Μπορείτε.....

....εκτός από τα Εφτάνησα να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μου http://hellascafe.blogspot.com και να με βρήτε στο kondennis9@gmail.com
Θα χαρώ να σας δω.

Σάββατο, 29 Δεκεμβρίου 2012

Οι φάροι στα Εφτάνησα



Φίλες και φίλοι μου αγαπημένοι.
Πριν ξεκινήσουμε τον περίπατό μας στους φάρους της Λευκάδας να ευχηθώ σε όλους σας καλή χρονιά. Υγεία, χαρά και ευτυχία στα σπίτια σας και Ειρήνη στον κόσμο.

Αρχιτεκτονικά μνημεία που στολίζουν τα νησιά μας.



Μετά από τους Παξούς και Αντίπαξους περνάμε στην πανέμορφη Λευκάδα. Το νησί του Βαλαωρίτη, του Σικελιανού και άλλων.
Κι΄εδώ οι φάροι αφήνουν την ομορφιά τους να απλωθεί στους χώρους που τους φιλοξενούν. Τρεις είναι οι φάροι που φιλοξενούνται στην πανέμορφη Λευκάδα.

Φάρος Λευκάδα. Αγία Μαύρα.

Στη δεξιά άκρη του τείχους ο φάρος στο κάστρο της Αγίας Μαύρας. 
Κι΄ας ξεκινήσουμε από τον φάρο που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης, μέσα στο κάστρο της Αγίας Μαύρας. Ο φάρος βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του κάστρου της Αγίας Μαύρας, στην είσοδο του νησιού, όπου δεσπόζει σαν σιωπηλός φρουρός και μάρτυρας κάποιων άλλων εποχών. 

Ο φάρος του κάστρου.
Κατασκευάστηκε το 1861 από τους Άγγλους. Είναι πάνω σε στρογγυλή βάση, με σχήμα τετράγωνο. Το ύψος του πύργου είναι 6.5μ. και το εστιακό του 17μ. Το 1889 τροποποιήθηκε με φωτιστικό.

Φάρος Λευκάτας.

Ο φάρος στο ακρωτήρι Λευκάτα.
Μετά την μαγευτική παραλία του Πόρτο Κατσίκι ο χωματόδρομος φτάνει μέχρι το νοτιώτερο τμήμα του νησιού. Το ακρωτήρι Λευκάτα, ή Δουκάτο, η Κάβο της Κυράς. Εκεί θα συναντήσουμε τον ομώνυμο φάρο. Είναι ίσως ο πλέον ιστορικός φάρος των Εφτανήσων και βρίσκεται στο ακρωτήρι Λευκάτα. Χτισμένος πάνω στο ιερό του Λευκάτα Απόλλωνα, ο οποίος, ως γνωστόν ήταν και ο θαλάσσιος Θεός προστάτης των ναυτικών.


Μια άποψη του ακρωτηρίου Λευκάτα με τον φάρο.
Ο φάρος αυτός κατασκεύαστηκε το 1890 φυσικά από τους Άγγλους. Το ύψος του πύργου είναι 14μ. και το εστιακό του 70μ.
Σήμερα ελάχιστα ίχνη του αρχαίου ναού διακρίνονται κάτω από τον φάρο. Ο κορμός του είναι κυκλικός σε τετράγωνη βάση και συμπληρώνεται από βοηθητικά οικήματα.

Ο πύργος του φάρου με τα χάλια που έχει.
Τα ερείπια του ναού έχουν ανασκαφεί από τον αρχαιολόγο Ντέρπφελντ, γνωστόν από την θεωρία του ότι η ομηρική Ιθάκη ήταν η Λευκάδα.Το ακρωτήρι Λευκάτα έχει εκπληκτικά λευκά βράχια με μια παράξενη αγριάδα. Το τοπίο είναι εντυπωσιακό και μεταδίδει την μαγεία του. Ορεινό και άγριο, κατεβαίνει ως την άκρη της θάλασσας.. Από τα βράχια αυτά λέγεται ότι έπεσε η Σαπφώ απαγοητευμένη από τον έρωτά της για τον Φάωνα.

Ο Φάρος του Βολιού.

Στη νησίδα Βολιός ο φάρος αυτός. 
Ο Βολιός είναι μια μικρή βραχονησίδα στη νότια είσοδο της διώρυγας της Λευκάδας. Σ΄αυτή τη νησίδα πάνω, βρίσκεται ο φάρος για να ορίζει το πέρασμα ανάμεσα στην Ηπειρωτική ακτή και το νησί για την διευκόλυνση και την διέλευση του στενού.
Ο φάρος αυτός κατασκευάστηκε το 1913 Το ύψος του πύργου είναι 4,5μ και το εστιακό του 10μ. Βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση.
Εδώ τελειώνουμε και με τους φάρους της Λευκάδας και προχωράμε στην Ιθάκη και την Κεφαλονιά τους φάρους των  οποίων θα γνωρίσουμε σε μια άλλη ανάρτηση.

ΠΗΓΕΣ
w.Faroi.com
w.meganisinews.com
w.el-wikipedia.org
w.7gum.latis.gr
w.ionianskipper.com
w.translatum.gr
enosipaxion.gr
w.kefalonitikanea.gr
w.maralist.gr
w.lefkada.at
Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη
Εφημερίδα Το Βήμα
Εφημερίδα Ελευθεροτυπία
Εφημερίδα Ριζοσπάστης

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Το άστρο της Βηθλεέμ.


Φίλες και φίλοι μου, χρόνια σας πολλά. 

Από τον αγαπημένο σας χώρο των Εφτανήσων να ευχηθώ σε όλους σας χαρούμενα Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο νέος χρόνος. 
Επιτρέψτε μου για σήμερα να φύγουμε λίγο από τα γνωστά θέματα των νησιών μας και να πάρουμε μια γεύση γι΄αυτό το υπέροχο στολίδι των εορτών. Το αστέρι που έγινε ο οδηγός των Μάγων από την Χαλδαία στη φάτνη της γέννησης.

Το ουράνιο σημάδι, που οδήγησε τους τρεις Μάγους στο μακρυνό τους ταξίδι.



“Με οδηγό τους το φως αστέρος ον είδον εν τη ανατολή” αναγράφεται στα
ιερά βιβλία.  “Αστρον λαμπρόν τους οδηγεί.”  τραγουδάει ο λαός μας.
Υπήρξε το αστέρι της Βηθλεέμ ή απλά προστέθηκε στο γεγονός της Γέννησης του Ιησού για να δώσει μια μεγαλοπρέπεια; Ήταν ένα ουράνιο φυσικό φαινόμενο ή ένα θαύμα του Θεού για τον ερχομό του Θεανθρώπου στη γη;
Οπωσδήποτε η ύπαρξη ενός τέτοιου λαμπερού και υπερμεγέθους αστέρα υπήρξε το κίνητρο για τον θαυμασμό και την πίστη των ανθρώπων αλλά και το κέντρισμα της επιστήμης για μια λογική εξήγηση.
Αν προσπαθήσουμε να συγκεντρώσουμε τις αποδείξεις των ερευνών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα για το άστρο της Βηθλεέμ θα διαπιστώσουμε ότι είναι πάρα πολύ λίγες.
Το άστρο της Βηθλεέμ, το φωτεινό ουράνιο φαινόμενο που οδήγησε τους τρεις Μάγους στη φάτνη που γεννήθηκε ο Χριστός αποτελεί το μεγάλο μυστήριο και απασχολεί τους ανθρώπους, ιδιαίτερα τους επιστήμονες, για πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια.

