακαλούσα να επισκεφτείτε και την άλλη ιστοσελίδα μου, http://hellascafe.blogspot.com  και να έχω ένα σχόλιό σας σχετικά με όσα γράφω.
Σας ευχαριστώ.

ΠΗΓΕΣ

w.lefkadaslowguide.gr

w.greecevacationsearch.gr

w.irinivilla.com

w.entertainment.in.gr

w.lagreece.gr

w.lefkada.gr

w.sivot-bay.gr

w.holidaysinlefkada.gr

w.el-wikipedia.org