Μπορείτε.....

....εκτός από τα Εφτάνησα να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μου http://hellascafe.blogspot.com και να με βρήτε στο kondennis9@gmail.com
Θα χαρώ να σας δω.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2009

Με του μαντηλιού τον κόμπο

Τούτο τον καιρό έχω καταπιαστεί να ψάχνω για να συγκεντρώσω ύλη για μια παρουσίαση των Παξών. Το πιο μικρό αλλά και πανέμορφο νησάκι του Ιονίου.
Σκέφτηκα όμως να κάνουμε κι ένα μικρό διάλειμμα, έτσι για να απολαύσουμε κάποιο αστείο, κάτι για να γελάσουμε. Και για κάτι τέτοια το κεφαλλονίτικο δαιμόνιο προσφέρεται.
Από το βιβλίο Δύο ώρες με χορτάτα κεφαλλονίτικα γέλια, του αλησμόνητου Χρήστου Βουνά, λοιπόν η μικρή ιστορία που ακολουθεί. Απολαύστε την.
.
Κείνα τα χρόνια τα παλιά συνηθίζανε οι άνθρωποι να δένουνε τα λεφτά τους κόμπο στο μαντήλι τους και γι’ αυτό λέγανε χαρακτηριστικά για όποιον είχε λεφτά ότι έχει γερό κομπόδεμα. Όμως οι Κεφαλλονίτες είχαν και μια άλλη συνήθεια με τον κόμπο του μαντηλιού. Αν ετύχαινε να συναντήσουν στο δρόμο τους κάποιον παπά, έδεναν έναν κόμπο στο μαντήλι τους λέγοντας, τον κόμπιασα.

Το αθάνατο Ληξουριώτικο πνεύμα ακόμη και με τον κόμπο του μαντηλιού κατάφερε να κάνει το θαύμα του. Κι ακούστε πως.
Μεγαλομπακάλικο στο Ληξούρι είχε ο σιορ-Αναστασάκης ο Μονοκρούσος με πιο κακοπληρωτή του πελάτη τον θεόφτωχο και με πολυμελή οικογένεια Βαγγέλη Αλισανδράτο. Κι επειδή ο λογαριασμός του δεύτερου παραφούσκωσε ο Μονοκρούσος του δήλωσε ότι του κόβει το μπιστιού, (κάθε πίστωση) γεγονός που έφερε σε απόγνωση τον Αλισανδράτο του οποίου τα εφτά παιδιά, τρία μερόνυχτα είχαν να βάλουν κάτι στο στόμα τους. Και μη βρίσκοντας ούτε δουλειά, ούτε μπιστιού, ούτε δανεικά, βρήκε τη σωτήρια λύση στον κόμπο του μαντηλιού του.
Ένα μαντήλι καθαρό ζήτησε από τη γυναίκα του, έκαμε στην μιαν άκρη του έναν χοντρό κόμπο και πρόσταξε τον δεύτερο γιό του να πάρει τη μεγάλη κόφα (καλάθι) και να τον ακολουθήσει στο μπακάλικο του κυρ-Αναστασάκη. Όπου μπαίνοντας με το κεφάλι ψηλά έκαμε πως φταρνίστηκε και τράβηξε για να σκουπιστεί το μαντήλι του με τον χοντρό κόμπο. Κόμπο, που μόλις τον αντίκρισε ο μπακάλης κι από το αγέρωχο ύφος και τη μεγάλη κόφα του Αλεξανδράτου, κατάλαβε πως όχι μόνο ήρθε η ώρα να πληρωθεί τα παλιά αλλά και όλα όσα θα αγόραζε ο πιο κακοπληρωτής πελάτης του.
Και καταλαβαίνοντας ο Αλισανδράτος πως ο Mονοκρούσος την έπαθε, οπλίστηκε με αναίδεια κι άρχισε να τον προστάζει.
-Βάλε μου τρία φύλλα μπακαλάο. Δύο λίτρες ρύζι, τρεις λίτρες φασόλια, δύο λίτρες τυρί, τόσα μακαρόνια, τόσα ρεβίθια, τόσες φακές... όσο που γέμισε ίσαμε τα’ απάνω η κόφα και πρόσταξε τον γιό του να την πάρει και να την πάει στο σπίτι τους.
Ο δε Μονοκρούσος, που κατά την διάρκεια των θριαμβευτικών παραγγελιών του Αλισανδράτου, όλο μάλιστα και αμέσως του έλεγε με χαμόγελα, μόλις έφυγε ο μικρός με τα ψώνια, τον παρακάλεσε να καθίσει και άρχισε να λογαριάζει.
.