Τι να συνέβει άραγε την Άγια εκείνη νύχτα στον ουρανό της Βηθλεέμ; Κανείς ακριβώς δεν γνωρίζει και κανείς δεν μπορεί να πει υπεύθυνα τι ακριβώς εσυνέβει.
Γεγονός είναι ότι όλοι οι επιστήμονες που ασχολήθηκαν με την ύπαρξη ή όχι του αστεριού, προβληματίστηκαν τόσο με την απόσταση που διένυσαν οι τρεις Μάγοι από την Χαλδαία μέχρι την Βηθλεέμ όσο και από την έλλειψη της ακριβούς ημερομηνίας της γέννησης του Ιησού.
Αστρονόμοι σε όλον τον κόσμο προσπαθούν  να εξηγήσουν το φαινόμενο σε συνδιασμό με κάποια από τα αστρονομικά φαινόμενα που είχαν παρατηρηθεί την εποχή της γέννησης του Χριστού. Οι θεωρίες που διατυπώθηκαν είναι πάρα πολλές χωρίς όμως καμμία να δίνει μία λογικοφανή εξήγηση. Οι τρεις πιθανές, σύμφωνα με την γνώμη των επιστημόνων, είναι ότι επρόκειτο για κάποιον κομήτη ή κάποιον καινοφανή αστέρα και ακόμη ότι επρόκειτο για μια συνάντηση των πλανητών Δία και Κρόνου.


Ο φημισμένος αστρολόγος του 17ου αιώνα, Γιόχαν Κέπλερ εξέδωσε το 1614 ένα βιβλίο με τον δικό του υπολογισμό της γέννησης του Χριστού στο οποίο γράφει. “Το άστρον αυτό δεν ήταν ένας κομήτης ή οποιοδήποτε άλλο άστρο, αλλά με έναν ιδιαίτερα θαυμαστόν τρόπον κινούνταν στο κατώτερο στρώμα της ατμόσφαιρας....για να οδηγήσει τους τρεις Μάγους από την Χαλδαία στην Βηθλεέμ.”
Πολλοί είναι αυτοί που αμφισβητούν τις σκέψεις αυτές του Κέπλερ αφού θα πρέπει να λάβει κανείς υπ΄όψη του τις θρησκευτικές προκαταλήψεις που επικρατούσαν τότε στην Ευρώπη.
Με το άστρο της Βηθλεέμ έχουν καταπιαστεί ακόμη και Κινέζοι επιστήμονες, και υπήρχαν πάρα πολλοί εκείνη την εποχή, οι οποίοι κατέγραψαν παρόμοια με το άστρο της Βηθλεέμ φαινόμενα. Μάλιστα στο χρονικό Chien-han-shu αναφέρεται ότι ένα αντικείμενο, πιθανώς νέο αστέρι, είχε παρατηρηθεί στον ουράνιο χώρο της Βηθλεέμ τον Μάρτιο του 5ου πΧ. αιώνα και παρέμενε ορατό για πάνω από εβδομήντα ημέρες.
Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το αστέρι αυτό, που αναφέρουν οι Κινέζει επιστήμονες, εμφανίστηκε κοντά στο αστέρι Theta Aquilae και παρέμεινε ακίνητο σε σχέση με τους κομήτες οι οποίοι εκινούντο

Το γεγονός ότι η ημερομηνία εμφάνισης του αστεριού, η μεγάλη διάρκεια ορατότητος και η θέση του στον ουρανό συμπίπτουν με τις θέσεις των Κινέζων επιστημόνων, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι μάλλον το αστέρι της Βηθλεέμ θα πρέπει να ήταν αυτό.
Από ελληνικής πλευράς με το φαινόμενο του αστεριού της Βηθλεέμ έχει ασχοληθεί ο καθηγητής της Αστρονομίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κ. Χ. Βάρβογλης, ο οποίος αποκλείει την εμφάνιση κάποιου φωτεινού κομήτη ή κάποιου νέου άστρου την νύχτα της γέννησης του Ιησού και μάλλον φαίνεται να συμφωνεί με τις απόψεις των Κινέζων επιστημόνων.



Είναι γεγονός ότι οι φωτεινοί κομήτες, όπως και ένα καινοφανές άστρο, αποτελούν τα πιό φαντασμαγορικά φαινόμενα που μπορεί να είναι ορατά και με γυμνό μάτι και να προσελκύουν την προσοχή. Σύμφωνα με όλα τα στοιχεία που υπάρχουν και τις ιστορικές αναφορές, εκείνη την εποχή δεν έχει καταγραφεί πουθενά η εμφάνιση κάποιου νέου κομήτη. Υπήρχε όμως ένας καινοφανής αστέρας, περίπου τον 5ο αιώνα πΧ αλλά αφ΄ενός δεν φαίνεται να ήταν ένα σπουδαίο αστρονομικό φαινόμενο, αφ΄εταίρου, ακόμη και αν αυτό ήταν το άστρο των Χριστουγέννων θα ήταν ορατό από πάρα πολύ κόσμο και όχι μόνο από τους τρεις Μάγους.
Δεν θα πρέπει να παραλείψουμε και το γεγονός ότι κάποιοι ερευνητές των Γραφών υποστηρίζουν ότι το άστρο της Βηθλεέμ δεν υπήρξε ποτέ στον ουρανό αλλά επρόκειτο απλώς και μόνο για το συμβολικό άστρο των προφητειών της Παλαιάς Διαθήκης για τον προσδοκόμενο Μεσσία.
Γύρω στα 1302 ο Ιταλός ζωγράφος Τζιόντο Ντι Μποτόνε ζωγραφίζει για πρώτη φορά το Χριστουγεννιάτικο αστέρι σε μια τοιχογραφία στο παρεκκλήσι Scrovegni στην Πάντοβα.Αυτή η ζωγραφιά είναι η πρώτη και πιό γνωστή αναπαράσταση του άστρου της Βηθλεέμ και από τότε έχει καθιερωθεί να αποτελεί ένα από τα πιό όμορφα στολίδια τις μέρες της μεγάλης χριστιανικής  γιορτής.
Αστέρι ή κομήτης, ουράνιο φαινόμενο ή σημάδι του μεγάλου γεγονότος της Γέννησης του Ιησού, το αστέρι της Βηθλεέμ αποτελεί πλέον ένα κύριο μέρος της μεγάλης γιορτής της Χριστιανοσύνης. Είναι το λαμπερό στολίδι που οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, με κάποιο δέος αντικρίζουν τις μέρες της μεγάλης γιορτής να στολίζει τα σπίτια, τους δρόμους, τα παράθυρα, τους τοίχους. Αστέρια φωτεινά, μικρά και μεγάλα στέλνουν στις καρδιές όλων το μεγάλο μήνυμα.  “Εγεννήθει Χριστός”.

Κάνετε μια βόλτα και στο Καφενείο η Ελλάς.
http://hellascafe.blogspot.com 
Πάντα κάτι καλό θα βρείτε.

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

Λαζαρέτο


                                         
 Ένα μικρό νησάκι μέσα στο λιμάνι της Κέρκυρας.
Λοιμοκαθαρτήριο και τόπος εκτέλεσης των ηρώων της Εθνικής Αντίστασης.



Μιά μικρή νησίδα ακατοίκητη, έκτασης μόλις 70 στρεμμάτων, μέσα στο λιμάνι της Κέρκυρας, απέναντι από τον οικισμό Κοντόκαλι, είναι το Λαζαρέτο. Ένα νησάκι που αποτελεί τόπο απείρου κάλλους, με πυκνή και ποικίλη βλάστηση και σημαντική ιστορική αξία. Άγιος Δημήτριος η παλιά του ονομασία από την μικρή εκκλησούλα που κάποτε υπήρχε εκεί.
Το όνομά του, το Λαζαρέτο, σύμφωνα με στοιχεία που βρίσκονται στα ιστορικά αρχεία της Κέρκυρας, το οφείλει στο γεγονός ότι στην νησίδα υπήρχε χτισμένη εκκλησιά η οποία ήταν αφιερωμένη στην Παναγία της Ναζαρέτ. Από το Λα Ναζαρέτ θα πρέπει να προήλθε η παραφθορά Λα-ζαρέτο. Μια δεύτερη άποψη θέλει το όνομα να προέρχεται από το λοιμοκαθαρτήριο (λαζαρέτο) που υπήρχε εκεί. Άλλωστε λαζαρέτα ονόμαζαν οι Ενετοί όλα τα λοιμοκαθαρτήρια που ίδρυσαν στην Ευρώπη.

Οι τάφοι των εκτελεσθέντων αντιστασιακών.
Κατά την διάρκεια της κατοχής των Ιονίων Νήσων από τους Ενετούς κατασκευάσθηκε στο Λαζαρέτο ένα μοναστήρι και αργότερα ένα λεπροκομείο. Το 1798 κατά την διάρκεια της Γαλλικής κατοχής των νησιών το Λαζαρέτο τέθηκε υπό την κυριότητα του Ρωσσοτουρκικού στόλου και χρησιμοποιήθηκε σαν στρατιωτικό νοσοκομείο. Με την Αγγλική κυριαρχία στα νησιά, το λεπροκομείο θα επαναλειτουργήσει μετά από κάποια ανακαίνηση. Από το 1864 και μετά, αφού τα Εφτάνησα ενώθηκαν με την Ελλάδα το λεπροκομείο χρησιμοποιήθηκε περιστασιακά.

Το μνημείο των εκτελεσθέντων.
Στην διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου και για λίγα χρόνια μετά την απελευθέρωση, το Λαζαρέτο θα γράψει την δική του αιματοβαμένη ιστορία. Οι δυνάμεις του ΄Αξονα θα ιδρύσουν εκεί στρατόπεδο για τους αιχμαλώτους της Εθνικής Αντίστασης.
Μετά την απελευθέρωση και μέχρι το 1962 χρησιμοποιήθηκε σαν τόπος εκτέλεσης πολιτικών κρατουμένων, κυρίως κομμουνιστών. Η πρώτη εκτέλεση στο Λαζαρέτο έγινε στις 29 Σεπτεμβρίου του 1947 και ο πρώτος κρατούμενος που εκτελέστηκε ήταν ο Δημήτριος Μάντζου Ζώης.

Η ανακοίνωση της πρώτης εκτέλεσης.
Το 1948-49 στο Λαζαρέτο έγιναν δυό απεργίες πείνας των κρατουμένων με αποτέλεσμα την μείωση των εκτελέσεων για λίγο διάστημα. Η λίστα εκτελέσεων, από στοιχεία των ληξιαρχικών πράξεων που σώζωνται στο Δήμο της Κέρκυρας περιλαμβάνει 118 εκτελέσεις μέχρι το 1950. Αυτοί είναι μόνο οι καταμετρημένοι. Στην πληοψηφεία τους νέα παιδιά, αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και του Δημοκρατικού Στρατού.
Σήμερα η νησίδα είναι τόπος μνήμης των εκτελεσθέντων πολιτικών κρατουμένων και κάθε χρόνο διάφορες οργανώσεις πραγματοποιούν μνημόσυνο και προσκύνημα.

Η πανέμορφη και βαμένη με αίμα νησίδα Λαζαρέτο.
«Το 1948 ήταν η χειρότερη χρονιά – λέει ο Θεοφάνης Κορωνάκης, επιζών από το Λαζαρέτο. Τότε έγιναν οι περισσότερες εκτελέσεις. Ακόμη και μαζικές. Μια φορά εκτέλεσαν έντεκα συναγωνιστές μαζί.»
Και λίγο πιό κάτω συνεχίζει.
«Οι εκτελέσεις γίνοντας στις πέντε το πρωί. Λίγο πρίν ξημερώσει, η βαρειά πόρτα της φυλακής άνοιγε και τους έπερναν. Εμείς οι υπόλοιποι, ανεβαίναμε στον δεύτερο όροφο της φυλακής και από τα μικρά παράθυρα φωνάζαμε. Με το χωνί καλούσαμε τους Κερκυραίους να διαμαρτυρηθούν. Καλούσαμε τον κόσμο να ξεσηκωθεί.»
Ας μου επιτραπεί εδώ μια προσωπική εμπειρία. Παιδάκι ήμουν και θυμάμαι πως κάποιες φορές οι φωνές αυτές αλλά ακόμη και ο κρότος από τις σφαίρες με ξυπνούσαν τρομαγμένο. Όλοι μας ξέραμε τι γινόταν τότε στο μικρό νησάκι που ήταν απέναντί μας. Όμως ποιός τολμούσε να μιλήσει;

Τα ερείπια της ιστορικής εκκλησιάς.
Στο Λαζαρετο σώζονται σήμερα κτιριακά υπολοίματα σχεδόν όλων των φάσεων της ιστορίας του νησιού. Συγκεκριμένα σώζεται εκκλησιά ιδιαίτερου ιστορικού και αρχιτεκτονικού ενδιαφέροντος χωρίς την οροφή της, τμήμα του περιμετρικού τοίχους του λιμοκαθαρτηρίου και το νεκροταφείο των διακοσίων περίπου εκτελεσθέντων σε δυό συμματρικούς σχηματισμούς τάφων. Σώζεται ακόμη ο τοίχος πάνω στον οποίο έστηναν τους μελοθάνατους. 

Ο τοίχος των εκτελέσων.
Πάνω σ΄αυτόν τον τοίχο υπάρχουν οι χάλκινοι κρίκοι στους οποίους έδεναν τους μελλοθανάτους με τα χέρια ανοικτά. Πάνω του ο τοίχος έχει αμέτρητες τρύπες από τις σφαίρες που έκοψαν το νήμα της ζωής τόσων ανθρώπων.
Συγνώμη αν τούτη μου η γραφή έχει κάποιον πόνο. Όμως από καιρό το θεωρούσα χρέος μου να τα γράψω. Μια από τις μαύρες σελίδες της ιστορίας μας αλλά και η περίοδο που σημάδεψε αγιάτρευτα τα παιδικά μου χρόνια.


ΠΗΓΕΣ
w.el-wikipedia.org
w.corfu.gr
w.nikiana.wordpress.com
w.ana-mpa.gr
w. incorfu.gr



Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

Οι φάροι στα Εφτάνησα 2ο

Στους Παξούς

Πανέμορφα αρχιτεκτονικά μνημεία που στολίζουν τα νησιά μας.