-Διακόσιες δραχμές βγαίνουνε Βαγγέλη μου τα σημερινά σου ψώνια. Μήπως θέλεις να τα λογαριάσεις κι’ εσύ;
-Δεν χρειάζεται Αναστασάκη μου
.
Και παίρνοντας ο Μονοκρούσος από πλάι του το βιβλίο με τα μπιστιού, του επρόστεσε.
-Και χίλιες εκατόν εφτά τα παλιά.....Που έχουμε και λέμε. 1.107 συν 202 μας κάνουνε 1309. Μήπως έχεις καμιά αντίρρηση;
-Μα τι μου λες Αναστασάκη μου. Μπορεί ποτέ να κάμεις λάθος του λόγου σου; Του αποκρίθηκε και τράβηξε για να φύγει.
Οπότε είδε τον Αναστασάκη να αγριεύει και τον άκουσε να του φωνάζει.
-Ε! Που πας; Δεν θα ξεκομπιάσεις το μαντήλι σου να με πληρώσεις;
-Και ποιός σου είπε Αναστασάκη μου ότι έχω λεφτά στον κόμπο του μαντηλιού μου; Έναν παπά αντάμωσα όπως ερχόμουν και τον κόμπιασα.
Κι ενώ άνοιγε μια πιθαμή ο Αναστασάκης το στόμα του από την κατάπληξη, ο Αλισανδράτος τον καλημέρισε και του φώναξε.
-Γράψε και τούτα μαζί με τα άλλα.

Ντένης Κονταρίνης

10 σχόλια:

  1. Μπράβο σου Ντένη, πολύ σωστά και πολύ ωραία τα λές, αλλά τα επώνυμα Αλυσανδράτος, και Αλεξανδράτος είναι δυο διαφορετικές οικογένειες, και μέχρι σήμερα υπάρχουν εδώ Νέα Υόρκη μα και στο νησί, καθώς και το Μονοκρούσος, καθώς και το μαντήλι με τους κόμπους. καθώς και το του παπά,

    αλλά φίλε μου τι να πω!με αυτά μεγάλωσα (μου είπε ο πατέρας μου να μου δώσεις μια πίντα και καρτεζί κρασί κι ένα οτάβο βαφής κόκκινη για ρούχα και γράφτα...

    Χαιρετώ
    Γαβριήλ Αλεξανδράτος το κανονικό μου επώνυμο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τι ωραία ιστορία κ. Κονταρίνη!
    Μπορεί να δείχνει δύσκολα χρόνια, χρόνια οικονομικής ανέχειας μα μεταφέρει έξυπνο πνεύμα και ζεστασιά ανθρώπων αλλοτινών.
    Ευχαριστηθήκαμε και επτανησιακές εκφράσεις διαβάζοντάς την.
    Να είστε καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Γειά σου φίλε Γαβρίλη.
    Ο χρεοφειλέτης του Μονοκρούσου λεγότανε Αλισανδράτος. Έτσι τον γράφει ο Βουνάς στο βιβλίο του από όπου πήρα την ιστορία.
    Πάντως δεν είσαι εσύ αυτός που ψώνιζε με μπιστιού γιατί το μπακάλικο του Μονοκρούσου ήτανε στο Ληξούρι ενώ εσύ είσαι από την Πύλαρο.
    Νάσαι καλά γιά το καρτεζί,
    την πίντα και το στάβο.
    Ντένης Κονταρίνης - Μιντζής - το κεφαλονίτικο επώνυμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγαπητή μου Μαριάνθη.
    Χίλια ευχαριστώ γιά την καλωσύνη σου να επισκέφτεσε τόσο συχνά τα Εφτάνησά μου.
    Πραγματικά άλλες εποχές, άλλοι άνθρωποι. Μιά ανθρώπινη ζεστασιά που σήμερα δεν υπάρχει.
    Από τον Γαβρίλη έμαθα γιά την δική σου σελίδα την οποία θα επισκεφτώ κάποια στιγμή σήμερα και θα τα πούμε.
    Νάσαι καλά καλή μου φίλη.
    Ντένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φίλε Ντένη,
    Τα Κεφαλωνίτικα ανέκδοτα και αστεία,είναι διαδεδομένα και επαναλμβάνονται σε όλη την Ελλάδα, αλλά πιο πολύ σε μας απέναντι στο κάμπο της Γαστούνης.
    Εσύ δε, έχεις μια απαράμιλλη τέχνη,όχι μόνο να τα εξιστορείς αλλά και να τα ζωντανεύεις.
    Σε ευχαριστούμε,ειδικά εγώ, για το φίλεμμα.
    Ν τ ί ν ο ς