Φίλε μου και φίλοι.
Μετά την έκτακτη ανάρτηση για τον  σατυρικό μας ποιητή Γιώργου Μολφέτα συνεχίζουμε σήμερα την παρουσίαση των φάρων στα Εφτάνησα με μια επίσκεψη στους Παξούς και Αντίπαξους.

Δεύτερο ταξίδι στους φάρους των νησιών μας. Στους Παξούς αυτή τη φορά. Στο μικρότερο από τα νησιά των Ιονίων αλλά κι΄αυτό τόσο πανέμορφο και με τόσο ενδιαφέρον.
Στους Παξούς λοιπόν, αλλά και στους Αντίπαξους υπάρχουν τρεις λιθόκτιστοι φάροι που αποτελούν αρχιτεκτονικές κατασκυές. Μα πάνω απ΄όλα συνέβαλαν στην ανάπτυξη και την ασφάλεια της ναυσιπλοϊας. Τα φανάρια αυτά και τα τρία, έχουν την δική τους ιστορία και στον πόλεμο του ΄40 προσέφεραν εθνική υπηρεσία σαν προκεχωρημένα παρατηρητήρια. Πριν λίγα χρόνια οι φάροι των Παξών – Αντίπαξων ήσαν επανδρωμένοι με προσωπικό μόνιμο. Περνώντας όμως ο χρόνος και με την εξέλιξη της τεχνολογίας οι φάροι αυτοί έγιναν αυτόματοι.

Ο Φάρος στη Λάκκα.

Το συγκρότημα του φάρου στη Λάκκα
Ο πρώτος από τους τρεις φάρους βρίσκεται στο βορειότερο σημείο του νησιού των Παξών, στη Λάκκα. Χτίστηκε από τους Άγγλους το 1825. Για πρώτη φορά όμως άναψε την 1η Ιουνίου του 1831.  Κάποιος ισχυρός σεισμός το 1913 τον κατάστρεψε σχεδόν όλοσχερώς. Στην ίδια θέση και λίγο πιό πάνω, χτίστηκε ο καινούργιος το 1919 ο οποίος παραμένει εκεί μέχρι σήμερα.
Κατά τη διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου ακολούθησε την τύχη και των άλλων φάρων και παρέμεινε σβυστός. Ξανάρχισε να λειτουργεί το 1951. Πρόκειται για τετράγωνο λιθόκτιστο πύργο, ύψους 9,1μ. ενσωματωμένο στην νοτειοδυτική πλευρά του κτιρίου, που συμπληρώνεται από ένα σπίτι και βοηθητικό κτίσμα. Στον περίβολο του φάρου βρίσκεται ο ναϊσκος του Αγίου Νικολάου. Το 1945 ο φάρος μετατράπηκε σε αυτόματο. Το 1954 το κτίριο και ο πύργος επισκευάσθηκαν, τοποθετήθηκαν νέα φωτιστικά μηχανήματα και επαναλειτούργησε με πετρέλαιο. Το 1984 ηλεκτροδοτήθηκε, αντικαταστάθηκαν τα μηχανήματα πετρελαίου με νέα αυτόματα και πλέον λειτουργεί ως επιτηρούμενος.

Ο Φάρος Παναγιάς.

Μια γενική άποψη του φάρου της Παναγιάς
Ο δεύτερος φάρος των Παξών βρίσκεται πάνω στη νησίδα Παναγιά, στην είσοδο του λιμανιού του Γάϊου. Χτίστηκε από τους Άγγλους το 1825 και έχει σχήμα πύργου τετράγωνο και ύψος 11,5μ. και εστιακό 26μ. Ο φάρος αυτός βρίσκεται μέσα στον περίβολο της Μονής της Παναγιάς.  Το 1864, με την Ένωση των Εφτανήσων με την Ελλάδα, εντάχθηκε στο Ελληνικό Φαρικό Σύστημα. 
Ο φάρος της Παναγιάς.
Κατά τη διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου και αυτός παρέμεινε σβυστός και επαναλειτούργησε το 1945 ενώ ηλεκτροδοτήθηκε και έγινε αυτόματος το 1985.

Ο Φάρος Οβορός.

Ο φάρος στο ακρωτήρι Όβορο
Το ακρωτήρι που βρίσκεται στη νοτειοδυτική πλευρά του μικρού νησιού των Αντίπαξων έχει το όνομα Οβορός ή Νοβάρα. Εκεί βρίσκεται και ο ομώνυμος φάρος με σκοπό να σηματοδοτεί αλλά και να προειδοποιεί για τις επικίνδυνες ξέρες που υπάρχουν ανοικτά του ακρωτηρίου. Κατασκευάσθηκε το 1906 και το συγκρότημά του περιλαμβάνει τετράγωνο λιθόκτιστο πύργο ύψους 12μ. με εστιακό τα 41μ. Επίσης το συγκρότημα περιλαμβάνει ένα ψαρόσπιτο και ένα βοηθητικό κτίσμα στον περίβολο. Παρέμεινε κι΄αυτός σβυστός κατά την διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου και επαναλειτούργησε το 1945 ενώ ηλεκτροδοτήθηκε το 1985. Ο φάρος στον Οβορό των Αντίπαξων λειτουργεί και σαν μουσείο με εκθέματα παλαιά φωτιστικά μηχανήματα και διάφορα εργαλεία φάρων.
Δυστυχώς αυτά τα αρχιτεκτονικά μνημεία έχουν υποστεί φθορές από το πέρασμα του χρόνου και κανείς δεν ενδιαφέρεται για την συντήρησή τους. 
Και φυσικά η γνωριμία μας με τους φάρους των Εφτανήσων συνεχίζεται. Σύντομα θα βρεθούμε στην Λευκάδα.

Μην ξεχνάτε να επισκεφθείτε και την ιστοσελίδα μου http;//hellascafe.blogspot.com
Υπάρχει πάντα κάτι ενδιαφέρον

ΠΗΓΕΣ
w. Faroi.com
w. meganisinews.com
w. 7gum.Laris.gr
w. el-wikipedia.org
w. nemertas.gr
w. ionianskipper.com
w. translatum.gr
w. enosipaxion.gr
w. kefalonitikanea.gr
w. marehist.gr
w. lefkada.at
Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη
Εφημερίδα Το Βήμα
Εφημερίδα Ελευθεροτυπία
Εφημερίδα Ριζοσπάστης.



Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

Ολίγος Μολφέτας ακόμη.


 Αγαπητοί μου φίλες και φίλοι.
Με την αγάπη σας θα φιλοξενήσω για δυό - τρεις μέρες δυό ποιήματα του Μολφέτα, χαρακτηριστικά της τέχνης του και της σάτυρας που είχε, τα οποία μου έστειλε η καλή μου φίλη Ρισσιάνα
Απολάυστε τα.

Κάποτε επισκέφτηκε την Κεφαλονιά μια Ιταλίδα την οποία κάποιοι ερώτησαν πως βλέπει το νησί. Κι΄αυτή τους απάντησε ότι η Κεφαλονιά είναι τρελή. Σαν το έμαθε ο Μολφέτας δεν ήθελε και πολύ να τον πιάσει το κεφαλονίτικο και αμέσως στο Ζιζάνιο την περιποιήθηκε με το πάρα κάτω τετράστιχο. 


Σινιορίνα Μενταμέντε
Που ‘πες την Κεφαλονιά τρελή
Σ΄έχω...πατοκορφαμέντε
και με συγχωρείς πολύ


Με το ποιήμα που ακολουθεί μας δίνει μιά εικόνα των ηθών της εποχής του. Και φυσικά όπως πάντα σε όλα την πρώτη θέση έχει η σάτυρα. 

Η γυναίκα μου σαν κούκλα μες το νέο της φουστάνι
Στον περίπατο σαν βγαίνει είδες νάζι που το κάνει;
"Προσκυνώ!" Της  λέει ο ένας "Δούλος σας!" Της λέει ο άλλος.
Και εγώ ωσάν μεγάλος της Ευρώπης διπλωμάτης
Αντιχαιρετώ τους φίλους συμπεριπατών σιμά της.
"Γυναικούλα μου ποιός είμαι ο ξανθός με τα μουστάκια;"
"Παίζαμε μαζί," μου λέει "όταν είμαστε παιδάκια."
"Αμ αυτός ο μαυρογένης;"
"Αυτός είναι ο κουμπάρος της κουμπάρας της Ελένης."
"Και αυτός που περπατάει σαν μουλάρι που κλωτσάει;"
"Μου τον είχανε συστήσει τις προάλλες σ΄άνα τσάϊ."
"Και αυτός που ΄χει βαμένα τα μουστάκια και τα γένια;"
"Ουφ, λογαριασμούς γυρεύεις; Δεν είναι δική σου έννοια.
Βγάνε σ΄όλους το καπέλο και ποίοι είναι και τι θέλουν
Να με ερωτάς δεν θέλω."
Μωρέ κόσμο που γνωρίζει η γυναίκα μου αυτή.
Πως δεν τσ΄έρχεται η ιδέα να με βγάλει βουλευτή;

Αυτός φίλοι μου ήταν ο Μολφέτας. Ένας και μοναδικός. 



Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Φίλες και φίλοι καλημέρα σας και καλό μήνα σε όλους σας.
Οι παρουσιάσεις των φάρων συνεχίζονται, όμως για να μην κουράζω θέλω να μεσολαβεί ένα άλλο θέμα ανάμεσα στις παρουσιάσεις. Έτσι σήμερα θα πάρουμε μια γεύση από την κεφαλονίτικη σάτυρα. Μας την προσφέρει ο...


...Γεώργιος Γερ. Μολφέτας
Ένας ακόμη μεγάλος σατυρικός ποιητής της Κεφαλονιάς μετά τον Λασκαράτο.

Αριστοτέχνης του στίχου λαξευτής
Γλυκόλαλος της Κεφαλληνίας αηδών.


Είναι αυτές δύο από τις πάρα πολλές φράσεις με τις οποίες συνήθιζε ο λόγιος του νησιού της Κεφαλονιάς, Γεώργιος Χοϊδάς, να χαρακτηρίζει τον μεγάλο σατυρικό ποιητή και διευθυντή της εβδομαδιαίας σατυρικής εφημερίδας, “Ζιζάνιο,” Γιώργο Μολφέτα. Κι΄είναι αλήθεια ότι ο μεγάλος σατυρικός αυτός ποιητής υπήρξε ένας γλυκόλαλος, αριστοτέχνης  μάστορας του σατυρικού λόγου.
Εξήντα χρόνια μετά από τον άλλο μεγάλο σατυρικό της Κεφαλονιάς, τον Αντρέα Λασκαράτο, θα γεννηθεί τον Μάρτη του 1871, στο Αργοστόλι, ένας ακόμη μεγάλος εργάτης του σατυρικού λόγου. Ο Γεώργιος Μολφέτας. Ο άνθρωπος, που για πάνω από εικοσιπέντε χρόνια θα δόσει μιά διαυγή αναπαράσταση όχι μόνο της κεφαλονίτικης κοινωνίας αλλά, κάποιες φορές, θα καυτηριάσει με τη σάτυρά του και την ζωή ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας  της εποχής του.
Με την προτροπή του πατέρα του θα πάει στην Αθήνα και θα γραφτεί στη νομική σχολή. Όμως ο Μολφέτας μέσα του είχε το δαιμόνιο της σάτυρας και δεν θα το αφήσει για την νομική. Και εκεί, στην Αθήνα, θα εκδόσει την πρώτη του σατυρική εφημερίδα. Τον “Αίσωπο.”
Νέος Σουρής πρόκειται να αναφανεί εις τον ποιητικόν ορίζοντα, γράφει γι΄αυτόν στην εφημερίδα "Ακρόπολη" ο Γεώργιος Γαβριηλίδης.
Με μία γλώσσα μικτή από την δημοτική και την καθαρεύουσα, με τους απαράμιλλους σατυρικούς του στίχους, θα ζωγραφίσει πρόσωπα, χαρακτήρες και γεγονότα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής.
Έλα ν΄ακούσεις νωβιτές και γλέντια και μεθύσια,
Επήγα στην πανήγυρι που γίνεται στα Σίσσια.*
Κι΄εθαύμασα Λειβαθηνούς, αφράτους ποδογύρους
Είδα παπάδες ευλαβείς, είδα και καλογήρους.
Διάφορα παπλώματα, βελέτζες μαξιλάρια
Κι΄εχόρτασε το μάτι μου γαϊδούρια και μουλάρια.

(Με την ονομασία Σίσσια ο Μολφέτας αναφέρεται στο Μοναστήρι της Ασσίσης το οποίο είχε χτίσει ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασσίσης περνώντας από την Κεφαλονία κατά την μετάβασή του στην Αίγυπτο.)



Το 1892 θα αρχίσει να εκδίδει την σατυρική εφημερίδα “Ζιζάνιον” μέσα από τις σελίδες της οποίας θα αρχίσει να εκτοξεύει τους σατυρικούς πολιτικούς αλλά και κοινωνικούς μύδρους του οι οποίοι θα μείνουν ιστορικοί.
Κάτω από τον τίτλο υπήρχε το αλησμόνητο εκείνο συμπλήρωμα.
Εφημερίς Σατυρική περφέτα
που πάντοτε θα γράφεται με στίχους του Μολφέτα.
Τις παραμονές κάθε εκλογικής αναμέτρησης στην Κεφαλονιά αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, η εφημερίδα Ζιζάνιο είχε την τιμητική της. Ήταν τότε που όλοι σχεδόν οι πολιτικοί θα ζητούσαν την φιλία του Μολφέτα την οποία αν δεν μπορούσαν να εξασφαλίσουν θα προσπαθούσαν με κάθε μέσον και με κάθε δύναμη να αποφύγουν την πολεμική του και τα αποτελέσματα που μπορούσε να τους χρεώσει κάθε στίχος της εφημερίδας  του σατυρικού ποιητή.
Η δύναμη της μικρής αυτής εφημερίδας, που μέσα της κλείνει την μεγάλη σατυρική δύναμη του ποιητή, φαίνεται καθαρά στην μεγάλη εξέλιξη που γνώρισε μέσα στα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας της.
Την σάτυρα του αυτή, όπως ήταν φυσικό για την Κεφαλονιά αλλά και την Ελλάδα εκείνης της εποχής, ο Μολφέτας την πλήρωσε ακριβά. Δυό φορές βρέθηκε στο εδώλιο του κατηγορουμένου, καταδικάστηκε και φυλακίστηκε.
Πριν από την έκδοση της σατυρικής εφημερίδας Ζιζάνιο είχε εκδόσει δύο σατυρικές εφημερίδες. Τον “Αίσωπο” στην Αθήνα και τον “Κολόμπο” στο Αργοστόλι. Και στις δύο αυτές εφημερίδες κυριαρχούσε το δαιμόνιο της σάτυρας που τον χαρακτήριζε και με την καυστική ειρωνία του έδινε ζωντανές τις εικόνες εκείνης της εποχής.
Το 1915 ο Ελευθέριος Βενιζέλος του υποδεικνύει να μεταφέρει την έδρα της εφημερίδας του στην Αθήνα. Και φυσικά ο Μολφέτας δέχεται.  