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αγαπητέ μου Ντίνο.
    Ένα ακόμη ευχαριστώ γιά την επίσκεψή σου στα Εφτάνησα.
    Εσείς, εκεί στον κάμπο της Γαστούνης έχετε την ευτυχία να φιλοξενείτε πολλούς Κεφαλονήτες εσωτερικούς μετανάστες οι οποίοι, με τη σειρά τους, σας μεταφέρουν πολιτιστικά στοιχεία μεταξύ των οπολίων και τα αθάνατα κεφαλονήτικα ανέκδοτα.
    Νάσαι πάντα καλά φίλε μου.
    Ντένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αγαπητέ Ντένη,
    καλή σας μέρα και σας ευχαριστώ για την επίσκεψη στον ιστοχώρο μου.
    Μεγάλη ήταν η χαρά μου διαβάζοντας τα καλά σας λόγια για το αφήγημά μου το «λες και ήταν χθες», που δημοσιεύει σε συνέχειες η εφημερίδα «Αλήθεια» της ιδιαίτερης πατρίδας μου της Χίου.(www.alithia.gr)
    Τα λόγια αυτά έχουν διπλή αξία και βαρύτητα αφού προέρχονται από έναν καταξιωμένο εργάτη του λόγου όπως εσείς.
    Ερχόμενη στον προσωπικό σας ιστοχώρο, διαπίστωσα επίσης, την μεγάλη σας αγάπη για τις παραδόσεις μας και την ευγενική σας προσπάθεια για την προβολή της πατρίδας μας.
    Δεχθείτε αγαπητέ μου, τα συγχαρητήριά μου και τον θαυμασμό μου γι αυτά.
    Πριν σας χαιρετήσω κι επειδή με ρωτήσατε, να σας ενημερώσω πως το «λες και ήταν χθες» δεν έχει γίνει βιβλίο προς το παρόν.
    Υπάρχουν όμως στην αγορά τέσσερα μυθιστορήματά μου, τα οποία έχουν εκδοθεί από την «Εμπειρία Εκδοτική» και είναι τα εξής: «εκείνη που έπρεπε να φύγει», «της στεριάς τα κύματα», «και…μην ορκίζεσαι»,(αυτά αποτελούν μια τριλογία που πραγματεύεται τα ιστορικοκοινωνικά γεγονότα από την αρχή σχεδόν του 20ου αιώνα έως και το τέλος του, ιδωμένα μέσα από τις ζωές των απλών ανθρώπων, που τα διαμόρφωσαν και διαμορφώθηκαν σε παράλληλες διαδρομές).Το 2007 κυκλοφόρησε και το «μισό καράβι από τη Χιο», με πολλές αναφορές στην ναυτική παράδοση της Χίου και των Χίων καραβοκύρηδων.
    Καλά να είστε και πάλι σας ευχαριστώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ντένη, γεια σου,
    Κάπως απίστευτο ένας Ληξουριώτης να δουλέψει ένα συμπολίτη του. Αλλά όπως βλέπουμε σ'αυτό το γουστόζικο λαϊκό διήγημα, ο Βαγγέλης έξυπνα με τον κόμπο του μαντηλιού τα κατάφερε.
    Νάσαι καλά και καλό Καλοκαίρι,
    Νίκος
    Υ.Γ. Δεν ξέρω τι κομπόδεναν οι κομπογιαννίτες. Μήπως τα γιατροσόφια τους ή τους ανθρώπους για να τους φοβίζουν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φίλε Νίκο καλημέρα.
    Μπορεί να σου φαίνεται παράξενο πως ένας Ληξουριώτης ξεγέλασε έναν συμπατρίώτη του αλλά φίλε μου....πενία τέχνας κατεργάζεται
    Νάσαι καλά
    Ντένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Αγαπητή μου Αγγελική.
    Σ΄ευχαριστώ γιά τα καλά σοπυ λόγια.
    Θα οροσπαθήσω να έχω μιά επαφή με την "Εμπειρία Εκδοτική" αν και δεν γνωρίζω τίποτα γι΄αυτούς. Αν μπορείς διευκόλυνέ με.
    Προσπάθησα να σου στείλω μήνυμα από την σελίδα σου αλλά τρεις φορές απέτυχα.
    Αν θέλεις γράψε μου στo denniskontarinis@yahoo.com και στείλε μου το δικό σου ε-μαιλ
    Νάσαι καλά
    Ντένης

    ΑπάντησηΔιαγραφή