Αξίζει να γνωρίσουμε μερικά από τα δημοσιεύματα αυτής της, πραγματικά, ιστορικής εφημερίδας και να δούμε τον τρόπο που ο μεγάλος σατυρικός δίνει τις εικόνες της εποχής του. Χαρακτηριστικοί είναι οι στίχοι, με τους οποίους δίνει την εικόνα των δύο μεγάλων πόλεων αλλά και αντιδίκων της Κεφαλονιάς. Αργοστόλι και Ληξούρι.

Ληξούρι κι΄Αργοστόλι είναι δυό τόποι
που τσώφτιασ΄ο Θεός ξαποστινάρικα*
να ζούνε και να μένουνε ανθρώποι
που μοιάζουνε με ζώα καματάρικα.
Τόποι μικροί σα νάτανε δυό μάντρες
Που κλειώνται σαν αρνιά γυναίκες κι΄άντρες.
*(ξαποστινάρικα  = επίτηδες)

Και πάρα κάτω συνεχίζει αφήνοντας και μια αιχμή για το δικό του παράπονο.

Κι΄επαίζανε το μέρος τους περφέτα
σε κάθε συντροφούλα φιλική
κι΄εστείλανε κι΄εσέ, φτωχέ Μολφέτα
να κάμεις εξοχή στη φυλακή.

Απολαυστικοί οι διάλογοί του με πρωταγωνιστές δυό χαρακτηριτικούς φανταστικούς τύπους της εποχής του, τον Γιάννη και τον Μαρή, βάζει στα χείλια τους όλο το μεγαλείο της σάτυράς του. Και φυσικά τολμά ακόμη να τα βάλει και με τους παπάδες. Ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα είναι το πιό κάτω.
Και μέσα στα Περατινά τ΄αφράτα τζαντζαμίνια
ήταν κι΄ο μάστρο-Παναγής που καίει τα καμίνια.
Αλλά κι΄εκείνος ο παπάς πούναι στα Περατάτα
τι ζωηρός κι΄ευχάριστος! Τι μάγουλα χορτάτα!
Κι΄ευχόμουνα κυττάζοντας της τσιέρας μου το χάλι
να γίνω ροδοκόκινος σαν τον παπά Μιχάλη.

Τολμηρός στους στίχους του δίνει έξυπνα και διασκεδαστικά ακόμη και τις πλέον απόκρυφες επιθυμίες των απλών ανθρώπως έτσι όπως τις έβλεπε και τις ζούσε γύρω του.

Εις τα Βλαχάτα μπαίνουμε και βλέπουμε τις Βλάχες
τι ευτυχής που θάσουνα τέτοιες γυναίκες νάχες.
Ποτέ δεν θα σ΄ωγύρευαν απρεμιντί και τσάγια
και μπάλους και γενέθλια και Μάγερα και Βάγια.
Αυτές πουν΄όλο φρόνηση και αρετή γιομάτες
μονάχα σου γυρεύουνε αγγούρια και ντομάτες.

Αξίζει να δούμε πως χαρακτηρίζει και τις δυό μεγάλες πόλεις του νησιού του αλλά και κάποιους άλλους τόπους της Κεφαλονιάς. .
Αργοστόλι.
Ωραία πόλις με λαμπράς οικοδομάς και δρόμους
μ΄άνθη και δέντρα μύρια,
γεμάτη ουρητήρια,
γεμάτη κληρονόμους.


Ληξουριον
Εμπόριον και κίνησις εξ΄όλων των χωρίων.
Συγκοινωνία συνεχής διά των γαϊδουρίων.
Και μολονότι δυσμενείς το κατατρέχουν τύχαι,
απέκτησε και Μέτελα που πρώτα δεν τον είχε.

Δειληνάτα.
Το μεγαλύτερο χωριό απ΄όσα πήες κι΄είδες
Η γη πετρώδης και ξηρά παράγουσα νταήδες.

Πύλαρος.
Μέρος μ΄άγρια περνάρια
που γεννάει παλληκάρια
και στον κόσμο τα σκορπά,
και πατρίς του Παπαμέντε του καλύτερου παπά.

Άσσος.
Ετότες ήσουν Πασσάς νάχες στην Άσσο σπίτι.
Η Άσσος ήτανε πατρίς και κάποιου Μακαρίτη
πούχε, καθώς ελέγανε, τις λίρες με τα κάρρα
και κανενός αμαρτωλού δεν άφησε δεκάρα.


Το 1916 η κυκλοφορία της ιστορική αυτής εφημερίδα εσταμάτησε με τον θάνατό του. Ένας μεγάλος των ελληνικών γραμμάτων έπαψε να υπάρχει.
Σήμερα, έναν αιώνα μετά, η ζωή και το έργο του ποιητή Γιώργου Μολφέτα παραμένουν σχεδόν άγνωστα.

Ευχαριστώ την καλή μου Κατερίνα Γεωργακάτου για το υλικό με το οποίο με εφοδίασε σχετικά με τον Γεώργιο Μολφέτα.

Μην ξεχνάτε και την επίσκεψή σας στην άλλη ιστοσελίδα μου. http://hellascafe.blogspot.com
Πάντα σας περιμένει κάτι ενδιαφέρον.






Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Οι φάροι στα Εφτάνησα

Πανέμορφα αρχιτεκτονικά μνημεία που στολίζουν τα νησιά μας


 











Είναι αλήθεια ότι από πάρα πολύ καιρό με απασχολούσε το θέμα των φάρων στα Εφτάνησα. Και τούτο διότι το θέμα το έβλεπα σαν αρκετά δύσκολο. Δυσεύρετο το υλικό αλλά και η καταγραφή δύσκολη αφού μιλάμε για σπουδαία αρχιτεκτονικά μνημεία. Κάποια στιγμή απoφάσισα το ξεκίνημα. Το τι συνάντησα αφήστε το σε μένα. Κατάφερα όμως να έχω κάποια σπουδαία στοιχεία στα χέρια μου και θα είναι χαρά μου να τα μοιραστώ μαζί σας.


Οι φάροι στα Εφτάνησα λοιπόν και ξεκινάμε με έναν πλήρη κατάλογο των φάρων στα Ιόνια νησιά με το μέρος που βρίσκονται και τον χρόνο κατασκευής των.

1. Σίδερος Κέρκυρα  1822                 13.Φρούριο Λευκάδας 1862.
2. Βαρδιάνοι Κεφαλονία  1824          14.Καστρί Οθωνοί  1872
3. Λευκίμμη  Κέρκυρα  1825             15. Δουκάτο Λευκάδα 1890
4. Παναγιά  Παξοί  1825                    16.Φισκάρδο Κεφαλ. 1892
5. Λάκκα Παξοί  1825                        17.Σκινάρι Ζάκυνθος 1897
6. Περιστερές  Κέρκυρα  1826          18.Γερόγομπος Κεφ. 1906
7. Άγιοι  Θεόδωροι   Κεφαλονιά       19.Αντίπαξοι Αντιπ. 1906
1827.
8. Στροφάδες  Στροφάδες 1829        20.Διχάλια Κεφαλ. 1907
9. Κρυονέρι  Ζάκυνθος  1832            21.Βολιός Λευκάδα 1913
10. Άγιος Ανδρέας Ιθάκη  1848        22. Κερί Ζάκυνθος 1925
11. Καψάλι  Κύθηρα  1853               23. Απολυτάρες Αντικ. ‘26
12. Σπαθί  Κύθηρα  1857

Με την αγγλική κατοχή στα Εφτάνησα μιά αλυσίδα από φάρους αρχίζει να καλύπτει μέσα σε λίγες δεκαετίες όλα τα νησιά του Ιονίου. Πρόκειται για τους πρώτους φάρους στον ελλαδικό χώρο που κτίζονται με συστηματικό σχεδιασμό, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του ευρωπαϊκού δυκτίου. Ο πρώτος από όλους θα είναι αυτός πάνω στην ακρόπολη του φρουρίου της Κέρκυρας. Όμως ας κάνουμε τη γνωριμία μας με τους φάρους των νησιών μας ακολουθώντας τον δρόμου εισόδου στο Ιόνιο από τον Βορρά.

Φάρος Καστρί. Οθωνοί


Στο ακρωτήρι Καστρί των Οθωνών είναι ο πρώτος φάρος που συναντά κανείς σαν μπαίνει στο Ιόνιο από τον Βορρα. 
Πρώτος σταθμός η Κέρκυρα. Και ειδικά το νησάκι των Διαποντίων, οι Οθωνοί όπου εκεί βρίσκεται ο πρώτος φάρος, σαν κάποιος από τα βόρεια εισέρχεται στο Ιόνιο.
Ο φάρος αυτός βρίσκεται στην βορειοανατολική άκρη του νησιού, στο ακρωτήρι Καστρί. Ο πέτρινος πύργος του είναι κυλινδρικός ύψους 10μ. με εστιακό ύψος 13,5μ. Λειτούργησε για πρώτη φορά το 1872 με πετρέλαιο. 
¨Αλλη μια άποψη του φάρου των Οθονών. 
Κατά τη διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου παρέμεινε σβυστός ενώ προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές στον πύργο και τα μηχανήματα από βομβαρδισμούς και λεηλασίες. Είναι ο μοναδικός επανδρωμένος φάρος στα Ιόνια νησιά.

Φάρος Σίδερος. Φρούριο.


Άποψη του φρουρίου της Κέρκυρας με τον φάρο Σίδερο.
Στην κορφή του φρουρίου της Κέρκυρας βρίσκεται ο παλαιότερος φάρος των νησιών με το όνομα Σίδερος. Το όνομά του έχει πάρει από το εκκλησάκι του Αγίου Ισίδωρου που βρίσκεται δίπλα. Αποτελείται από κυλινδρικό πύργο ύψους 8,5μ. και κατοικία φαροφυλάκων με δύο μικρά δωμάτια και βοηθητικούς χώρους. Ο πύργος σώζεται στην αρχική του μορφή ενώ μέρος του κτιριακού συγκροτήματος δεν υπάρχει πιά. 
Ο φάρος και το οίκημα των φαροφυλάκων.
Κατά τη διάρκεια του Β! Παγκοσμίου πολέμου παρέμεινε σβυστός και επαναλειτούργησε το 1945. Από το 1986 και μετά από την χρήση πετρελαίου  και ασετιλίνης άρχισε να λειτουργεί ως ηλεκτρικός.

Φάρος Περιστερές


Ο φάρος Περιστερές ή Τινιόσο. Στο βάθος η Κασσιόπη.
Οι Περιστερές που δεν είναι άλλη από την αρχαία Πυθαία, είναι μια βραχονησίδα που βρίσκεται ανάμεσα  στην Κέρκυρα και την Αλβανία, στο ύψος του οικισμού Κασσιόπη, και ακριβώς στο όριο των θαλασσίων ελληνικών συνόρων. Είναι πολύ βραχώδης με λίγα δέντρα και θάμνους. Πάνω της υπάρχει ο φάρος που έχει το όνομα Τιγνόσο ή Τινιόσο. Ο πύργος του φάρου έχει κυλινδρικό σχήμα και ύψος 17μ. Δίπλα υπάρχει κατοικία φυλάκων με βοηθητικούς χώρους. Κατασκευάσθηκε από τους Άγγλους το 1826 περίοδο της Ιόνιας Εφτανησιακής Πολιτείας. Το 1941 καταστράφηκε από τους Γερμανούς και επαναλειτούργησε το 1945. 
Ο φάρος με το ερειπωμένο οίκημα των φαροφυλάκων.
Σήμερα ο φάρος δεν επιτηρείται, το κτίριο είναι ερειπωμένο και το φωτιστικό του έχει αντικατασταθεί με αυτόματο φανάρι φωτοβολίας πέντε μιλίων.
Με απόφαση του Περιφερειακού Συμβουλίου των Ιονίων νήσων ζητείται να θεωρηθεί ο φάρος ως αρχαιολογικό διατηρηταίο.

Φάρος Λευκίμμης.
Ο τέταρτος φάρος της Κέρκυρας βρίσκεται στα νότια του νησιού, στο ακρωτήρι της Λευκίμμης. Στην περιοχή αυτή τα αβαθή νερά εκτείνονται για περισσότερα από χίλια μέτρα από τις ακτές και αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για τα διερχόμενα πλοία. Το 1825 αγκυροβολήθηκε στα ανοικτά των Αλυκών Λευκίμμης ένα ξύλινο σκαρί με φανάρι στο κατάστρωμά του. Αυτό, μετά από πολλές προσπάθειες συντήρησης  άντεξε μέχρι το 1890. Τότε αποφασίστηκε και κατασκευάσθηκε μικρό τετράγωνο οίκημα (βάση)  που στήριξε το φανάρι για να καθοδηγεί όσους έπλεαν στην περιοχή. Δυστυχώς δεν υπάρχει φωτογραφία.
Φυσικά κάποια στιγμή θα συνεχίσουμε με το δεύτερο των νησιών του Ιονίου συγκροτήματος, τους Παξούς.

Φίλες και φίλοι.
Θα σας παρακαλούσα να περάσετε και από την άλλη ιστοσελίδα μου.
Την http://hellascafe.blogspot.com για να δείτε την ιστορία που έγραφε ο λαός μας πριν εβδομήντα χρόνια. Κι΄αν έχετε κάποιο σχόλιο με χαρά μου θα το δεχτώ.
Σας ευχαριστώ.


ΠΗΓΕΣ
w.Faroi.com
w.meganisinews.com
w.7gum.Laris.gr
w.el-wikipedia.org.
w.nemertes.gr
w.ionianskipper.com
w.translatum.gr
w.enosipaxion.gr
w.kefalonitikanea.gr
w.marehist.gr
w.lefkada.at
Εγκυκλοπαίδια Ελευθερουδάκη.
Εφημ. ΒΗΜΑ
Εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Εφημ. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012


Κύθηρα. Το νησί των εκπλήξεων.

Ταξίδι στα Κύθηρα σήμερα. Το πλοίο της γραμμής δεν το χάσαμε. Κι΄έτσι τα Κύθηρα θα τα δούμε όλοι μαζί.
Εμπρός λοιπόν.




Μιά άποψη της Χώρας με ένα μέρος του Κάστρου.
Τα Κύθηρα, άγνωστο για ποιούς λόγους, έχουν χαρακτηριστεί σαν ένα από τα πλέον άγνωστα νησιά της Ελλάδας. Κι΄όμως είναι ένα νησί με μεγάλο ιστορικό και πολιτιστικό ενδιαφέρον, ένα νησί με συνεχόμενες και ατέλειωτες τις εκπλήξεις. Ένα νησί, που ο επισκέπτης, σε κάθε βήμα του θα εντυπωσιαστεί. Βέβαια κάπως δύσκολη η πρόσβαση όμως αξίζει κάθε κόπος για όσα το νησί θα σου προσφέρει σαν φτάσεις εκεί.
Γνωστό και σαν Τσιρίγο, λοιπόν, από την ενετική του ονομασία, είναι το νησί της Ουράνιας Αφροδίτης και του Έρωτα. Εμπρός λοιπόν για μια βόλτα να γνωρίσουμε κάποιες από τις πάρα πολλές ομορφιές του.

Άποψη του οικισμού Αγία Πελαγία.
Στο βόρειο τμήμα του νησιού ξεχωριστεί ομορφιά και μια μεγάλη έκπληξη ο οικισμός της Αγίας Πελαγίας. Ένα γραφικό χωριουδάκι που τελευταία παρουσιάζει μια αξιόλογη τουριστική ανάπτυξη. Αρκετές και αξιόλογες οι πανέμορφες παραλίες δίπλα από τον οικισμό.
Η πανέμορφη παραλία Φυρή Άμμος
Φυρή Άμμος, Καλαμίτσι, Κακή Λαγκάδα. Προσφέρονται για ένα  απολαυστικό μπάνιο.

Η παραλία Καλαμίτσι. Χάρμα ομορφιάς.
Στο κέντρο σχεδόν του νησιού βρίσκεται ένας από τους παλαιότερους οικισμούς. Ο Ποταμός. Ένα χωριό, που συμπεριλαμβάνεται στα προικισμένα χωριά της Ελλάδας. Είναι ένα πανέμορφο γραφικό χωριό με πολλά παραδοσιακά σπίτια επηρεασμένα στην αρχιτεκτονική τους από την Πελοπόννησο, αλλά συγχρόνως και ένα σημαντικό εμπορικό κέντρο. Αποτελείται από μιά ομάδα οικισμών, χτισμένους σε χαμηλούς λόφους, μέσα σ΄ένα πανέμορφο φυσικό περιβάλλον, με λαγκαδιές,  με πλατάνια και τρεχούμενα νερά. 


Το Διακόφτι όπου υπάρχει το σύγχρονο λιμάνι του νησιού.
Το Διακόφτι, το σύγχρονο λιμάνι του νησιού, βρίσκεται στο ανατολικό μέρος. Είναι ένας πάρα πολύ όμορφος ψαρότοπος με μια υπέροχη αμμουδιά.
Νοτιότερα από το Διακόφτι βρίσκεται ο Αυλέμονας, ένα από τα χαρακτηριστικά και γραφικά χωριά του νησιού. Κι΄εδώ υπάρχει μια πανέμορφη παραλία.


Μιά άποψη του πανέμορφου οικισμού Αβλέμωνας. 
Αφήνοντας πίσω μας τον Αυλέμονα φτάνουμε στη θέση Καλαδί όπου θα δούμε μια από τις πιό όμορφες παραλίες του νησιού. Για να φτάσει όμως κανείς στην παραλία θα πρέπει να κατέβει 130 σκαλοπάτια σκαλισμένα σ΄έναν απότομα βράχο. Κι΄ άντε μετά να τα ανέβεις. Στ΄αλήθεια όμως αξίζει τον κόπο.
Στα δυτικά του νησιού βρίσκεται ο οικισμός του Μυλοπόταμου. Πνιγμένος μέσα σε μια οργιαστική βλάστηση αξίζει για μια επίσκεψη. 


Τα ερείπια του Ενετικού Κάστρου.
Στο Μυλοπόταμο υπάρχουν τα ερείπια του Ενετικού κάστρου που μέσα τους κλείνουν τα απομεινάρια από πάρα πολλές εκκλησιές. Αξίζει μιά μικρή στάση στην πλατεία του χωριού με τα αιωνόβια πλατάνια. 


Οι καταρράκτες της Φόνισσας
Κάτω από την πλατεία περνάει ένα ρέμα με πλούσια νερά που καταλήγει στον καταρράκτη της Φόνισσας, ένα από τα πιό εντυπωσιακά τοπεία των Κυθήρων.


Η Μονή της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας. 
Στα νοτιοδυτικά του Μυλοποτάμου, στο δρόμο που οδηγεί προς τους Καρβουνάδες, βρίσκεται η Μονή των Μυρτιδίων, (Μυρτιδιώτισσα) τόπος λατρείας όλου του νησιού. Η εικόνα της Παναγιάς βρέθηκε μέσα σε θάμνους μυρτιάς και γι΄αυτό πήρε και το όνομα Μυρτιδιώτισσα. Είναι ένα έργο τέχνης του 14ου αιώνα και μάλιστα λέγεται ότι είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά.


Λημνιώνας. Άλλη μιά πανέμορφη παραλία. 
Κοντά στο Μυλοπόταμο βρίσκεται η πανέμορφη παραλία του Λημνιώνα. Εκεί είναι και η Φωκοσπηλιά. Το όνομά της το οφείλει στις φώκιες που ζούσαν στο εσωτερικό της. Στην περιοχή του Λημνιώνα βρίσκεται και το σπήλαιο της Αγιάς Σοφιάς. Ένα από τα σπουδαιότερα σπήλαια της Ελλάδας.
Στα νότια του νησιού υπάρχει ο οικισμός του Κάλαμου, ο οποίος εξελίσεται σε αξιόλογο τουριστικό κέντρο. 


Η παραλία του Χαλκού με το κάτασπρο βότσαλο.
Κοντά είναι η παραλία του Χαλκού. Πανέμορφη και ονομαστή για τα γαλαζοπράσινα νερά της.
Και θα τελειώσουμε το οδοιπορικό των εκπλήξεων με μια επίσκεψη στην Χώρα. Πρωτεύουσα του νησιού, και από τους πλέον ενδιαφέροντες. Εδώ οι εκπλήξεις είναι ατέλειωτες. Το Κάστρο, οι βυζαντινές εκκλησιές, τα πλακόστρωτα δρομάκια, τα γραφικά σπίτια και μια ξεχωριστή θέα μέχρι τα Αντικύθηρα.
Από τη Χώρα ένα γραφικό δρομάκι κατεβαίνει στο Καψάλι. 


Καψάλι. Εδώ η ομορφιά έχει ακουμπίσει όλο της το μεγαλείο.
Το λιμάνι της πρωτεύουσας με τους δυό πανέμορφους και γραφικούς κόλπους. 
Τελειώνοντας εδώ, αξίζει να καθίσουμε σ΄ένα καφενεδάκι και να απολαύσουμε τη θέα που απλώνεται μπροστά μας πίνοντας ένα ουζάκι. 
Πιστεύω πως τούτος ο περίπατος άξιζε τον κόπο. Κάποια άλλη φορά θα δούμε και άλλες εκπλήξεις αφού το νησί διαθέτει αμέτρητες..